پرش به محتوای اصلی

ویرایش جدول

ویرایش جدول در اصل تجربهٔ ویرایشی مشابه Excel ارائه می‌دهد.
حالت ویرایش با Enter یا با دوبار کلیک روی یک خانه آغاز می‌شود.
Enter یا Escape آن را پایان می‌دهد. آنچه تایپ می‌کنید هم‌زمان با تایپ اعمال می‌شود، بنابراین Escape متن را حفظ می‌کند و آن را به حالت قبل برنمی‌گرداند.
Escape خانه را دارای فوکوس و جدول را انتخاب‌شده باقی می‌گذارد، و Escape دوم هر دو را لغو می‌کند.
وقتی روش ورودی هنوز در حال ترکیب است، Escape حالت ویرایش را باز نگه می‌دارد.

افزودن یک جدول با Alt + N و پر کردن دو ستون

افزودن ستون‌ها​

با میان‌بر Alt + Enter (Windows/Linux) یا ⌥ + Enter (Mac) ایجاد می‌شود.
به هر جدول انتخاب‌شده یک ستون افزوده می‌شود.

کلید Tab​

Tab را فشار دهید تا مستقیماً به حالت ویرایش خانهٔ بعدی بروید.
فشار دادن Tab در آخرین خانه، یک ستون جدید ایجاد می‌کند.
برای رفتن به حالت ویرایش خانهٔ قبلی، از Shift + Tab استفاده کنید.
نشانه‌های کلید جایگزین که پس از آخرین خانهٔ یک ردیف رسم می‌شوند، خانه نیستند، بنابراین فوکوس صفحه‌کلید از روی آن‌ها رد می‌شود و هرگز برای ویرایش باز نمی‌شوند.

حرکت با Tab در خانه‌های یک ردیف، افزودن یک ستون از آخرین خانه و بازگشت با Shift + Tab

تکمیل خودکار نوع داده​

ویرایش یک خانهٔ DataType را آغاز کنید و تایپ کنید. انواع دادهٔ منطبق از پایگاه دادهٔ انتخاب‌شده پیشنهاد می‌شوند، و بخشی از هر پیشنهاد که عیناً آنچه را تایپ کرده‌اید در بر دارد، برجسته می‌شود.
خود تطابق تقریبی است، بنابراین vch نیز VARCHAR را پیدا می‌کند.

  • Arrow Up یا Arrow Down: حرکت میان پیشنهادها
  • Arrow Right، Tab یا Enter: پذیرفتن پیشنهاد برجسته
  • Arrow Left: بازگشت به متنی که تایپ کرده‌اید

همچنین می‌توانید روی یک پیشنهاد کلیک کنید.
فهرست هر بار حداکثر ده پیشنهاد را نشان می‌دهد و بقیه با پیمایش دیده می‌شوند.
هیچ چیزی اجباری نیست، بنابراین نوعی را که در فهرست نیست می‌توان آزادانه تایپ کرد، از جمله با آرگومان‌هایی مانند VARCHAR(255). فهرست به‌محض اینکه آنچه تایپ می‌کنید از یک نام نوع کامل فراتر برود بسته می‌شود، همان‌طور که در VARCHAR(255) یا BIGINT UNSIGNED رخ می‌دهد.
پیشنهادها از پایگاه دادهٔ انتخاب‌شده پیروی می‌کنند. تغییر پایگاه داده، موارد پیشنهادی را تغییر می‌دهد و ستون‌های موجود را همان‌گونه که هستند باقی می‌گذارد.

پر کردن خانه‌های DataType از پیشنهادهای تقریبی با کلیدهای جهت‌نما، Tab و Enter

غیر NULL، یکتا، افزایش خودکار​

این سه خانه به‌جای متن، کلید روشن/خاموش هستند.
برای تغییر وضعیت هر یک، روی آن دوبار کلیک کنید یا وقتی فوکوس روی آن است، Enter را فشار دهید.

خانهٔ غیر NULL وقتی تنظیم شده باشد N-N و وقتی تنظیم نشده باشد NULL را نشان می‌دهد.
UQ و AI در حالت خاموش کم‌رنگ و در حالت روشن برجسته هستند.

