Tablo düzenleme

Tablo düzenleme temel olarak Excel'e benzer bir düzenleme deneyimi sunar.
Ad görünümü, bir tablonun başlığında ve satırlarında adları mı, mantıksal adları mı yoksa ikisini birden mi göstereceğine karar verir.
Düzenleme modu Enter tuşuyla veya bir hücreye çift tıklayarak başlar.
Enter veya Escape tuşu bu modu sonlandırır. Yazdığınız metin yazdığınız anda uygulanır, bu yüzden Escape tuşu metni eski hâline döndürmek yerine korur. Değer alanı hücresi bunun istisnasıdır: Yalnızca listesinden seçim yapar ve yazdığınızı asla korumaz. Bir mantıksal ad hücresini değişmiş bir mantıksal adda kapatmak fiziksel adı da doldurabilir.
Escape tuşu hücreyi odakta ve tabloyu seçili bırakır, Escape tuşuna ikinci kez basmak ise ikisini de kaldırır. Bir mantıksal ad hücresi terim listesini gösterirken Escape tuşuna ilk basış yalnızca listeyi kapatır.
Bir giriş yönteminde birleştirme hâlâ sürerken Escape tuşu düzenleme modunu açık bırakır.

Sütun ekleme

Seçili her tabloya bir sütun ekleyen Alt + Enter (Windows/Linux) veya ⌥ + Enter (Mac) kısayoluyla ya da yalnızca o tabloya bir sütun ekleyen tablo başlığındaki + düğmesiyle oluşturulur.
Yeni sütunun ilk hücresi odağı alır; bu, satırının sütun sırasında çizdiği ilk hücredir. Varsayılan sırada bu, adıdır; Logical Names görünümünde mantıksal adı, Both Names görünümünde ise Logical Name hücresidir. Ad görünümü bölümüne bakın.
Son hücrede Tab ile eklenen bir sütun ve bir ilişkinin çiziminin, birincil anahtarı olmayan bir üst tabloya eklediği birincil anahtar da o hücrede başlar.

Tab tuşu

Doğrudan sonraki hücrenin düzenleme moduna geçmek için Tab tuşuna basın.
Son hücrede Tab tuşuna basmak yeni bir sütun oluşturur ve ilk hücresini düzenlemeye açar. Sütun ekleme bölümüne bakın.
Önceki hücrenin düzenleme moduna gitmek için Shift + Tab tuşlarını kullanın.
Tab ve Shift + Tab tuşları tablonun gösterdiği hücrelerden sırasıyla geçer, bu yüzden mantıksal ad ve değer alanı hücrelerinin bunlar arasında olup olmadığına Ad görünümü ve View Option → Domain karar verir. Mantıksal ad yazma bölümüne bakın.
Bir satırın son hücresinden sonra çizilen alternatif anahtar işaretleri hücre değildir, bu yüzden klavye odağı onların üzerinden atlar ve hiçbir zaman düzenleme için açılmazlar.

Veri türü otomatik tamamlama

Bir DataType hücresini düzenlemeye başlayın ve yazın. Seçili veritabanındaki eşleşen türler önerilir ve bir önerinin, yazdığınız metni harfi harfine içeren kısmı vurgulanır.
Eşleşmenin kendisi bulanıktır, bu yüzden vch yazmak VARCHAR türünü de bulur.

• Arrow Up veya Arrow Down: öneriler arasında gezinme
• Arrow Right, Tab veya Enter: vurgulu öneriyi kabul etme
• Arrow Left: yazdığınız metne geri dönme

Ayrıca bir öneriye tıklayabilirsiniz.
Liste aynı anda en fazla on öneri gösterir ve geri kalanlar için kaydırılır.
Hiçbir şey dayatılmaz, bu yüzden listede olmayan bir tür de VARCHAR(255) gibi argümanlar dahil serbestçe yazılabilir. Yazdığınız metin, VARCHAR(255) veya BIGINT UNSIGNED örneklerinde olduğu gibi tam bir tür adının ötesine geçtiğinde liste kapanır.
Öneriler seçili veritabanını izler. Veritabanını değiştirmek sunulan önerileri değiştirir ve mevcut sütunları olduğu gibi bırakır.

