ویرایش جدول

ویرایش جدول در اصل تجربهٔ ویرایشی مشابه Excel ارائه می‌دهد.
نمایش نام‌ها تعیین می‌کند که جدول در سرآیند و ردیف‌های خود نام‌ها، نام‌های منطقی یا هر دو را نشان دهد.
حالت ویرایش با Enter یا با دوبار کلیک روی یک خانه آغاز می‌شود.
Enter یا Escape آن را پایان می‌دهد. آنچه تایپ می‌کنید هم‌زمان با تایپ اعمال می‌شود، بنابراین Escape متن را حفظ می‌کند و آن را به حالت قبل برنمی‌گرداند. خانهٔ دامنه استثناست: فقط از فهرست خود انتخاب می‌کند و هرگز آنچه را تایپ می‌کنید نگه نمی‌دارد. بستن یک خانهٔ نام منطقی روی یک نام منطقی تغییریافته می‌تواند نام فیزیکی را نیز پر کند.
Escape خانه را دارای فوکوس و جدول را انتخاب‌شده باقی می‌گذارد، و Escape دوم هر دو را لغو می‌کند. تا وقتی یک خانهٔ نام منطقی فهرست اصطلاحات خود را نشان می‌دهد، نخستین Escape فقط فهرست را می‌بندد.
وقتی روش ورودی هنوز در حال ترکیب است، Escape حالت ویرایش را باز نگه می‌دارد.

افزودن ستون‌ها

با میان‌بر Alt + Enter (Windows/Linux) یا ⌥ + Enter (Mac) ایجاد می‌شود، که به هر جدول انتخاب‌شده یک ستون می‌افزاید، یا با دکمهٔ + در سرآیند یک جدول، که به همان جدول یک ستون می‌افزاید.
نخستین خانهٔ ستون جدید فوکوس می‌گیرد، یعنی نخستین خانه‌ای که ردیف آن در ترتیب ستون‌ها رسم می‌کند. در ترتیب پیش‌فرض این همان نام آن است، که در Logical Names نام منطقی آن است و در Both Names خانهٔ Logical Name آن؛ نمایش نام‌ها را ببینید.
ستونی که با Tab از آخرین خانه اضافه شود، و کلید اصلی‌ای که رسم یک رابطه به جدول والدِ فاقد کلید اصلی می‌افزاید، هم از همان خانه شروع می‌شوند.

کلید Tab

Tab را فشار دهید تا مستقیماً به حالت ویرایش خانهٔ بعدی بروید.
فشار دادن Tab در آخرین خانه، یک ستون جدید ایجاد می‌کند و نخستین خانهٔ آن را برای ویرایش باز می‌کند؛ افزودن ستون‌ها را ببینید.
برای رفتن به حالت ویرایش خانهٔ قبلی، از Shift + Tab استفاده کنید.
Tab و Shift + Tab به ترتیب از میان خانه‌هایی که جدول نشان می‌دهد عبور می‌کنند، بنابراین نمایش نام‌ها و View Option → Domain تعیین می‌کنند که آیا خانه‌های نام منطقی و دامنه در میان آن‌ها هستند یا نه؛ نوشتن نام منطقی را ببینید.
نشانه‌های کلید جایگزین که پس از آخرین خانهٔ یک ردیف رسم می‌شوند، خانه نیستند، بنابراین فوکوس صفحه‌کلید از روی آن‌ها رد می‌شود و هرگز برای ویرایش باز نمی‌شوند.

تکمیل خودکار نوع داده

ویرایش یک خانهٔ DataType را آغاز کنید و تایپ کنید. انواع دادهٔ منطبق از پایگاه دادهٔ انتخاب‌شده پیشنهاد می‌شوند، و بخشی از هر پیشنهاد که عیناً آنچه را تایپ کرده‌اید در بر دارد، برجسته می‌شود.
خود تطابق تقریبی است، بنابراین vch نیز VARCHAR را پیدا می‌کند.