تغییر وضعیت غیر NULL با دوبار کلیک، و یکتا و افزایش خودکار با Enter

خانه‌هایی را که با گزینه‌های نمایش جدول پنهان شده‌اند، نمی‌توان روشن و خاموش کرد.

انتخاب چند ستون​

از پنج روش پشتیبانی می‌کند:

  • Shift + Arrow Up/Down: گسترش انتخاب، هر بار یک ردیف
  • Ctrl + click (Windows/Linux) یا ⌘ + click (Mac): افزودن یک ستون
  • Shift + click: انتخاب بازه از آخرین ستون دارای فوکوس
  • Ctrl + Shift + click (Windows/Linux) یا ⌘ + Shift + click (Mac): افزودن آن بازه به انتخاب
  • Alt + A (Windows/Linux) یا ⌥ + A (Mac): انتخاب همه

انتخاب ستون‌ها با Shift + Arrow Down، Ctrl/⌘ + click، Shift + click و Alt + A

راست‌کلیک روی ردیف یک ستون تعیین می‌کند که منوی زمینهٔ جدول روی کدام ستون‌ها عمل کند، صرف‌نظر از اینکه کدام کلید تغییردهنده نگه داشته شده باشد.
روی ردیفی که از قبل انتخاب شده است، انتخاب باقی می‌ماند و فوکوس به آن ردیف می‌رود. روی هر ردیف دیگری، فقط همان ردیف انتخاب می‌شود. این قاعده در هر جای ردیف برقرار است، از جمله روی نماد کلید و نشانهٔ کلید جایگزین.
بنابراین برای اینکه از طریق منو روی چند ستون عمل کنید، مانند کلید اصلی ستون یا حذف ستون، روی یکی از ردیف‌های انتخاب‌شده راست‌کلیک کنید.
در Mac، Ctrl + click نیز منو را باز می‌کند، اما یک کلیک ساده به حساب می‌آید، بنابراین روی یک خانه، پیش از باز شدن منو فقط همان ردیف را انتخاب می‌کند.

تغییر ترتیب و جابه‌جایی ستون‌ها​

هنگام dragging عمل می‌کند و جابه‌جایی به جدول‌های دیگر را ممکن می‌سازد.
ردیف‌های کشیده‌شده نشانگر ماوس را دنبال می‌کنند، و ردیف‌های اطراف نقطهٔ رها کردن کنار می‌روند تا جا باز کنند.
درست زیر آخرین ردیف یک جدول رها کنید تا ستون به انتهای آن جدول منتقل شود. جدولی که ستونی ندارد، رها کردن را در هر جای خود می‌پذیرد.

کشیدن یک ستون به موقعیتی جدید، سپس به درون جدولی دیگر

از جابه‌جایی چند ستون با Ctrl + drag (Windows/Linux) یا ⌘ + drag (Mac) پشتیبانی می‌کند.

انتخاب سه ستون و جابه‌جا کردن آن‌ها به جدولی دیگر با Ctrl/⌘ + drag

حذف ستون​

ستون‌های انتخاب‌شدهٔ جدول دارای فوکوس را حذف می‌کند. کلیک روی یک خانه، ستون آن را انتخاب می‌کند، بنابراین کلیک روی یک خانه و فشار دادن Delete همان یک ستون را حذف می‌کند.
میان‌برها:

  • Delete یا Backspace (⌫ در Mac). این کلیدها ستون‌های انتخاب‌شده را حذف می‌کنند، به شرط آنکه جدولشان تنها چیز انتخاب‌شده باشد. وقتی هیچ ستونی انتخاب نشده است (فوکوس روی نام یا توضیح جدول است)، وقتی چیز دیگری نیز انتخاب شده است، یا در بزرگ‌نمایی 70% و کمتر، که جدول‌ها فقط نام خود را نشان می‌دهند، به‌جای آن کل انتخاب را حذف می‌کنند؛ حذف جدول و یادداشت را ببینید.
  • Alt + Backspace یا Alt + Delete (Windows/Linux)، ⌥ + ⌫ یا ⌥ + Delete (Mac). این کلیدها ستون‌های انتخاب‌شدهٔ جدول دارای فوکوس را حذف می‌کنند، حتی وقتی جدول‌ها یا یادداشت‌های دیگری نیز انتخاب شده باشند. وقتی یک خانه در حال ویرایش است یا در 70% و کمتر، چیزی حذف نمی‌کنند.