Bir değer alanına bağlı sütunun DataType hücresine yazmak ya da orada bir öneriyi kabul etmek, sütunun türü değer alanınınkinden farklılaştığı anda sütunun bağlantısını kaldırır. Değer alanları ve veri türleri bölümüne bakın.
View Option → Domain kapalıyken Logical Names görünümünde, adı olan bir değer alanına bağlı sütunun tür hücresi değer alanının adını gösterir ve bu hücreyi düzenlemek bu öneriler yerine değer alanı seçiciyi açar. Veri türü gösteren bir tür hücresi, veri türünü yukarıda anlatıldığı gibi düzenler.

NULL olamaz, Benzersiz, Otomatik artırma

Bu üç hücre metin değil, aç/kapat düğmesidir.
Birinin durumunu değiştirmek için ona çift tıklayın ya da odaktayken Enter tuşuna basın.

NULL olamaz hücresinde, ayarlı olduğunda N-N, ayarlı olmadığında NULL yazar.
UQ ve AI kapalıyken soluk, açıkken vurgulu görünür.

Tablo görünüm seçenekleriyle gizlenen hücreler açılıp kapatılamaz.

Birden çok sütun seçme

Beş yöntem desteklenir:

• Shift + Arrow Up/Down: seçimi her seferinde bir satır genişletme
• Ctrl + click (Windows/Linux) veya ⌘ + click (Mac): seçime tek bir sütun ekleme
• Shift + click: son odaklanılan sütundan itibaren aralığı seçme
• Ctrl + Shift + click (Windows/Linux) veya ⌘ + Shift + click (Mac): o aralığı seçime ekleme
• Alt + A (Windows/Linux) veya ⌥ + A (Mac): tümünü seçme

Seçili sütunları birlikte taşımak için odaktaki sütunun yanındaki tutamacı sürükleyin. Sütunları yeniden sıralama ve taşıma bölümüne bakın.

Tablonun bağlam menüsünün hangi sütunlara uygulanacağını, hangi değiştirici tuş basılı tutulursa tutulsun, bir sütunun satırına yapılan sağ tıklama belirler.
Zaten seçili olan bir satırda seçim korunur ve odak o satıra geçer. Diğer herhangi bir satırda yalnızca o satır seçilir. Bu, anahtar simgesi ve bir alternatif anahtar işareti dahil satırın her yerinde geçerlidir.
Bu yüzden menüden, Sütun birincil anahtarı veya Sütun silme örneklerinde olduğu gibi birkaç sütun üzerinde işlem yapmak için seçili satırlardan birine sağ tıklayın.
Mac'te Ctrl + click de menüyü açar, ancak düz bir tıklama sayılır, bu yüzden bir hücre üzerinde menü açılmadan önce yalnızca o satırı seçer.

Sütunları yeniden sıralama ve taşıma

Bir sütun, tablonun sol kenarının hemen dışında, odaktaki satırın yanında duran ve tutamaç simgesi taşıyan küçük bir düğme olan sürükleme tutamacıyla taşınır.
Sütunun herhangi bir hücresini tıklayarak ya da ok tuşları veya Tab tuşuyla odağa aldığınızda tutamaç, satırının yanında belirir. Odak tablonun başlığındayken hiçbir satırda tutamaç olmaz.
Tutamaç, işaretçi üzerine gelene kadar silik çizilir, ardından işaretçi bir ele dönüşür. Yalnızca basmak hiçbir şey yapmaz: Sürükleme işaretçi hareket ettiğinde başlar ve sütunu tablosunda başka bir yere ya da başka bir tabloya taşıyabilir.
Bir tablonun satırları üzerinde sürüklenen satırlar yerine geçer, bırakma noktasının çevresindeki satırlar da yer açmak için kenara kayar. Tuvalin boş alanı ya da sütunları olan bir tablonun başlığı üzerinde ise satırların yarı saydam bir kopyası işaretçiyi izler ve her satırın ad ve tür hücrelerini, satırın geçerli Ad görünümünde gösterdiği gibi gösterir.
Sütunu bir tablonun sonuna taşımak için o tablonun son satırının hemen altına bırakın. Sütunu olmayan bir tablo, bırakmayı üzerinin herhangi bir yerinde kabul eder. Bir tablonun hemen solunda, tutamacın durduğu şerit de tablonun satırlarından sayılır, bu yüzden tutamaç boyunca dümdüz aşağı yapılan bir sürükleme, işaretçi tabloya girmeden sütunları yeniden sıralar.
Başka bir tabloya taşınan sütun, mantıksal adını ve değer alanını korur.

