Ustawienia
Otwórz je przyciskiem Settings na pasku narzędzi lub pozycją Tab w szybkim wyszukiwaniu.
Ekran Ustawienia ma dwie karty: Preferences i Shortcuts. Najpierw otwiera się karta Preferences, chyba że Ustawienia otwarto wierszem Shortcuts na ekranie powitalnym – wtedy otwiera się karta Shortcuts.
Motywu i języka wyświetlania nie ma na tym ekranie. Otwierają je przyciski Theme i Display Language na pasku narzędzi – zobacz stronę Język i motyw.
Synchronizacja typu danych w relacjach
Określa, czy synchronizować typy danych. Domyślnie jest włączona.
Zmieniony typ danych kolumny trafia wtedy do każdej kolumny połączonej z nią relacją, wzdłuż łańcucha od obu jego końców, więc klucz obcy nigdy nie rozmija się z kluczem, do którego się odwołuje.
W kierunku od klucza do jego kluczy obcych typ serial trafia jako typ całkowity, który przechowuje, tak jak przy rysowaniu relacji – zobacz sekcję Relacje identyfikujące. Zmiana typu klucza na serial daje więc jego kluczom obcym typ integer w PostgreSQL, a zmiana biegnie stamtąd dalej w dół łańcucha.
W kierunku od klucza obcego z powrotem do jego klucza typ trafia w niezmienionej postaci, z tym wyjątkiem, że klucz typu serial zachowuje swój typ, a zmiana na nim się zatrzymuje.
Okno dialogowe Mapuj kolumny również uwzględnia to ustawienie: gdy jest ono włączone, każda istniejąca kolumna, którą mapuje, przyjmuje typ, jaki jej klucz w tabeli nadrzędnej nadaje kluczowi obcemu, a zmiana biegnie dalej wzdłuż relacji tak jak powyżej. Gdy ustawienie jest wyłączone albo klucz nie ma typu danych, kolumna zachowuje własny typ.
Maksymalna szerokość komentarza
Określa maksymalną szerokość kolumny komentarza w pikselach (60 ~ 200).
Wyłączenie przełącznika znosi limit, a pole jest nieaktywne, dopóki przełącznik pozostaje wyłączony.
Po włączeniu przełącznika wartość początkowa to 60px. Wpisana wartość spoza zakresu jest zmieniana na najbliższą jego granicę.
Przeliczanie szerokości tabel
Naciśnij przycisk Sync, aby przeliczyć szerokość każdej tabeli i komórki kolumny tak, by pasowała do jej bieżącego tekstu, oraz przerysować łączniki relacji zgodnie z nowymi rozmiarami.
Potwierdza to powiadomienie Recalculated table width.
Szerokości są przeliczane automatycznie przy każdym wczytaniu dokumentu, więc jest to potrzebne tylko wtedy, gdy po zmianie czcionki lub sposobu renderowania stały się nieaktualne.
Szerokości nie są zapisywane w pliku, więc przycisk Sync nigdy go nie zmienia.
Blokada
Lista Lock zawiera sześć ustawień. Dopóki blokada ustawienia jest włączona, plik zachowuje wartość, którą ustawienie miało w chwili zablokowania, więc zmiana tego ustawienia na ekranie pozostawia plik w niezmienionym stanie.
| Wiersz | Co zachowuje plik | W nowym diagramie |
|---|---|---|
Viewport | Poziom powiększenia i położenie widoku kanwy ERD jako jedna blokada | 100% · 0, 0 |
Canvas Type | Karta, na której otwiera się diagram: ERD, Visualization, Schema SQL lub Code Generator | ERD |
Language | Język Generatora kodu | GraphQL |
Table Name Case | Styl nazw tabel Generatora kodu | Pascal |
Column Name Case | Styl nazw kolumn Generatora kodu | Camel |
Bracket Type | Opcja Bracket na karcie Schemat SQL i w tych formatach docelowych Generatora kodu, które ją oferują | None |
Każdy wiersz pokazuje wartość i przycisk blokady, a kliknięcie przycisku włącza lub wyłącza tę jedną blokadę.
