Edycja tabel

Edycja tabel działa zasadniczo podobnie jak edycja w programie Excel.
Tryb edycji włącza się klawiszem Enter lub dwukrotnym kliknięciem komórki.
Kończy go klawisz Enter lub Escape. Wpisywany tekst jest stosowany na bieżąco, więc klawisz Escape zachowuje tekst, zamiast przywracać poprzednią wartość.
Klawisz Escape zachowuje fokus na komórce i zaznaczenie tabeli, a drugie naciśnięcie klawisza Escape zdejmuje fokus i anuluje zaznaczenie.
Dopóki edytor metody wprowadzania (IME) jeszcze składa znaki, klawisz Escape nie kończy trybu edycji.

Dodawanie kolumn

Kolumnę tworzy się skrótem Alt + Enter (Windows/Linux) lub ⌥ + Enter (Mac).
Kolumna jest dodawana do każdej zaznaczonej tabeli.

Klawisz Tab

Naciśnij klawisz Tab, aby przejść od razu do trybu edycji następnej komórki.
Naciśnięcie klawisza Tab w ostatniej komórce tworzy nową kolumnę.
Użyj skrótu Shift + Tab, aby przejść do trybu edycji poprzedniej komórki.
Oznaczenia kluczy alternatywnych rysowane za ostatnią komórką wiersza nie są komórkami, więc fokus klawiatury je pomija i nigdy nie otwierają się one do edycji.

Autouzupełnianie typu danych

Zacznij edytować komórkę DataType i wpisuj tekst. Pojawiają się sugestie pasujących typów z wybranej bazy danych, a w każdej sugestii wyróżniona jest ta część, która dosłownie zawiera wpisany tekst.
Samo dopasowanie jest rozmyte, więc tekst vch pasuje także do typu VARCHAR.

• Arrow Up lub Arrow Down: przechodzi między sugestiami
• Arrow Right, Tab lub Enter: akceptuje wyróżnioną sugestię
• Arrow Left: wraca do wpisanego tekstu

Możesz też kliknąć sugestię.
Lista pokazuje naraz do dziesięciu sugestii, a pozostałe są dostępne po przewinięciu.
Nic nie jest narzucane, więc typ spoza listy można swobodnie wpisać, także z argumentami, na przykład VARCHAR(255). Lista zamyka się, gdy wpisany tekst wykracza poza pełną nazwę typu, tak jak VARCHAR(255) lub BIGINT UNSIGNED.
Sugestie zależą od wybranej bazy danych. Zmiana bazy danych zmienia proponowane typy i pozostawia istniejące kolumny bez zmian.

NOT NULL, Unikatowość, Autoinkrementacja

Te trzy komórki są przełącznikami, a nie tekstem.
Aby przełączyć jedną z nich, kliknij ją dwukrotnie lub naciśnij klawisz Enter, gdy ma fokus.

Komórka NOT NULL pokazuje N-N, gdy flaga jest ustawiona, i NULL, gdy nie jest.
Oznaczenia UQ i AI są przyciemnione, gdy są wyłączone, i wyróżnione, gdy są włączone.

Komórek ukrytych za pomocą opcji widoku tabel nie można przełączać.

Zaznaczanie wielu kolumn

Dostępnych jest pięć sposobów:

• Shift + Arrow Up/Down: rozszerza zaznaczenie po jednym wierszu
• Ctrl + click (Windows/Linux) lub ⌘ + click (Mac): dodaje pojedynczą kolumnę
• Shift + click: zaznacza zakres od ostatniej kolumny z fokusem
• Ctrl + Shift + click (Windows/Linux) lub ⌘ + Shift + click (Mac): dodaje ten zakres do zaznaczenia
• Alt + A (Windows/Linux) lub ⌥ + A (Mac): zaznacza wszystko

