Ustawienia

Otwórz je przyciskiem Settings na pasku narzędzi lub pozycją Tab w szybkim wyszukiwaniu. Ekran Ustawienia ma dwie karty: Preferences i Shortcuts. Najpierw otwiera się karta Preferences, chyba że Ustawienia otwarto wierszem Shortcuts na ekranie powitalnym – wtedy otwiera się karta Shortcuts.

Motywu i języka wyświetlania nie ma na tym ekranie. Otwierają je przyciski Theme i Display Language na pasku narzędzi – zobacz stronę Język i motyw.

Synchronizacja typu danych w relacjach

Określa, czy synchronizować typy danych. Domyślnie jest włączona. Zmieniony typ danych kolumny trafia wtedy do każdej kolumny połączonej z nią relacją, wzdłuż łańcucha od obu jego końców, więc klucz obcy nigdy nie rozmija się z kluczem, do którego się odwołuje. W kierunku od klucza do jego kluczy obcych typ serial trafia jako typ całkowity, który przechowuje, tak jak przy rysowaniu relacji – zobacz sekcję Relacje identyfikujące. Zmiana typu klucza na serial daje więc jego kluczom obcym typ integer w PostgreSQL, a zmiana biegnie stamtąd dalej w dół łańcucha. W kierunku od klucza obcego z powrotem do jego klucza typ trafia w niezmienionej postaci, z tym wyjątkiem, że klucz typu serial zachowuje swój typ, a zmiana na nim się zatrzymuje. Okno dialogowe Mapuj kolumny również uwzględnia to ustawienie: gdy jest ono włączone, każda istniejąca kolumna, którą mapuje, przyjmuje typ, jaki jej klucz w tabeli nadrzędnej nadaje kluczowi obcemu, a zmiana biegnie dalej wzdłuż relacji tak jak powyżej. Gdy ustawienie jest wyłączone albo klucz nie ma typu danych, kolumna zachowuje własny typ.

Domena nadaje swoją wartość Data Type powiązanym z nią kolumnom, gdy ten typ się zmienia i gdy kolumna zostaje z nią powiązana. Gdy to ustawienie jest włączone, zmiana biegnie dalej wzdłuż relacji od każdej z tych kolumn tak jak powyżej; gdy jest wyłączone, zmieniają się tylko powiązane kolumny. Kolumna, która w tym kroku przyjmuje typ swojej domeny, zachowuje go, nawet jeśli synchronizacja nadałaby jej inny, na przykład typ całkowity, który klucz typu serial nadaje swoim kluczom obcym. Powiązana kolumna, której synchronizacja lub okno dialogowe „Mapuj kolumny” nadaje typ inny niż typ jej domeny, jest w tym samym kroku odłączana od tej domeny – zobacz sekcję Odłączanie od domeny. Żadne wklejenie kolumn nie przenosi typu dalej zgodnie z tym ustawieniem, nawet typu domeny, z którą wklejenie wiąże kolumnę – zobacz sekcję Kopiowanie/wklejanie kolumn. Przenosi go natomiast wartość Data Type wklejona w arkuszu Domains na karcie Słownik, tak jak każda zmiana typu domeny.

Maksymalna szerokość komentarza

Określa maksymalną szerokość kolumny komentarza w pikselach (60 ~ 200). Wyłączenie przełącznika znosi limit, a pole jest nieaktywne, dopóki przełącznik pozostaje wyłączony. Po włączeniu przełącznika wartość początkowa to 60px. Wpisana wartość spoza zakresu jest zmieniana na najbliższą jego granicę.

Blokada

Lista Lock zawiera siedem ustawień. Dopóki blokada ustawienia jest włączona, plik zachowuje wartość, którą ustawienie miało w chwili zablokowania, więc zmiana tego ustawienia na ekranie pozostawia plik w niezmienionym stanie.