Gdy blokada jest włączona, przycisk pokazuje zamkniętą kłódkę z podpowiedzią Unlock Viewport (i analogicznie w każdym wierszu), a wartość z podpowiedzią Locked value to ta, którą zachowuje plik.
Gdy jest wyłączona, przycisk pokazuje otwartą kłódkę z podpowiedzią Lock Viewport, a przyciemniona wartość z podpowiedzią Current value to ustawienie w obecnym stanie.
Wartość Viewport składa się z powiększenia, a po nim z położenia widoku, na przykład 75% · -40, 91. Położenie widoku to punkt na ekranie, podany w pikselach, w którym leży punkt 0, 0 diagramu, a współrzędna wynosząca tysiąc lub więcej jest skracana, jak w 1.2k lub -24k.
Zablokowanie zapamiętuje ustawienie w stanie z tej właśnie chwili.
Gdy blokada jest włączona, ustawienie nadal działa na ekranie: możesz przewijać i powiększać, przełączać karty i wybierać inny język, styl nazw lub cudzysłów w menu, panelach opcji lub szybkim wyszukiwaniu.
Plik zachowuje jednak zablokowaną wartość, a wiersz nadal ją pokazuje, więc diagram otwiera się ponownie w zablokowanym widoku, na zablokowanej karcie, z zablokowanym językiem, stylami nazw i cudzysłowem. Eksport JSON również zapisuje zablokowane wartości.
Aby zapisać to, co pokazuje ekran, wyłącz blokadę, a od tej chwili plik będzie podążał za ustawieniem: przy wyłączonej blokadzie Viewport diagram otwiera się tam, gdzie go zostawiono. Aby zamiast tego zablokować nową wartość, na przykład nowy widok początkowy, wyłącz blokadę i włącz ją ponownie.
Jeśli przy otwarciu pliku zablokowany widok nie pokazuje żadnej części diagramu, ekran i tak przesuwa się na diagram, a zablokowana wartość pozostaje bez zmian.
Blokada Canvas Type nigdy nie zachowuje karty Ustawienia. Jej włączenie blokuje ostatnią inną kartę, która była otwarta, a gdy blokada jest wyłączona, jej wiersz podaje nazwę tej karty.
Włączenie lub wyłączenie blokady zmienia plik, ponieważ plik przechowuje informację, które blokady są włączone, ale podobnie jak reszta karty Ustawienia nie jest rejestrowane w historii cofania. W edytorze tylko do odczytu przyciski blokad nic nie robią.
Każde inne ustawienie jest zapisywane w bieżącym stanie: baza danych, przełączniki View Option i reszta karty Preferences.
W nowym diagramie, czyli rozpoczętym od zera, wszystkie blokady są włączone. Taki diagram to pusty plik otwarty w VS Code, aplikacji Obsidian lub IDE JetBrains (w aplikacji Obsidian taki plik tworzą polecenia ERD Editor: Create new diagram i New ERD), nowy schemat w aplikacji internetowej, plik utworzony z menu New w Google Drive lub element <erd-editor> bez nadanej wartości.
Schemat lub plik Google Drive, który aplikacja internetowa tworzy przez zaimportowanie pliku SQL, DBML, AML lub GraphQL, również zaczyna z włączonymi wszystkimi blokadami. Schemat lub plik utworzony z pliku JSON zachowuje blokady zapisane w tym pliku.
Otwierany plik zachowuje blokady, z którymi go zapisano, każdą z jej zablokowaną wartością.
Plik, w którym nie zapisano blokad, na przykład zapisany przez wersję sprzed wprowadzenia blokad lub napisany ręcznie, otwiera się z włączonymi wszystkimi blokadami: z widokiem 100% · 0, 0 i kartą ERD niezależnie od zapisanego w nim widoku i karty oraz z językiem, stylami nazw i typem cudzysłowu zablokowanymi tak, jak je zapisano.
Operacja Import, która zastępuje diagram, również ustawia blokady: plik JSON przynosi zapisane w nim blokady i ich wartości, a plik SQL, DBML, AML lub GraphQL zachowuje dotychczasowe blokady, ale przywraca widok 100% · 0, 0, zablokowany czy nie – zobacz sekcję Importowanie plików zewnętrznych. Cofnięcie importu przywraca zastąpione przez niego blokady i zablokowane wartości.