حذف یک ستون، سپس دو ستون انتخاب‌شده، با Alt + Backspace

منوی زمینهٔ جدول نیز همین کار را انجام می‌دهد. وقتی جدول تنها چیز انتخاب‌شده است، روی ردیف یک ستون راست‌کلیک کنید: عنوان آخرین گزینهٔ منو Delete column است، یا Delete columns وقتی آن ردیف یکی از دو یا چند ستون انتخاب‌شده باشد.

وقتی یک خانه در حال ویرایش است، Delete و Backspace فقط متن را پاک می‌کنند. اگر بیرون از ویرایشگر خانه نگه داشته شوند، فقط یک بار حذف می‌کنند.
پس از حذف، فوکوس به نزدیک‌ترین ستون باقی‌مانده در بالای ستون دارای فوکوس می‌رود. وقتی هیچ ستونی بالای آن باقی نمانده باشد، فوکوس به نام جدول می‌رود، حتی اگر ستون‌هایی در پایین باقی مانده باشند، بنابراین Delete یا Backspace بعدی به‌جای یک ستون، جدول را حذف می‌کند.
رابطه‌ها و شاخص‌هایی که از ستون حذف‌شده استفاده می‌کنند، همراه با آن حذف می‌شوند. هیچ تأییدی خواسته نمی‌شود، و کل این حذف یک گام واگرد است.

کپی و جای‌گذاری ستون‌ها​

مانند یک کلیپ‌بورد جدول‌محور عمل می‌کند.
میان‌برها: Ctrl + C (Windows/Linux) یا ⌘ + C (Mac)، Ctrl + V (Windows/Linux) یا ⌘ + V (Mac)

کپی کردن به یک صفحه‌گسترده، جای‌گذاری از آن، و جای‌گذاری در جدولی که یکی از خانه‌های ستونش فوکوس دارد، از خانه‌هایی استفاده می‌کنند که جدول‌ها نشان می‌دهند، به همان ترتیبی که نشانشان می‌دهند؛ گزینه‌های نمایش جدول و تنظیم ترتیب ستون‌ها را ببینید.
ستون‌هایی که در ویرایشگر کپی شده‌اند و در حالی جای‌گذاری می‌شوند که سرآیند یک جدول انتخاب شده است، یا در جدول‌های انتخاب‌شدهٔ دیگر جای‌گذاری می‌شوند، همهٔ خانه‌های ستون‌های کپی‌شده را همراه دارند، از جمله خانه‌های پنهانی مانند یکتا و افزایش خودکار.
نشانه‌های کلید جایگزین مانند AK1.1 خانه نیستند، بنابراین کپی و جای‌گذاری آن‌ها را کنار می‌گذارند، حتی وقتی نمایش داده می‌شوند.

می‌توانید از ویرایشگر در Excel و از Excel دوباره در ویرایشگر جای‌گذاری کنید.
مقادیر خانه‌ها دقیقاً همان‌طور که تایپ شده‌اند بیرون می‌روند، بنابراین مقداری مانند <label> یا a &amp; b بدون تغییر به صفحه‌گسترده یا سند می‌رسد.
ستون‌های صفحه‌گسترده بر اساس موقعیت، نه بر اساس نام، با خانه‌های نمایان تطبیق داده می‌شوند، بنابراین ستون‌های برگه باید از ترتیب آن‌ها پیروی کنند.
برای ستون‌های زیر، هر یک از این مقادیر به‌عنوان true خوانده می‌شود (بدون توجه به بزرگی و کوچکی حروف):

  • AutoIncrement: TRUE، 1، YES، Y
  • Unique: TRUE، 1، YES، Y
  • Not Null: TRUE، 1، YES، Y، NOT NULL

هنگام کپی کردن به بیرون، ویرایشگر برای AutoIncrement و Unique مقدار TRUE یا FALSE و برای Not Null مقدار NOT NULL یا NULL را می‌نویسد.
یکتا و افزایش خودکار به‌طور پیش‌فرض پنهان هستند، بنابراین TRUE و FALSE فقط زمانی نوشته و خوانده می‌شوند که آن خانه‌ها نمایش داده شوند.