Wiersz	Co zachowuje plik	W nowym diagramie
Viewport	Poziom powiększenia i położenie widoku kanwy ERD jako jedna blokada	100% · 0, 0
Canvas Type	Karta, na której otwiera się diagram: ERD, Visualization, Schema SQL, Code Generator lub Dictionary	ERD
Language	Język Generatora kodu	GraphQL
Table Name Case	Styl nazw tabel Generatora kodu	Pascal
Column Name Case	Styl nazw kolumn Generatora kodu	Camel
Bracket Type	Opcja Bracket na karcie Schemat SQL i w tych formatach docelowych Generatora kodu, które ją oferują	None
Name View	Widok nazw, w którym otwiera się diagram: Physical Names, Logical Names lub Both Names	Physical Names

Każdy wiersz pokazuje wartość i przycisk blokady, a kliknięcie przycisku włącza lub wyłącza tę jedną blokadę. Gdy blokada jest włączona, przycisk pokazuje zamkniętą kłódkę z podpowiedzią Unlock Viewport (i analogicznie w każdym wierszu), a wartość z podpowiedzią Locked value to ta, którą zachowuje plik. Gdy jest wyłączona, przycisk pokazuje otwartą kłódkę z podpowiedzią Lock Viewport, a przyciemniona wartość z podpowiedzią Current value to ustawienie w obecnym stanie. Wartość Viewport składa się z powiększenia, a po nim z położenia widoku, na przykład 75% · -40, 91. Położenie widoku to punkt na ekranie, podany w pikselach, w którym leży punkt 0, 0 diagramu, a współrzędna wynosząca tysiąc lub więcej jest skracana, jak w 1.2k lub -24k.

Zablokowanie zapamiętuje ustawienie w stanie z tej właśnie chwili. Gdy blokada jest włączona, ustawienie nadal działa na ekranie: możesz przewijać i powiększać, przełączać karty, wybierać inny język, styl nazw lub cudzysłów w menu, panelach opcji lub szybkim wyszukiwaniu oraz przełączać Widok nazw dowolnym z jego selektorów – zobacz sekcję Przełączanie widoku. Plik zachowuje jednak zablokowaną wartość, a wiersz nadal ją pokazuje, więc diagram otwiera się ponownie w zablokowanym widoku, na zablokowanej karcie, w zablokowanym Widoku nazw oraz z zablokowanym językiem, stylami nazw i cudzysłowem. Eksport JSON również zapisuje zablokowane wartości. Aby zapisać to, co pokazuje ekran, wyłącz blokadę, a od tej chwili plik będzie podążał za ustawieniem: przy wyłączonej blokadzie Viewport diagram otwiera się tam, gdzie go zostawiono. Aby zamiast tego zablokować nową wartość, na przykład nowy widok początkowy, wyłącz blokadę i włącz ją ponownie. Jeśli przy otwarciu pliku zablokowany widok nie pokazuje żadnej części diagramu, ekran i tak przesuwa się na diagram, a zablokowana wartość pozostaje bez zmian. Blokada Canvas Type nigdy nie zachowuje karty Ustawienia. Jej włączenie blokuje ostatnią inną kartę, która była otwarta, a gdy blokada jest wyłączona, jej wiersz podaje nazwę tej karty.

Włączenie lub wyłączenie blokady zmienia plik, ponieważ plik przechowuje informację, które blokady są włączone, ale podobnie jak reszta karty Ustawienia nie jest rejestrowane w historii cofania. Nie trafia do niej również przełączenie Widoku nazw, zablokowanego czy nie. Każde inne ustawienie jest zapisywane w bieżącym stanie: baza danych, przełączniki View Option i reszta karty Preferences. Edytor tylko do odczytu nie zmienia pliku żadnym z nich, niezależnie od blokad: jego przyciski blokad i pozostałe kontrolki Preferences są wyłączone, a ustawienia, które nadal pozwala zmienić, pozostają na tym ekranie – zobacz sekcję Edytory tylko do odczytu.