Zmiana, której blokada nie dopuszcza do pliku, nie jest liczona jako zmiana. VS Code nie oznacza karty jako zmodyfikowanej, a aplikacja Obsidian i IDE JetBrains pozostawiają plik bez zmian zarówno przy zapisie automatycznym, jak i przy zamknięciu karty.
Dlatego przy wszystkich włączonych blokadach rozglądanie się po diagramie, przełączanie kart i wypróbowywanie innego języka, stylu nazw lub cudzysłowu nigdy nie pojawiają się w wyniku polecenia git diff.
Przy wyłączonej blokadzie Viewport przewijanie i powiększanie zmieniają plik, a przy wyłączonej blokadzie Canvas Type zmienia go także przełączanie kart, w tym przejście na kartę Ustawienia.
Pusty plik nowego diagramu pozostaje pusty do pierwszej zmiany, którą zachowuje plik: edycji, zmiany ustawienia nieobjętego żadną blokadą albo włączenia lub wyłączenia blokady.
Otwarcie diagramu i zamknięcie go bez takiej zmiany pozostawia plik bez zmian, niezależnie od tego, która wersja go zapisała i na jakim komputerze. Plik zawiera wyłącznie to, czym jest diagram, w stałej kolejności, a plik zapisany w starszej postaci jest jednorazowo przepisywany do tej postaci przy pierwszej takiej zmianie – zobacz sekcję Postać zapisu i wartość czasu wykonania.
W VS Code rewizja ponownie otwarta jako diagram poleceniem Reopen Editor With..., na przykład rewizja Git lub wpis Local History, jest tylko do odczytu i nigdy nie jest oznaczana jako zmodyfikowana.
W Google Drive przewinięcie, powiększenie lub przełączenie na inną kartę nigdy nie jest zapisywane samodzielnie, niezależnie od blokady. Przy wyłączonej blokadzie Viewport widok jest zapisywany tylko razem z inną zmianą, więc plik Google Drive otwiera się w widoku z chwili ostatniego zapisu, a to samo dotyczy karty przy wyłączonej blokadzie Canvas Type.
W sesji wspólnej edycji włączenie lub wyłączenie blokady dociera do każdego edytora, a blokada zachowuje wartość z edytora, który ją włączył.
Wyłączenie blokady Language, stylu nazw lub Bracket Type nadaje każdemu edytorowi wartość wyświetlaną w edytorze, który ją wyłączył, więc wszystkie zapisują jedną wartość. Wyłączenie blokady Viewport lub Canvas Type nie przesuwa niczyjego widoku ani nie przełącza niczyjej karty.
Agent kodujący działający przez serwer MCP nie ma narzędzia do blokad ani do ustawień, które one obejmują, a zablokowany język, styl nazw lub typ cudzysłowu odczytuje jako wartość zachowaną w pliku. Wpływ na nie mają tylko jego importy w trybie replace, tak jak operacja Import – zobacz sekcje Ustawienia i Import.
Dostosowywanie kolejności kolumn
Ustala kolejność wyświetlania kolumn w tabelach.
Przeciągnij wiersz, aby go przenieść – można przeciągać cały wiersz, a oznacza go ikona uchwytu. Siedem wierszy w domyślnej kolejności to Name, DataType, Not Null, Unique, Auto Increment, Default i Comment.
Komórka ukryta przez opcję widoku tabeli zachowuje swoje miejsce na liście, więc kolejność dotyczy tych komórek, które są akurat widoczne.
Oznaczenie klucza alternatywnego (AK1.1 itd.) nie jest jednym z tych wierszy. Zawsze znajduje się na końcu wiersza, za komórką, którą ta kolejność umieszcza jako ostatnią.