• Arrow Up یا Arrow Down: حرکت میان پیشنهادها
• Arrow Right، Tab یا Enter: پذیرفتن پیشنهاد برجسته
• Arrow Left: بازگشت به متنی که تایپ کرده‌اید

همچنین می‌توانید روی یک پیشنهاد کلیک کنید.
فهرست هر بار حداکثر ده پیشنهاد را نشان می‌دهد و بقیه با پیمایش دیده می‌شوند.
هیچ چیزی اجباری نیست، بنابراین نوعی را که در فهرست نیست می‌توان آزادانه تایپ کرد، از جمله با آرگومان‌هایی مانند VARCHAR(255). فهرست به‌محض اینکه آنچه تایپ می‌کنید از یک نام نوع کامل فراتر برود بسته می‌شود، همان‌طور که در VARCHAR(255) یا BIGINT UNSIGNED رخ می‌دهد.
پیشنهادها از پایگاه دادهٔ انتخاب‌شده پیروی می‌کنند. تغییر پایگاه داده، موارد پیشنهادی را تغییر می‌دهد و ستون‌های موجود را همان‌گونه که هستند باقی می‌گذارد.

تایپ کردن در خانهٔ DataType ستونی که به یک دامنه پیوند خورده است، یا پذیرفتن یک پیشنهاد در آن، به‌محض اینکه نوع ستون با نوع دامنه متفاوت شود، پیوند ستون را قطع می‌کند؛ دامنه‌ها و انواع داده را ببینید.
در نمای Logical Names، تا وقتی View Option → Domain خاموش است، خانهٔ نوع ستونی که به یک دامنهٔ نام‌دار پیوند خورده است نام دامنه را نشان می‌دهد، و ویرایش آن به‌جای این پیشنهادها انتخابگر دامنه را باز می‌کند. خانهٔ نوعی که یک نوع داده را نشان می‌دهد، آن را همان‌طور که در بالا آمد ویرایش می‌کند.

غیر NULL، یکتا، افزایش خودکار

این سه خانه به‌جای متن، کلید روشن/خاموش هستند.
برای تغییر وضعیت هر یک، روی آن دوبار کلیک کنید یا وقتی فوکوس روی آن است، Enter را فشار دهید.

خانهٔ غیر NULL وقتی تنظیم شده باشد N-N و وقتی تنظیم نشده باشد NULL را نشان می‌دهد.
UQ و AI در حالت خاموش کم‌رنگ و در حالت روشن برجسته هستند.

خانه‌هایی را که با گزینه‌های نمایش جدول پنهان شده‌اند، نمی‌توان روشن و خاموش کرد.

انتخاب چند ستون

از پنج روش پشتیبانی می‌کند:

• Shift + Arrow Up/Down: گسترش انتخاب، هر بار یک ردیف
• Ctrl + click (Windows/Linux) یا ⌘ + click (Mac): افزودن یک ستون
• Shift + click: انتخاب بازه از آخرین ستون دارای فوکوس
• Ctrl + Shift + click (Windows/Linux) یا ⌘ + Shift + click (Mac): افزودن آن بازه به انتخاب
• Alt + A (Windows/Linux) یا ⌥ + A (Mac): انتخاب همه

برای جابه‌جا کردن ستون‌های انتخاب‌شده با هم، دستگیرهٔ کنار ستون دارای فوکوس را بکشید؛ تغییر ترتیب و جابه‌جایی ستون‌ها را ببینید.

راست‌کلیک روی ردیف یک ستون تعیین می‌کند که منوی زمینهٔ جدول روی کدام ستون‌ها عمل کند، صرف‌نظر از اینکه کدام کلید تغییردهنده نگه داشته شده باشد.
روی ردیفی که از قبل انتخاب شده است، انتخاب باقی می‌ماند و فوکوس به آن ردیف می‌رود. روی هر ردیف دیگری، فقط همان ردیف انتخاب می‌شود. این قاعده در هر جای ردیف برقرار است، از جمله روی نماد کلید و نشانهٔ کلید جایگزین.
بنابراین برای اینکه از طریق منو روی چند ستون عمل کنید، مانند کلید اصلی ستون یا حذف ستون، روی یکی از ردیف‌های انتخاب‌شده راست‌کلیک کنید.
در Mac، Ctrl + click نیز منو را باز می‌کند، اما یک کلیک ساده به حساب می‌آید، بنابراین روی یک خانه، پیش از باز شدن منو فقط همان ردیف را انتخاب می‌کند.