W nowym diagramie, czyli rozpoczętym od zera, wszystkie blokady są włączone. Taki diagram to pusty plik otwarty w VS Code, aplikacji Obsidian lub IDE JetBrains (w aplikacji Obsidian taki plik tworzą polecenia ERD Editor: Create new diagram i New ERD), nowy schemat w aplikacji internetowej, plik utworzony z menu New w Google Drive lub element <erd-editor> bez nadanej wartości. Schemat lub plik Google Drive, który aplikacja internetowa tworzy przez zaimportowanie pliku SQL, DBML, AML lub GraphQL, również zaczyna z włączonymi wszystkimi blokadami. Schemat lub plik utworzony z pliku JSON zachowuje blokady zapisane w tym pliku. Otwierany plik zachowuje blokady, z którymi go zapisano, każdą z jej zablokowaną wartością. Plik, w którym nie zapisano blokad, na przykład zapisany przez wersję sprzed wprowadzenia blokad lub napisany ręcznie, otwiera się z włączonymi wszystkimi blokadami: z widokiem 100% · 0, 0 i kartą ERD niezależnie od zapisanego w nim widoku i karty oraz z językiem, stylami nazw, typem cudzysłowu i Widokiem nazw zablokowanymi tak, jak je zapisano. Plik zapisany przez wersję sprzed blokady Widoku nazw otwiera się w widoku Physical Names z włączoną blokadą Name View, nawet jeśli każda inna zapisana w nim blokada jest wyłączona. Operacja Import, która zastępuje diagram, również ustawia blokady: plik JSON przynosi zapisane w nim blokady i ich wartości, a plik SQL, DBML, AML lub GraphQL zachowuje dotychczasowe blokady, ale przywraca widok 100% · 0, 0, zablokowany czy nie – zobacz sekcję Importowanie plików zewnętrznych. Cofnięcie importu przywraca zastąpione przez niego blokady i zablokowane wartości.

Zmiana, której blokada nie dopuszcza do pliku, nie jest liczona jako zmiana. VS Code nie oznacza karty jako zmodyfikowanej, a aplikacja Obsidian i IDE JetBrains pozostawiają plik bez zmian zarówno przy zapisie automatycznym, jak i przy zamknięciu karty. Dlatego przy wszystkich włączonych blokadach rozglądanie się po diagramie, przełączanie kart, wypróbowywanie innego języka, stylu nazw lub cudzysłowu i przełączanie Widoku nazw nigdy nie pojawiają się w wyniku polecenia git diff. Przy wyłączonej blokadzie Viewport przewijanie i powiększanie zmieniają plik; przy wyłączonej blokadzie Canvas Type zmienia go także przełączanie kart, w tym przejście na kartę Ustawienia; a przy wyłączonej blokadzie Name View – także przełączanie Widoku nazw. Pusty plik nowego diagramu pozostaje pusty do pierwszej zmiany, którą zachowuje plik: edycji, zmiany ustawienia nieobjętego żadną blokadą albo włączenia lub wyłączenia blokady. Otwarcie diagramu i zamknięcie go bez takiej zmiany pozostawia plik bez zmian, niezależnie od tego, która wersja go zapisała i na jakim komputerze. Plik zawiera wyłącznie to, czym jest diagram, w stałej kolejności, a plik zapisany w starszej postaci jest jednorazowo przepisywany do tej postaci przy pierwszej takiej zmianie – zobacz sekcję Postać zapisu. W VS Code rewizja ponownie otwarta jako diagram poleceniem Reopen Editor With..., na przykład rewizja Git lub wpis Local History, jest tylko do odczytu i nigdy nie jest oznaczana jako zmodyfikowana. W Google Drive przewinięcie, powiększenie lub przełączenie na inną kartę nigdy nie jest zapisywane samodzielnie, niezależnie od blokady. Przy wyłączonej blokadzie Viewport widok jest zapisywany tylko razem z inną zmianą, więc plik Google Drive otwiera się w widoku z chwili ostatniego zapisu, a to samo dotyczy karty przy wyłączonej blokadzie Canvas Type. Przełączenie Widoku nazw wykonane przy wyłączonej blokadzie Name View jest zapisywane tak jak edycja, a wykonane przy włączonej blokadzie lub w edytorze tylko do odczytu nigdy nie jest zapisywane.