Skróty klawiaturowe
Karta Shortcuts to tabela tylko do odczytu z kolumnami Command i Keybinding, która zawiera powiązania klawiszy dla używanej platformy.
| Command | Windows/Linux | Mac |
|---|---|---|
| Editing | Enter | Enter |
| Stop | ESC | ESC |
| Search | Ctrl + K | ⌘ + K |
| Toggle Explorer | Ctrl + F | ⌘ + F |
| Undo | Ctrl + Z | ⌘ + Z |
| Redo | Ctrl + Shift + Z | ⌘ + Shift + Z |
| Add Table | Alt + N | ⌥ + N |
| Add Column | Alt + Enter | ⌥ + Enter |
| Add Memo | Alt + M | ⌥ + M |
| Add Table Group | Alt + G | ⌥ + G |
| Group Selected Tables | T, a potem G | T, a potem G |
| Remove Table, Memo | Ctrl + Backspace, Ctrl + Delete | ⌘ + Backspace, ⌘ + Delete |
| Remove Column | Alt + Backspace, Alt + Delete | ⌥ + Backspace, ⌥ + Delete |
| Delete Selection | Delete, Backspace | Delete, Backspace |
| Primary Key | Alt + K | ⌥ + K |
| Select All Table, Memo | Ctrl + A, Ctrl + Alt + A | ⌘ + A, ⌘ + ⌥ + A |
| Select All Column | Alt + A | ⌥ + A |
| Relationship Zero One | Ctrl + Alt + 1 | ⌘ + ⌥ + 1 |
| Relationship Zero N | Ctrl + Alt + 2 | ⌘ + ⌥ + 2 |
| Relationship One Only | Ctrl + Alt + 3 | ⌘ + ⌥ + 3 |
| Relationship One N | Ctrl + Alt + 4 | ⌘ + ⌥ + 4 |
| Table Properties | Alt + Space | ⌥ + Space |
| Focus on this table | Alt + F | ⌥ + F |
| Zoom In | Ctrl + Plus | ⌘ + Plus |
| Zoom Out | Ctrl + Minus | ⌘ + Minus |
| Zoom Reset | Ctrl + 0 | ⌘ + 0 |
| Hand Tool | Space | Space |
| Zen Mode | Alt + Z | ⌥ + Z |
Większość z nich działa tylko na karcie ERD i jest wstrzymywana, gdy otwarte jest szybkie wyszukiwanie, właściwości tabeli, podgląd różnic, podgląd Automatycznego układu, podróż w czasie, okno dialogowe Export image lub okno dialogowe Map Columns.
Wyjątkami są polecenia Search, Toggle Explorer i Stop: Search otwiera i zamyka szybkie wyszukiwanie na każdej karcie, Toggle Explorer na każdej karcie otwiera wyszukiwanie w Eksploratorze i przełącza na kartę ERD, a Stop zamyka szybkie wyszukiwanie, właściwości tabeli, podgląd różnic, podgląd Automatycznego układu, podróż w czasie, okno dialogowe Export image, okno dialogowe Map Columns, kreator motywu, selektor Display Language, selektor kolorów i otwarte menu kontekstowe.
Polecenie Toggle Explorer z powrotem zamyka Eksplorator, gdy jest on otwarty na karcie ERD i nie ukrywa go tryb zen, tak jak przycisk Explorer na pasku narzędzi. Gdy otwarte jest szybkie wyszukiwanie, właściwości tabeli, kreator motywu, selektor Display Language, okno dialogowe Export image lub okno dialogowe Map Columns, zamyka zamiast tego to, co jest otwarte, i przenosi fokus klawiatury do wyszukiwania w Eksploratorze.
Polecenie Toggle Explorer nic nie robi podczas edycji komórki, notatki lub nazwy grupy tabel. Gdy otwarty jest podgląd różnic, podgląd Automatycznego układu lub podróż w czasie, pozostawia swój klawisz przeglądarce lub hostowi – zobacz sekcję Pasek wyszukiwania przeglądarki.
Na karcie ERD polecenie Stop kończy otwartą edycję komórki lub notatki, zamyka edytor nazwy grupy tabel bez zmiany nazwy grupy albo anuluje rysowanie relacji lub grupy New Table Group, a zaznaczenie pozostawia bez zmian. Gdy nic z tego nie jest otwarte, anuluje zaznaczenie i zdejmuje fokus z komórki, a tym samym naciśnięciem zamyka otwarty selektor kolorów. Otwarty kreator motywu lub selektor Display Language zamyka się tym samym naciśnięciem w obu przypadkach.