تغییر ترتیب و جابه‌جایی ستون‌ها

هر ستون با دستگیرهٔ کشیدن خود جابه‌جا می‌شود، دکمهٔ کوچکی با نماد دستگیره که درست بیرون از لبهٔ چپ جدول، کنار ردیف دارای فوکوس قرار دارد.
هر خانه‌ای از ستون را فوکوس کنید، با کلیک روی آن یا با کلیدهای جهت‌نما یا Tab، تا دستگیره کنار ردیف آن ظاهر شود. تا وقتی فوکوس روی سرآیند جدول است، هیچ ردیفی دستگیره ندارد.
دستگیره تا وقتی نشانگر ماوس روی آن نرفته است کم‌رنگ رسم می‌شود، و سپس نشانگر به شکل دست درمی‌آید. فشردن به‌تنهایی کاری انجام نمی‌دهد: کشیدن به‌محض حرکت نشانگر آغاز می‌شود و می‌تواند ستون را به جای دیگری در جدول خودش یا به درون جدولی دیگر ببرد.
روی ردیف‌های یک جدول، ردیف‌های کشیده‌شده در جای خود قرار می‌گیرند و ردیف‌های اطراف نقطهٔ رها کردن کنار می‌روند تا جا باز کنند. روی بخش خالی بوم، یا روی سرآیند جدولی که ستون دارد، نسخه‌ای نیمه‌شفاف از ردیف‌ها نشانگر ماوس را دنبال می‌کند و خانه‌های نام و نوع هر ردیف را همان‌گونه نشان می‌دهد که ردیف آن‌ها را با تنظیم فعلی نمایش نام‌ها نشان می‌دهد.
درست زیر آخرین ردیف یک جدول رها کنید تا ستون به انتهای آن جدول منتقل شود. جدولی که ستونی ندارد، رها کردن را در هر جای خود می‌پذیرد. نوار باریک درست در سمت چپ جدول، جایی که دستگیره قرار دارد، نیز جزو ردیف‌های جدول به شمار می‌آید، بنابراین کشیدن مستقیم به پایین در امتداد دستگیره، بدون اینکه نشانگر وارد جدول شود، ترتیب ستون‌ها را تغییر می‌دهد.
ستونی که به جدولی دیگر منتقل می‌شود، نام منطقی و دامنهٔ خود را نگه می‌دارد.

برای جابه‌جا کردن هم‌زمان چند ستون، آن‌ها را انتخاب کنید و دستگیرهٔ کنار ستون دارای فوکوس را بکشید. تا وقتی ستون دارای فوکوس یکی از دو یا چند ستون انتخاب‌شدهٔ جدول خود است، دستگیره همهٔ آن‌ها را می‌برد؛ در غیر این صورت فقط ستون خودش را می‌برد.
به هیچ کلید تغییردهنده‌ای نیاز نیست. نگه داشتن Alt (Windows/Linux) یا ⌥ (Mac) روی دستگیره، ستون‌ها را مانند یک کشیدن ساده جابه‌جا می‌کند و چیزی را تکثیر نمی‌کند.

کشیدنی که به‌جای دستگیره روی ردیف یک ستون آغاز شود، جدول را جابه‌جا می‌کند، همان‌طور که کشیدن روی سرآیند آن چنین می‌کند؛ جابه‌جایی چند جدول را ببینید. Alt + drag (Windows/Linux) یا ⌥ + drag (Mac) روی یک ردیف، جدول را تکثیر می‌کند؛ تکثیر جدول‌ها و یادداشت‌ها را ببینید.
در بزرگ‌نمایی 70% و کمتر، که جدول‌ها فقط نام خود را نشان می‌دهند، و در ویرایشگر فقط خواندنی هیچ دستگیره‌ای رسم نمی‌شود، بنابراین در آنجا نمی‌توان ترتیب ستون‌ها را تغییر داد.
کشیدن ستونی که هنگام فقط خواندنی شدن ویرایشگر در جریان است بی‌درنگ پایان می‌یابد: نسخهٔ دنبال‌کنندهٔ نشانگر و دست گرفتن ناپدید می‌شوند و رها کردن هیچ ستونی را جابه‌جا نمی‌کند. ردیف‌هایی که کشیدن پیش‌تر جابه‌جا کرده بود همان‌جا که جابه‌جا شده بودند می‌مانند.

حذف ستون

ستون‌های انتخاب‌شدهٔ جدول دارای فوکوس را حذف می‌کند. کلیک روی یک خانه، ستون آن را انتخاب می‌کند، بنابراین کلیک روی یک خانه و فشار دادن Delete همان یک ستون را حذف می‌کند.
میان‌برها:

• Delete یا Backspace. این کلیدها ستون‌های انتخاب‌شده را حذف می‌کنند، به شرط آنکه جدولشان تنها چیز انتخاب‌شده باشد. وقتی هیچ ستونی انتخاب نشده است (فوکوس روی نام، نام منطقی یا توضیح جدول است)، وقتی چیز دیگری نیز انتخاب شده است، یا در بزرگ‌نمایی 70% و کمتر، که جدول‌ها فقط نام خود را نشان می‌دهند، به‌جای آن کل انتخاب را حذف می‌کنند؛ حذف جدول و یادداشت را ببینید.
• Alt + Backspace یا Alt + Delete (Windows/Linux)، ⌥ + Backspace یا ⌥ + Delete (Mac). این کلیدها ستون‌های انتخاب‌شدهٔ جدول دارای فوکوس را حذف می‌کنند، حتی وقتی جدول‌ها یا یادداشت‌های دیگری نیز انتخاب شده باشند. وقتی یک خانه در حال ویرایش است یا در 70% و کمتر، چیزی حذف نمی‌کنند.

منوی زمینهٔ جدول نیز همین کار را انجام می‌دهد. وقتی جدول تنها چیز انتخاب‌شده است، روی ردیف یک ستون راست‌کلیک کنید: عنوان آخرین گزینهٔ منو Delete column است، یا Delete columns وقتی آن ردیف یکی از دو یا چند ستون انتخاب‌شده باشد.

وقتی یک خانه در حال ویرایش است، Delete و Backspace فقط متن را پاک می‌کنند. اگر بیرون از ویرایشگر خانه نگه داشته شوند، فقط یک بار حذف می‌کنند.
پس از حذف، فوکوس به نزدیک‌ترین ستون باقی‌مانده در بالای ستون دارای فوکوس می‌رود. وقتی هیچ ستونی بالای آن باقی نمانده باشد، فوکوس به نام جدول (در نمای Logical Names، نام منطقی‌ای که به‌جای آن نشان داده می‌شود) می‌رود، حتی اگر ستون‌هایی در پایین باقی مانده باشند، بنابراین Delete یا Backspace بعدی به‌جای یک ستون، جدول را حذف می‌کند.
رابطه‌ها و شاخص‌هایی که از ستون حذف‌شده استفاده می‌کنند، همراه با آن حذف می‌شوند. هیچ تأییدی خواسته نمی‌شود، و کل این حذف یک گام واگرد است.

کپی و جای‌گذاری ستون‌ها

مانند یک کلیپ‌بورد جدول‌محور عمل می‌کند.
میان‌برها: Ctrl + C (Windows/Linux) یا ⌘ + C (Mac)، Ctrl + V (Windows/Linux) یا ⌘ + V (Mac)

کپی کردن به یک صفحه‌گسترده، جای‌گذاری از آن، و جای‌گذاری در جدولی که یکی از خانه‌های ستونش فوکوس دارد، از خانه‌هایی استفاده می‌کنند که جدول‌ها نشان می‌دهند، به همان ترتیبی که نشانشان می‌دهند؛ گزینه‌های نمایش جدول، تنظیم ترتیب ستون‌ها و نمایش نام‌ها را ببینید. نمایش نام‌ها محتوای برخی از این خانه‌ها را تغییر می‌دهد:

• در نمای Logical Names، خانهٔ نام، نام منطقی را در خود دارد، یا تا وقتی نام منطقی خالی است، چیزی ندارد. تا وقتی View Option → Domain خاموش است، خانهٔ نوع در جایی که نام دامنهٔ ستون را نشان می‌دهد آن نام را دارد، و در غیر این صورت نوع داده را.
• در نمای Both Names، خانهٔ Logical Name در جایی کپی و جای‌گذاری می‌شود که ترتیب ستون‌ها آن را قرار می‌دهد.
• خانهٔ دامنه‌ای که نمایش داده می‌شود نام دامنه را در خود دارد، یا برای ستونی که دامنه‌ای نشان نمی‌دهد، چیزی ندارد.

ستون‌هایی که در ویرایشگر کپی شده‌اند و در حالی جای‌گذاری می‌شوند که سرآیند یک جدول انتخاب شده است، یا در جدول‌های انتخاب‌شدهٔ دیگر جای‌گذاری می‌شوند، همهٔ خانه‌های ستون‌های کپی‌شده را همراه دارند، از جمله خانه‌های پنهانی مانند یکتا و افزایش خودکار، و نیز نام‌های منطقی‌شان را.
این ستون‌ها پیوند دامنه را فقط تا وقتی نگه می‌دارند که این نمودار همان دامنه را فهرست کند، نه صرفاً دامنه‌ای هم‌نام با آن، و آن دامنه هنوز نوع ستون کپی‌شده را داشته باشد. در غیر این صورت بدون پیوند و با نوعی که با آن کپی شده‌اند قرار می‌گیرند. نام‌های آن‌ها نوشتهٔ خودتان به شمار می‌آید، مگر اینکه یک نام جای‌گذاری‌شده خالی باشد و نام منطقی نامی برای آن استخراج کند؛ استخراج نام‌های فیزیکی را ببینید.
نشانه‌های کلید جایگزین مانند AK1.1 خانه نیستند، بنابراین کپی و جای‌گذاری آن‌ها را کنار می‌گذارند، حتی وقتی نمایش داده می‌شوند.