W sesji wspólnej edycji włączenie lub wyłączenie blokady dociera do każdego edytora, a blokada zachowuje wartość z edytora, który ją włączył. Dopóki blokada Language, Table Name Case, Column Name Case, Bracket Type lub Name View jest włączona, dane ustawienie jest własnym ustawieniem każdego edytora. Język, styl nazw lub cudzysłów wybrany z menu, paneli opcji lub szybkiego wyszukiwania oraz przełączenie Widoku nazw z dowolnego z jego selektorów widać tylko w edytorze, który je wprowadził, a pozostałe edytory otwarte na diagramie zachowują własne. Włączenie jednej z tych blokad nie zmienia ustawienia żadnego edytora. Gdy taka blokada jest wyłączona, wybór lub przełączenie w dowolnym edytorze, który nie jest tylko do odczytu, zmienia ustawienie w każdym edytorze, a plik je zapisuje. Wyłączenie blokady nadaje każdemu edytorowi wartość wyświetlaną w edytorze, który ją wyłączył, więc wszystkie znów zapisują jedną wartość. Wyłączenie blokady Viewport lub Canvas Type nie przesuwa niczyjego widoku ani nie przełącza niczyjej karty. Agent kodujący działający przez serwer MCP nie ma narzędzia do blokad ani do ustawień, które one obejmują, a zablokowany język, styl nazw lub typ cudzysłowu odczytuje jako wartość zachowaną w pliku. Wpływ na nie mają tylko jego importy w trybie replace, tak jak operacja Import – zobacz sekcje Ustawienia i Import. Jego narzędzie erd_list i format snapshot narzędzia erd_read pomijają Widok nazw, a agent edytuje schemat, w tym nazwy logiczne, niezależnie od tego, jaki widok ogląda użytkownik.

Dostosowywanie kolejności kolumn

Ustala kolejność wyświetlania kolumn w tabelach. Przeciągnij wiersz, aby go przenieść – można przeciągać cały wiersz, a oznacza go ikona uchwytu. Dziewięć wierszy w domyślnej kolejności to Logical Name, Name, DataType, Domain, Not Null, Unique, Auto Increment, Default i Comment. Wiersz Logical Name ustala miejsce komórki nazwy logicznej, którą wiersz tabeli wyświetla w widoku Both Names. W widoku Logical Names nazwa logiczna zajmuje natomiast miejsce wiersza Name, a widok Physical Names nie wyświetla jej wcale – zobacz sekcję Widok nazw. Wiersz Domain ustala miejsce komórki domeny, którą pokazuje View Option → Domain – zobacz sekcję Komórka domeny. Komórka ukryta przez opcję widoku tabeli lub pominięta przez Widok nazw zachowuje swoje miejsce na liście, więc kolejność dotyczy tych komórek, które są akurat widoczne. Diagram zapisany przez późniejsze wydanie zachowuje swoją kolejność również wtedy, gdy to wydanie ma wiersz, którego brakuje w tym: wiersze znane temu wydaniu stoją w kolejności podanej przez plik, a nieznany wiersz jest pomijany. Zapisanie diagramu tutaj zapisuje kolejność bez niego, a późniejsze wydanie przywraca ten wiersz obok jego sąsiada w swojej domyślnej kolejności. Diagram, którego kolejność ustawiono, zanim dodano wiersze Logical Name i Domain, otrzymuje wiersz Logical Name tuż przed wierszem Name, a wiersz Domain tuż za wierszem DataType, niezależnie od tego, gdzie stoją one w jego kolejności. Oznaczenie klucza alternatywnego (AK1.1 itd.) nie jest jednym z tych wierszy. Zawsze znajduje się na końcu wiersza, za komórką, którą ta kolejność umieszcza jako ostatnią.

Skróty klawiaturowe

Karta Shortcuts to tabela tylko do odczytu z kolumnami Command i Keybinding, która zawiera powiązania klawiszy dla używanej platformy.