Otwarty Eksplorator, kreator motywu lub selektor Display Language nie wstrzymuje na kanwie żadnego ze skrótów. Polecenie Stop nigdy nie zamyka Eksploratora. Informacje o tym, co robią w Eksploratorze Stop i inne klawisze, znajdziesz w sekcji Klawisze w Eksploratorze, a o ich działaniu w selektorze – w sekcji Wybieranie języka.
Polecenie Delete Selection usuwa wszystkie zaznaczone tabele, notatki i grupy tabel albo, gdy zaznaczona jest jedna tabela wraz z częścią jej kolumn, a powiększenie przekracza 70%, te kolumny – zobacz sekcję Usuwanie tabel i notatek. Polecenie Remove Table, Memo usuwa również zaznaczone grupy tabel.
Polecenie Add Table Group rozpoczyna rysowanie grupy New Table Group, tak jak przycisk New Table Group na pasku narzędzi kanwy, a drugie naciśnięcie anuluje rysowanie. Polecenie Group Selected Tables to dwa naciśnięcia bez klawisza modyfikującego: T, a potem G w ciągu sekundy. Umieszcza zaznaczone tabele w nowej grupie i otwiera edytor jej nazwy, tak jak pozycja Group selected tables w menu kontekstowym tabeli, a gdy żadna tabela nie jest zaznaczona, nic nie robi – zobacz sekcję Grupowanie zaznaczonych tabel. Żadne z nich nic nie robi w edytorze tylko do odczytu ani wtedy, gdy grupy są ukryte.
Polecenia Zoom In, Zoom Out i Zoom Reset zmieniają też powiększenie na karcie Wizualizacja, zarówno w trybie Graph, jak i Flow, chyba że otwarte jest szybkie wyszukiwanie.
Na karcie Wizualizacja polecenie Stop zamyka też menu wyświetlania wierszy i anuluje wciąż trwające rozmieszczanie kafelków w trybie Przepływ; nie poszerza natomiast widoku zawężonego poleceniem Focus on this table.
Polecenie Focus on this table otwiera kartę Wizualizacja w trybie Flow, zawężoną do zaznaczonych tabel i wszystkich tabel oddalonych od nich o jedną relację, a gdy żadna tabela nie jest zaznaczona, nic nie robi – zobacz sekcję Skupianie widoku na tabelach.
Polecenia Select All Table, Memo, Hand Tool, Delete Selection i Group Selected Tables ustępują kursorowi tekstowemu: podczas edycji komórki lub notatki albo pisania w polu tekstowym, takim jak pole wyszukiwania Eksploratora, Ctrl + A (Windows/Linux) lub ⌘ + A (Mac) zaznacza tekst, Space wpisuje spację, Delete i Backspace usuwają tekst, a naciśnięcie T, a potem G wpisuje te dwie litery.
Kopiowanie i wklejanie to własne skróty przeglądarki Ctrl + C i Ctrl + V (Windows/Linux) lub ⌘ + C i ⌘ + V (Mac), dlatego nie ma ich na tej liście – zobacz stronę Edycja tabel.
Powiązań klawiszy nie można zmieniać na tej karcie.
Host osadzający edytor zmienia je za pomocą metody setKeyBindingMap, z wyjątkiem poleceń Editing, Stop, Undo, Redo, Zoom In, Zoom Out i Zoom Reset, które są stałe.
Karta Shortcuts pokazuje wtedy powiązania hosta: polecenie, którego host nie zmienia, zachowuje domyślne powiązanie, a polecenie, któremu host nie przypisuje żadnego klawisza, nie pokazuje żadnego.
W aplikacji Obsidian te klawisze trafiają do edytora zawsze, gdy aktywna jest karta diagramu w aplikacji Obsidian, nawet jeśli skrót klawiaturowy aplikacji Obsidian używa tego samego klawisza, na przykład Alt + Enter, Ctrl + K i Ctrl + F (Windows/Linux) lub ⌥ + Enter, ⌘ + K i ⌘ + F (Mac). Wszystkie pozostałe skróty klawiaturowe aplikacji Obsidian nadal tam działają. Informacje o skrócie Ctrl + F lub ⌘ + F znajdziesz w sekcji Pasek wyszukiwania przeglądarki.