جای‌گذاری چهار ستون در یک صفحه‌گسترده، با پرچم‌هایی که به‌صورت TRUE/FALSE و NOT NULL/NULL نوشته می‌شوند

جای‌گذاری سه ردیف صفحه‌گسترده به‌صورت ستون در یک جدول، با خوانده شدن YES، 1 و NOT NULL به‌عنوان true

جایی که جای‌گذاری انجام می‌شود، به فوکوس بستگی دارد:

  • وقتی سرآیند یک جدول انتخاب شده است، ردیف‌های جای‌گذاری‌شده به‌صورت ستون‌های جدید به هر جدول انتخاب‌شده افزوده می‌شوند.
  • وقتی خانهٔ یک ستون فوکوس دارد، ردیف‌های انتخاب‌شدهٔ آن جدول و سپس ردیف‌های زیر آخرین آن‌ها، به ترتیب و به تعداد ردیف‌های جای‌گذاری‌شده بازنویسی می‌شوند. ردیف‌های میان انتخاب‌های جدا از هم نادیده گرفته می‌شوند. ردیف بازنویسی‌شده مقادیر جای‌گذاری‌شده را در خانه‌های نمایانش می‌گیرد و خانه‌های پنهانش را حفظ می‌کند، و ردیف‌های باقی‌مانده به‌صورت ستون‌های جدید افزوده می‌شوند. به هر جدول انتخاب‌شدهٔ دیگر، ردیف‌های جای‌گذاری‌شده به‌صورت ستون‌های جدید افزوده می‌شوند.

کپی کردن دو ستون و جای‌گذاری هم‌زمان آن‌ها در دو جدول انتخاب‌شده

کپی و جای‌گذاری جدول‌ها و یادداشت‌ها​

وقتی هیچ ستونی درون جدول دارای فوکوس انتخاب نشده است، همین میان‌برها خود جدول‌ها و یادداشت‌های انتخاب‌شده را کپی می‌کنند؛ قابلیت‌های مربوط به جدول را ببینید.

کلید اصلی ستون​

کلید اصلی را روی ستون دارای فوکوس، یعنی ستونی که خانهٔ دارای فوکوس به آن تعلق دارد، روشن و خاموش می‌کند.
وقتی ستون دارای فوکوس یکی از دو یا چند ستون انتخاب‌شده است، این تغییر وضعیت روی همهٔ ستون‌های انتخاب‌شده اعمال می‌شود: اگر حتی یکی از آن‌ها کلید نباشد، همهٔ آن‌ها کلید می‌شوند، و اگر همهٔ آن‌ها از قبل کلید باشند، همهٔ آن‌ها از حالت کلید خارج می‌شوند. ستون‌های بیرون از انتخاب دست‌نخورده می‌مانند.
از منوی زمینهٔ جدول یا میان‌بر Alt + K (Windows/Linux) یا ⌥ + K (Mac) استفاده کنید. وقتی تغییر وضعیت دو یا چند ستون را در بر می‌گیرد، عنوان گزینهٔ منو Primary Key on selected columns است، نه Primary Key.
نماد کلید در ردیف فقط برای نمایش است، بنابراین کلیک روی آن کلید را تنظیم نمی‌کند.

برای اینکه چند ستون را به یک کلید مرکب تبدیل کنید، آن‌ها را انتخاب کنید، سپس Alt + K (Windows/Linux) یا ⌥ + K (Mac) را فشار دهید، یا روی یکی از ردیف‌های انتخاب‌شده راست‌کلیک کنید و Primary Key on selected columns را انتخاب کنید. هر تغییر وضعیت یک گام واگرد است.

انتخاب دو ستون با Shift + Arrow Down، سپس تبدیل هر دو به کلید اصلی با ⌥ + K و برداشتن کلید از هر دو با فشار دوم