Command	Windows/Linux	Mac
Editing	Enter	Enter
Stop	ESC	ESC
Search	Ctrl + K	⌘ + K
Toggle Explorer	Ctrl + F	⌘ + F
Undo	Ctrl + Z	⌘ + Z
Redo	Ctrl + Shift + Z	⌘ + Shift + Z
Add Table	Alt + N	⌥ + N
Add Column	Alt + Enter	⌥ + Enter
Add Memo	Alt + M	⌥ + M
Add Table Group	Alt + G	⌥ + G
Group Selected Tables	T, a potem G	T, a potem G
Remove Table, Memo	Ctrl + Backspace, Ctrl + Delete	⌘ + Backspace, ⌘ + Delete
Remove Column	Alt + Backspace, Alt + Delete	⌥ + Backspace, ⌥ + Delete
Delete Selection	Delete, Backspace	Delete, Backspace
Primary Key	Alt + K	⌥ + K
Select All Table, Memo	Ctrl + A, Ctrl + Alt + A	⌘ + A, ⌘ + ⌥ + A
Select All Column	Alt + A	⌥ + A
Relationship Zero One	Ctrl + Alt + 1	⌘ + ⌥ + 1
Relationship Zero N	Ctrl + Alt + 2	⌘ + ⌥ + 2
Relationship One Only	Ctrl + Alt + 3	⌘ + ⌥ + 3
Relationship One N	Ctrl + Alt + 4	⌘ + ⌥ + 4
Table Properties	Alt + Space	⌥ + Space
Focus on this table	Alt + F	⌥ + F
Zoom In	Ctrl + Plus	⌘ + Plus
Zoom Out	Ctrl + Minus	⌘ + Minus
Zoom Reset	Ctrl + 0	⌘ + 0
Hand Tool	Space	Space
Zen Mode	Alt + Z	⌥ + Z