Birkaç sütunu aynı anda taşımak için onları seçin ve odaktaki sütunun yanındaki tutamacı sürükleyin. Odaktaki sütun, tablosunun seçili iki veya daha fazla sütunundan biri olduğu sürece tutamaç hepsini taşır, aksi hâlde yalnızca kendi sütununu taşır.
Değiştirici tuş gerekmez. Tutamaç üzerinde Alt (Windows/Linux) veya ⌥ (Mac) tuşunu basılı tutmak, sütunları düz bir sürüklemenin yaptığı gibi taşır ve hiçbir şeyi çoğaltmaz.

Tutamaçta değil de bir sütunun satırında başlayan sürükleme, tablonun başlığındaki bir sürükleme gibi tabloyu taşır. Birden çok tabloyu taşıma bölümüne bakın. Bir satırda Alt + drag (Windows/Linux) veya ⌥ + drag (Mac) tabloyu çoğaltır. Tabloları ve notları çoğaltma bölümüne bakın.
Tabloların yalnızca adlarını gösterdiği 70% ve altındaki yakınlaştırmada ya da salt okunur bir düzenleyicide tutamaç çizilmez, bu yüzden orada sütunlar yeniden sıralanamaz.
Düzenleyici salt okunur olurken süren bir sütun sürüklemesi hemen sona erer: İmleci izleyen kopya ve tutan el kaybolur ve bırakmak hiçbir sütunu taşımaz. Sürüklemenin zaten taşıdığı satırlar taşındığı yerde kalır.

Sütun silme

Odaktaki tablonun seçili sütunlarını siler. Bir hücreye tıklamak onun sütununu seçer, bu yüzden bir hücreye tıklayıp Delete tuşuna basmak yalnızca o sütunu kaldırır.
Kısayollar:

• Delete veya Backspace. Bu tuşlar seçili sütunları, ait oldukları tablo seçili tek öğe olduğu sürece kaldırır. Hiçbir sütun seçili değilken (odak tablonun adında, mantıksal adında veya açıklamasındayken), başka herhangi bir şey de seçiliyken ya da tabloların yalnızca adlarını gösterdiği 70% ve altındaki yakınlaştırmada bunun yerine seçimin tamamını kaldırırlar. Tablo ve not silme bölümüne bakın.
• Alt + Backspace veya Alt + Delete (Windows/Linux), ⌥ + Backspace veya ⌥ + Delete (Mac). Bu tuşlar, başka tablolar veya notlar da seçiliyken bile odaktaki tablonun seçili sütunlarını kaldırır. Bir hücre düzenlenirken veya 70% ve altındaki yakınlaştırmada hiçbir şey kaldırmazlar.

Tablonun bağlam menüsü de aynı işi yapar. Tablo seçili tek öğeyken bir sütunun satırına sağ tıklayın: Menünün son satırında Delete column yazar, o satır seçili iki veya daha fazla sütundan biri olduğunda ise Delete columns yazar.

Bir hücre düzenlenirken Delete ve Backspace tuşları yalnızca metin siler. Hücre düzenleyicisinin dışında basılı tutulduklarında yalnızca bir kez kaldırırlar.
Bir kaldırma işleminin ardından odak, odaktaki sütunun üstünde kalan en yakın sütuna geçer. Üstünde hiç sütun kalmadığında, altında sütunlar kalsa bile odak tablo adına (Logical Names görünümünde onun yerine gösterilen mantıksal ada) geçer, bu yüzden sonraki Delete veya Backspace basışı bir sütunu değil tabloyu kaldırır.
Kaldırılan bir sütunu kullanan ilişkiler ve dizinler de onunla birlikte kaldırılır. Onay istenmez ve kaldırmanın tamamı tek bir geri alma adımıdır.