Kliknięcie prawym przyciskiem myszy wiersza kolumny decyduje o tym, na których kolumnach działa menu kontekstowe tabeli, niezależnie od przytrzymanego klawisza modyfikującego.
Na wierszu, który jest już zaznaczony, zaznaczenie pozostaje bez zmian, a fokus przechodzi na ten wiersz. Na każdym innym wierszu zaznaczany jest tylko ten wiersz. Dotyczy to dowolnego miejsca wiersza, w tym ikony klucza i oznaczenia klucza alternatywnego.
Aby więc za pomocą menu działać na kilku kolumnach, jak w sekcjach Klucz podstawowy kolumny lub Usuwanie kolumn, kliknij prawym przyciskiem myszy jeden z zaznaczonych wierszy.
Na komputerze Mac menu otwiera także skrót Ctrl + click, ale liczy się on jako zwykłe kliknięcie, więc na komórce zaznacza tylko jej wiersz, zanim otworzy się menu.

Zmiana kolejności i przenoszenie kolumn

Działa przy użyciu gestu dragging i umożliwia przenoszenie kolumn do innych tabel.
Przeciągane wiersze podążają za wskaźnikiem, a wiersze wokół miejsca upuszczenia rozsuwają się, aby zrobić miejsce.
Upuść kolumnę tuż pod ostatnim wierszem tabeli, aby przenieść ją na koniec tej tabeli. Do tabeli bez kolumn można upuścić kolumnę w dowolnym jej miejscu.

Kilka kolumn naraz można przenieść skrótem Ctrl + drag (Windows/Linux) lub ⌘ + drag (Mac).

Usuwanie kolumn

Usuwa zaznaczone kolumny tabeli z fokusem. Kliknięcie komórki zaznacza jej kolumnę, więc kliknięcie komórki i naciśnięcie klawisza Delete usuwa tę jedną kolumnę.
Skróty klawiaturowe:

• Delete lub Backspace (⌫ na komputerze Mac). Usuwają one zaznaczone kolumny, dopóki ich tabela jest jedynym zaznaczonym elementem. Gdy nie jest zaznaczona żadna kolumna (fokus jest na nazwie lub komentarzu tabeli), gdy zaznaczone jest też coś innego albo przy powiększeniu 70% i mniejszym, przy którym tabele pokazują tylko swoje nazwy, usuwają zamiast tego całe zaznaczenie – zobacz sekcję Usuwanie tabel i notatek.
• Alt + Backspace lub Alt + Delete (Windows/Linux), ⌥ + ⌫ lub ⌥ + Delete (Mac). Te skróty usuwają zaznaczone kolumny tabeli z fokusem, nawet gdy zaznaczone są też inne tabele lub notatki. Nie usuwają niczego podczas edycji komórki ani przy powiększeniu 70% i mniejszym.

To samo robi menu kontekstowe tabeli. Gdy tabela jest jedynym zaznaczonym elementem, kliknij prawym przyciskiem myszy wiersz kolumny: ostatnia pozycja menu brzmi Delete column lub – gdy ten wiersz jest jedną z co najmniej dwóch zaznaczonych kolumn – Delete columns.

Podczas edycji komórki klawisze Delete i Backspace kasują tylko tekst. Przytrzymane poza edytorem komórki usuwają tylko raz.
Po usunięciu fokus przechodzi na najbliższą pozostałą kolumnę powyżej kolumny, która miała fokus. Gdy powyżej nie pozostała żadna kolumna, fokus przechodzi na nazwę tabeli, nawet jeśli poniżej pozostały kolumny, więc następne naciśnięcie klawisza Delete lub Backspace usuwa tabelę, a nie kolumnę.
Relacje i indeksy korzystające z usuniętej kolumny są usuwane razem z nią. Nie ma potwierdzenia, a całe usunięcie stanowi jeden krok cofania.