Większość z nich działa tylko na karcie ERD i jest wstrzymywana, gdy otwarte jest szybkie wyszukiwanie, właściwości tabeli, podgląd różnic, podgląd Automatycznego układu, podróż w czasie, okno dialogowe Export image lub okno dialogowe Map Columns. Wyjątkami są polecenia Search, Toggle Explorer i Stop: Search otwiera i zamyka szybkie wyszukiwanie na każdej karcie, Toggle Explorer na każdej karcie otwiera wyszukiwanie w Eksploratorze i przełącza na kartę ERD, a Stop zamyka szybkie wyszukiwanie, właściwości tabeli, podgląd różnic, podgląd Automatycznego układu, podróż w czasie, okno dialogowe Export image, okno dialogowe Map Columns, kreator motywu, selektor Display Language, selektor kolorów, listę otwieraną przez przycisk Name View i otwarte menu kontekstowe. Polecenie Toggle Explorer z powrotem zamyka Eksplorator, gdy jest on otwarty na karcie ERD i nie ukrywa go tryb zen, tak jak przycisk Explorer na pasku narzędzi. Gdy otwarte jest szybkie wyszukiwanie, właściwości tabeli, kreator motywu, selektor Display Language, okno dialogowe Export image lub okno dialogowe Map Columns, zamyka zamiast tego to, co jest otwarte, i przenosi fokus klawiatury do wyszukiwania w Eksploratorze. Polecenie Toggle Explorer nic nie robi podczas edycji komórki, notatki lub nazwy grupy tabel. Ani ono, ani polecenie Search nic nie robią podczas edycji komórki na karcie Słownik, więc wpisany tam tekst zostaje zachowany. Gdy otwarty jest podgląd różnic, podgląd Automatycznego układu lub podróż w czasie, polecenie Toggle Explorer pozostawia swój klawisz przeglądarce lub hostowi – zobacz sekcję Pasek wyszukiwania przeglądarki. Na karcie ERD polecenie Stop kończy otwartą edycję komórki lub notatki, zamyka edytor nazwy grupy tabel bez zmiany nazwy grupy albo anuluje rysowanie relacji lub grupy New Table Group, a zaznaczenie pozostawia bez zmian. Gdy nic z tego nie jest otwarte, anuluje zaznaczenie i zdejmuje fokus z komórki, a tym samym naciśnięciem zamyka otwarty selektor kolorów. Otwarty kreator motywu lub selektor Display Language zamyka się tym samym naciśnięciem w obu przypadkach. W komórce nazwy logicznej z otwartą listą terminów polecenie Stop przy pierwszym naciśnięciu zamyka tylko tę listę – zobacz sekcję Uzupełnianie nazw terminów. Otwarty Eksplorator, kreator motywu lub selektor Display Language nie wstrzymuje na kanwie żadnego ze skrótów. Polecenie Stop nigdy nie zamyka Eksploratora. Informacje o tym, co robią w Eksploratorze Stop i inne klawisze, znajdziesz w sekcji Klawisze w Eksploratorze, a o ich działaniu w selektorze – w sekcji Wybieranie języka. Polecenie Delete Selection usuwa wszystkie zaznaczone tabele, notatki i grupy tabel albo, gdy zaznaczona jest jedna tabela wraz z częścią jej kolumn, a powiększenie przekracza 70%, te kolumny – zobacz sekcję Usuwanie tabel i notatek. Polecenie Remove Table, Memo usuwa również zaznaczone grupy tabel. Polecenie Add Table Group rozpoczyna rysowanie grupy New Table Group, tak jak przycisk New Table Group na pasku narzędzi kanwy, a drugie naciśnięcie anuluje rysowanie. Polecenie Group Selected Tables to dwa naciśnięcia bez klawisza modyfikującego: T, a potem G w ciągu sekundy. Umieszcza zaznaczone tabele w nowej grupie i otwiera edytor jej nazwy, tak jak pozycja Group selected tables w menu kontekstowym tabeli, a gdy żadna tabela nie jest zaznaczona, nic nie robi – zobacz sekcję Grupowanie zaznaczonych tabel. Żadne z nich nic nie robi w edytorze tylko do odczytu ani wtedy, gdy grupy są ukryte. W edytorze tylko do odczytu działają tylko klawisze, które służą do czytania: Search, Toggle Explorer, Stop, Table Properties i Focus on this table na tabeli zaznaczonej przez przejście, trzy klawisze powiększenia, Zen Mode, kopiowanie oraz klawisze strzałek, które przesuwają aktywną komórkę. Editing, każdy klawisz Add i Remove, Delete Selection, Primary Key, oba klawisze zaznaczania wszystkiego, cztery klawisze relacji, Add Table Group, Group Selected Tables, Hand Tool i wklejanie nic nie robią, a Undo i Redo niczego nie cofają ani nie ponawiają – zobacz sekcję Edytory tylko do odczytu. Polecenia Zoom In, Zoom Out i Zoom Reset zmieniają też powiększenie na karcie Wizualizacja, zarówno w trybie Graph, jak i Flow, chyba że otwarte jest szybkie wyszukiwanie. W trybie Flow polecenia Undo i Redo cofają się o krok i przechodzą o krok do przodu po kolejnych zawężeniach trybu Przepływ, tak jak jego przyciski Previous table i Next table, chyba że otwarte jest szybkie wyszukiwanie. Nigdy nie cofają tam zmian w diagramie, a w trybie Graph nic nie robią – zobacz sekcję Poprzednia i następna tabela. Na karcie Wizualizacja polecenie Stop zamyka też menu wyświetlania wierszy i anuluje wciąż trwające rozmieszczanie kafelków w trybie Przepływ; nie poszerza natomiast widoku zawężonego poleceniem Focus on this table. Polecenie Focus on this table otwiera kartę Wizualizacja w trybie Flow, zawężoną do zaznaczonych tabel i wszystkich tabel oddalonych od nich o jedną relację, a gdy żadna tabela nie jest zaznaczona, nic nie robi – zobacz sekcję Skupianie widoku na tabelach. Na karcie Słownik polecenia Undo i Redo działają na historii wyświetlanego arkusza zamiast na historii diagramu, a w arkuszu Checks nic nie robią – zobacz sekcję Arkusze karty Słownik. W arkuszach Domains, Words i Terms polecenie Add Column wstawia wiersze poniżej zaznaczenia, jego skrót klawiaturowy z dodanym klawiszem Shift wstawia je powyżej, a polecenie Remove Column usuwa wiersze objęte zaznaczeniem – zobacz sekcję Dodawanie i usuwanie wierszy. Informacje o pozostałych klawiszach tej karty znajdziesz w sekcji Klawisze na karcie. Polecenia Select All Table, Memo, Hand Tool, Delete Selection i Group Selected Tables ustępują kursorowi tekstowemu: podczas edycji komórki lub notatki albo pisania w polu tekstowym, takim jak pole wyszukiwania Eksploratora, Ctrl + A (Windows/Linux) lub ⌘ + A (Mac) zaznacza tekst, Space wpisuje spację, Delete i Backspace usuwają tekst, a naciśnięcie T, a potem G wpisuje te dwie litery. Kopiowanie i wklejanie to własne skróty przeglądarki Ctrl + C i Ctrl + V (Windows/Linux) lub ⌘ + C i ⌘ + V (Mac), dlatego nie ma ich na tej liście – zobacz stronę Edycja tabel.