می‌توانید از ویرایشگر در Excel و از Excel دوباره در ویرایشگر جای‌گذاری کنید.
مقادیر خانه‌ها دقیقاً همان‌طور که تایپ شده‌اند بیرون می‌روند، بنابراین مقداری مانند <label> یا a & b بدون تغییر به صفحه‌گسترده یا سند می‌رسد.
ستون‌های صفحه‌گسترده بر اساس موقعیت، نه بر اساس نام، با خانه‌های نمایان تطبیق داده می‌شوند، بنابراین ستون‌های برگه باید از ترتیب آن‌ها پیروی کنند.
برای ستون‌های زیر، هر یک از این مقادیر به‌عنوان true خوانده می‌شود (بدون توجه به بزرگی و کوچکی حروف):

• AutoIncrement: TRUE، 1، YES، Y
• Unique: TRUE، 1، YES، Y
• Not Null: TRUE، 1، YES، Y، NOT NULL

هنگام کپی کردن به بیرون، ویرایشگر برای AutoIncrement و Unique مقدار TRUE یا FALSE و برای Not Null مقدار NOT NULL یا NULL را می‌نویسد.
یکتا و افزایش خودکار به‌طور پیش‌فرض پنهان هستند، بنابراین TRUE و FALSE فقط زمانی نوشته و خوانده می‌شوند که آن خانه‌ها نمایش داده شوند.

جایی که جای‌گذاری انجام می‌شود، به فوکوس بستگی دارد:

• وقتی سرآیند یک جدول انتخاب شده است، ردیف‌های جای‌گذاری‌شده به‌صورت ستون‌های جدید به هر جدول انتخاب‌شده افزوده می‌شوند.
• وقتی خانهٔ یک ستون فوکوس دارد، ردیف‌های انتخاب‌شدهٔ آن جدول و سپس ردیف‌های زیر آخرین آن‌ها، به ترتیب و به تعداد ردیف‌های جای‌گذاری‌شده بازنویسی می‌شوند. ردیف‌های میان انتخاب‌های جدا از هم نادیده گرفته می‌شوند. ردیف بازنویسی‌شده مقادیر جای‌گذاری‌شده را در خانه‌های نمایانش می‌گیرد و خانه‌های پنهانش را حفظ می‌کند، و ردیف‌های باقی‌مانده به‌صورت ستون‌های جدید افزوده می‌شوند. به هر جدول انتخاب‌شدهٔ دیگر، ردیف‌های جای‌گذاری‌شده به‌صورت ستون‌های جدید افزوده می‌شوند.

یک ردیف جای‌گذاری‌شده نام‌های منطقی و دامنه‌ها را این‌گونه می‌نویسد:

• نام منطقی، چه از خانهٔ Logical Name و چه از خانهٔ نام در نمای Logical Names، به‌منزلهٔ تایپ کامل آن به شمار می‌آید. تا وقتی نام ستون خالی یا هنوز استخراج‌شده است، واژه‌نامه‌ها نام فیزیکی را از آن استخراج می‌کنند و دامنه‌ای را که اصطلاح آن می‌دهد پیوند می‌دهند، مگر اینکه خانهٔ دامنهٔ خود ردیف دامنه‌ای را پیوند دهد. نامی که همان ردیف جای‌گذاری می‌کند حفظ می‌شود و نوشتهٔ خودتان به شمار می‌آید.
• خانهٔ دامنه، یا خانهٔ نوع در نمای Logical Names تا وقتی View Option → Domain خاموش است، دامنه‌ای را که متنش نام می‌برد پیوند می‌دهد، اگر نمودار چنین دامنه‌ای را فهرست کند. هر متن دیگر یا خانهٔ خالی، هیچ دامنه‌ای را پیوند نمی‌دهد و پیوند ستون را قطع می‌کند، حتی از دامنه‌ای که نوعش همان نوع جای‌گذاری‌شده است. متنی در خانهٔ نوع که نام هیچ دامنه‌ای نیست، به‌عنوان نوع داده خوانده می‌شود. ردیف‌هایی که در ویرایشگر کپی شده‌اند، به‌جای آن دامنه‌ای را پیوند می‌دهند که با آن کپی شده‌اند، و فقط تا وقتی این نمودار آن را با نوع کپی‌شده فهرست کند، همان‌طور که ستون‌های جدید چنین می‌کنند.
• دامنهٔ پیوندخورده نوع دادهٔ خود را به ستون می‌دهد، مگر اینکه ردیف نوع خودش را جای‌گذاری کند. در آن صورت دامنه‌ای با نوع دیگر پیوند داده نمی‌شود و ستون نوع جای‌گذاری‌شده را می‌گیرد.
• در ردیفی که خانهٔ دامنه ندارد، نوع جای‌گذاری‌شده، مانند تایپ کردن آن، پیوند ستون را از دامنه‌ای با نوع دیگر قطع می‌کند.
• هیچ جای‌گذاری‌ای نوعی را از طریق همگام‌سازی نوع داده در رابطه‌ها منتقل نمی‌کند.