Kopiowanie/wklejanie kolumn

Działa jak schowek dla danych tabelarycznych.
Skróty klawiaturowe: Ctrl + C (Windows/Linux) lub ⌘ + C (Mac), Ctrl + V (Windows/Linux) lub ⌘ + V (Mac)

Kopiowanie do arkusza kalkulacyjnego, wklejanie z niego i wklejanie do tabeli, której komórka kolumny ma fokus, korzystają z komórek widocznych w tabelach, w kolejności, w jakiej są wyświetlane – zobacz sekcje Opcje widoku tabel i Dostosowywanie kolejności kolumn.
Kolumny skopiowane w edytorze i wklejone przy zaznaczonym nagłówku tabeli albo do pozostałych zaznaczonych tabel zachowują wszystkie komórki skopiowanych kolumn, także ukryte, takie jak Unikatowość i Autoinkrementacja.
Oznaczenia kluczy alternatywnych, takie jak AK1.1, nie są komórkami, więc kopiowanie i wklejanie pomijają je nawet wtedy, gdy są widoczne.

Możesz wklejać z edytora do programu Excel i z programu Excel z powrotem do edytora.
Wartości komórek są przekazywane dokładnie tak, jak je wpisano, więc wartość taka jak <label> lub a & b trafia do arkusza kalkulacyjnego lub dokumentu bez zmian.
Kolumny arkusza kalkulacyjnego są dopasowywane do widocznych komórek według pozycji, a nie nazwy, więc kolumny arkusza muszą występować w tej samej kolejności co te komórki.
W poniższych kolumnach każda z tych wartości jest odczytywana jako prawda (bez uwzględniania wielkości liter):

• Autoinkrementacja: TRUE, 1, YES, Y
• Unikatowość: TRUE, 1, YES, Y
• NOT NULL: TRUE, 1, YES, Y, NOT NULL

Przy kopiowaniu na zewnątrz edytor zapisuje TRUE lub FALSE dla flag Autoinkrementacja i Unikatowość oraz NOT NULL lub NULL dla flagi NOT NULL.
Komórki Unikatowość i Autoinkrementacja są domyślnie ukryte, więc wartości TRUE i FALSE są zapisywane i odczytywane dopiero wtedy, gdy te komórki są widoczne.

To, gdzie trafia wklejenie, zależy od fokusu:

• Gdy zaznaczony jest nagłówek tabeli, wklejone wiersze są dodawane jako nowe kolumny do każdej zaznaczonej tabeli.
• Gdy fokus ma komórka kolumny, zaznaczone wiersze tej tabeli, a następnie wiersze poniżej ostatniego z nich, są nadpisywane po kolei – tyle, ile wklejono wierszy. Wiersze między oddzielnymi zaznaczeniami są pomijane. Nadpisany wiersz przyjmuje wklejone wartości w widocznych komórkach i zachowuje ukryte, a pozostałe wklejone wiersze są dodawane jako nowe kolumny. Do każdej innej zaznaczonej tabeli wklejone wiersze są dodawane jako nowe kolumny.

Kopiowanie/wklejanie tabel i notatek

Gdy wewnątrz tabeli z fokusem nie jest zaznaczona żadna kolumna, te same skróty kopiują zaznaczone tabele i notatki w całości – zobacz stronę Operacje na tabelach.

Klucz podstawowy kolumny

Włącza i wyłącza klucz podstawowy kolumny z fokusem, czyli kolumny, do której należy komórka z fokusem.
Gdy kolumna z fokusem jest jedną z co najmniej dwóch zaznaczonych kolumn, przełączenie dotyczy wszystkich zaznaczonych kolumn: jeśli którakolwiek z nich nie jest kluczem, wszystkie stają się kluczami, a jeśli wszystkie już nimi są, wszystkie przestają nimi być. Kolumny spoza zaznaczenia pozostają bez zmian.
Użyj menu kontekstowego tabeli albo skrótu Alt + K (Windows/Linux) lub ⌥ + K (Mac). Gdy przełączenie obejmuje co najmniej dwie kolumny, pozycja menu brzmi Primary Key on selected columns zamiast Primary Key.
Ikona klucza w wierszu służy tylko do wyświetlania, więc kliknięcie jej nie ustawia klucza.

Aby utworzyć z kilku kolumn jeden klucz złożony, zaznacz je, a potem naciśnij Alt + K (Windows/Linux) lub ⌥ + K (Mac) albo kliknij prawym przyciskiem myszy jeden z zaznaczonych wierszy i wybierz Primary Key on selected columns. Każde przełączenie stanowi jeden krok cofania.