Powiązań klawiszy nie można zmieniać na tej karcie. Host osadzający edytor zmienia je za pomocą metody setKeyBindingMap, z wyjątkiem poleceń Editing, Stop, Undo, Redo, Zoom In, Zoom Out i Zoom Reset, które są stałe. Karta Shortcuts pokazuje wtedy powiązania hosta: polecenie, którego host nie zmienia, zachowuje domyślne powiązanie, a polecenie, któremu host nie przypisuje żadnego klawisza, nie pokazuje żadnego. Klawisze wierszy karty Słownik podążają za poleceniami Add Column i Remove Column, więc zmiana powiązania któregoś z nich zmienia również te klawisze – zobacz dictionaryRowChords.

W aplikacji Obsidian te klawisze trafiają do edytora zawsze, gdy aktywna jest karta diagramu w aplikacji Obsidian, nawet jeśli skrót klawiaturowy aplikacji Obsidian używa tego samego klawisza, na przykład Alt + Enter, Ctrl + K i Ctrl + F (Windows/Linux) lub ⌥ + Enter, ⌘ + K i ⌘ + F (Mac). Dotyczy to również skrótu Alt + Shift + Enter (Windows/Linux) lub ⌥ + Shift + Enter (Mac) na karcie Słownik, którego nie ma w żadnym wierszu tej listy. Wszystkie pozostałe skróty klawiaturowe aplikacji Obsidian nadal tam działają. Informacje o skrócie Ctrl + F lub ⌘ + F znajdziesz w sekcji Pasek wyszukiwania przeglądarki.

Edytory tylko do odczytu

W edytorze z atrybutem readonly karta Ustawienia pokazuje ustawienia diagramu i żadnego z nich nie zmienia. Obok nagłówka każdej ze stron, Preferences i Shortcuts, stoi plakietka Read only. Przełączniki Relationship DataType Sync i Maximum comment width oraz pole szerokości są wyłączone, tak samo jak każdy przycisk blokady. Wiersze Column Order nie pokazują uchwytu i nie można ich przeciągać. Każdy wiersz Lock nadal pokazuje swoją wartość. Zablokowany wiersz pokazuje wartość, którą przechowuje plik, a odblokowany – ustawienie w takim stanie, w jakim ma je ten ekran, które może różnić się od wartości z pliku, jak poniżej.

Ustawienia, które decydują o tym, co pokazuje ekran, nadal można tam zmieniać: położenie i powiększenie widoku, kartę, Widok nazw, bazę danych, język Generatora kodu, oba style nazw, cudzysłów oraz przełączniki View Option. Każde z nich zmienia tylko ten ekran, niezależnie od swojej blokady. Nie jest zapisywane w pliku ani w eksporcie JSON, nie trafia do historii cofania, nie jest liczone jako zmiana i nigdy nie dociera do współpracowników. Panele opcji kart Schemat SQL i Code Generator podpisują te wybory This window only, zamiast Saved in the document. Gdy edytor znów umożliwi zapis, każde z ustawień zmienionych tam przez ciebie – baza danych, język, style nazw, cudzysłów i przełączniki View Option – wraca do tego, co edytor pokazywał wcześniej, wraz z każdą zmianą, którą w międzyczasie wprowadził współpracownik. To wartość z pliku, z wyjątkiem języka, stylu nazw lub cudzysłowu, które edytor pokazywał jako własne przy ich blokadzie – zobacz sekcję Blokada. Widok, karta i Widok nazw pozostają takie, jak je zostawiłeś, a plik przyjmuje każde z nich, w granicach jego blokady, przy następnej zmianie tego ustawienia.