کپی و جای‌گذاری جدول‌ها و یادداشت‌ها

وقتی هیچ ستونی درون جدول دارای فوکوس انتخاب نشده است، همین میان‌برها خود جدول‌ها و یادداشت‌های انتخاب‌شده را کپی می‌کنند؛ قابلیت‌های مربوط به جدول را ببینید.

کلید اصلی ستون

کلید اصلی را روی ستون دارای فوکوس، یعنی ستونی که خانهٔ دارای فوکوس به آن تعلق دارد، روشن و خاموش می‌کند.
وقتی ستون دارای فوکوس یکی از دو یا چند ستون انتخاب‌شده است، این تغییر وضعیت روی همهٔ ستون‌های انتخاب‌شده اعمال می‌شود: اگر حتی یکی از آن‌ها کلید نباشد، همهٔ آن‌ها کلید می‌شوند، و اگر همهٔ آن‌ها از قبل کلید باشند، همهٔ آن‌ها از حالت کلید خارج می‌شوند. ستون‌های بیرون از انتخاب دست‌نخورده می‌مانند.
از منوی زمینهٔ جدول یا میان‌بر Alt + K (Windows/Linux) یا ⌥ + K (Mac) استفاده کنید. وقتی تغییر وضعیت دو یا چند ستون را در بر می‌گیرد، عنوان گزینهٔ منو Primary Key on selected columns است، نه Primary Key.
نماد کلید در ردیف فقط برای نمایش است، بنابراین کلیک روی آن کلید را تنظیم نمی‌کند.

برای اینکه چند ستون را به یک کلید مرکب تبدیل کنید، آن‌ها را انتخاب کنید، سپس Alt + K (Windows/Linux) یا ⌥ + K (Mac) را فشار دهید، یا روی یکی از ردیف‌های انتخاب‌شده راست‌کلیک کنید و Primary Key on selected columns را انتخاب کنید. هر تغییر وضعیت یک گام واگرد است.

ویرایشگرهای فقط خواندنی

در ویرایشگری با readonly هیچ خانه‌ای برای ویرایش باز نمی‌شود و هیچ ستونی تغییر نمی‌کند.
کلیک روی یک خانه چیزی را فوکوس نمی‌کند و انتخابی را که یک پرش بر جا گذاشته برمی‌دارد. Enter و دوبار کلیک هیچ ویرایشگری باز نمی‌کنند و هیچ کلیدی را برعکس نمی‌کنند، Tab به صفحه واگذار می‌شود، و میان‌برهایی که ستون اضافه می‌کنند، همه را انتخاب می‌کنند یا حذف می‌کنند، تغییر کلید اصلی و جای‌گذاری کاری انجام نمی‌دهند.
رفتن به یک ستون از کاوشگر یا جست‌وجوی سریع خانهٔ آن را فوکوس می‌کند. کلیدهای جهت‌دار سپس فوکوس را از خانه‌ای به خانهٔ دیگر می‌برند و ستونی که به آن می‌رسند به‌تنهایی انتخاب می‌شود، چون Shift در آنجا ستونی را اضافه نمی‌کند.
Ctrl + C (Windows/Linux) یا ⌘ + C (Mac) همچنان ستون انتخاب‌شده، یا جدولی را که یک پرش انتخاب کرده، کپی می‌کند؛ کپی و جای‌گذاری ستون‌ها را ببینید.