Sütunları kopyalama/yapıştırma

Tablo tabanlı bir pano gibi çalışır.
Kısayollar: Ctrl + C (Windows/Linux) veya ⌘ + C (Mac), Ctrl + V (Windows/Linux) veya ⌘ + V (Mac)

Bir elektronik tabloya kopyalama, bir elektronik tablodan yapıştırma ve bir sütun hücresi odakta olan tabloya yapıştırma, tabloların gösterdiği hücreleri onları gösterdikleri sırayla kullanır. Tablo görünüm seçenekleri, Sütun sırasını ayarlama ve Ad görünümü bölümlerine bakın. Ad görünümü bu hücrelerin bazılarının içeriğini değiştirir:

• Logical Names görünümünde adın hücresi mantıksal adı tutar, mantıksal ad boşken ise boş kalır. View Option → Domain kapalıyken tür hücresi, bir değer alanı gösterdiği yerde sütunun değer alanının adını, aksi hâlde veri türünü tutar.
• Both Names görünümünde Logical Name hücresi, sütun sırasının onu koyduğu yerde kopyalanır ve yapıştırılır.
• Gösterilen bir değer alanı hücresi değer alanının adını tutar, hiçbir değer alanı göstermeyen bir sütun için ise boştur.

Düzenleyicide kopyalanıp bir tablo başlığı seçiliyken ya da seçili diğer tablolara yapıştırılan sütunlar, Benzersiz ve Otomatik artırma gibi gizli olanlar dahil, kopyalanan sütunların her hücresini ve mantıksal adlarını taşır.
Bir değer alanı bağlantısını ancak bu diyagram aynı değer alanını (aynı adı taşıyan herhangi bir değer alanını değil) listelediği ve değer alanı hâlâ kopyalanan sütunun türünü taşıdığı sürece korurlar. Aksi hâlde kopyalandıkları türle bağlantısız gelirler. Yapıştırılan bir ad boş olup mantıksal ad bir ad türetmedikçe adları kendi yazdığınız ad sayılır. Fiziksel adları türetme bölümüne bakın.
AK1.1 gibi alternatif anahtar işaretleri hücre değildir, bu yüzden işaretler gösterilirken bile kopyalama ve yapıştırma onları dışarıda bırakır.

Düzenleyiciden Excel'e ve Excel'den yeniden düzenleyiciye yapıştırabilirsiniz.
Hücre değerleri dışarıya tam olarak yazıldıkları gibi aktarılır, bu yüzden <label> veya a & b gibi bir değer bir elektronik tabloya ya da belgeye değişmeden ulaşır.
Elektronik tablo sütunları görünür hücrelerle ada göre değil, konuma göre eşleştirilir, bu yüzden sayfanın sütunları bu hücrelerin sırasını izlemelidir.
Aşağıdaki sütunlarda bu değerlerden herhangi biri doğru olarak okunur (büyük/küçük harf ayrımı yapılmaz):

• AutoIncrement: TRUE, 1, YES, Y
• Unique: TRUE, 1, YES, Y
• Not Null: TRUE, 1, YES, Y, NOT NULL

Dışarıya aktarırken düzenleyici, AutoIncrement ve Unique için TRUE veya FALSE, Not Null için NOT NULL veya NULL yazar.
Benzersiz ve Otomatik artırma varsayılan olarak gizlidir, bu yüzden TRUE ve FALSE değerleri yalnızca bu hücreler gösterildiğinde yazılır ve okunur.

Yapıştırmanın nereye uygulanacağı odağa bağlıdır:

• Bir tablo başlığı seçiliyken yapıştırılan satırlar seçili her tabloya yeni sütunlar olarak eklenir.
• Bir sütun hücresi odaktayken o tablonun seçili satırlarının, ardından bunların sonuncusunun altındaki satırların üzerine, yapıştırılan satır sayısı kadar sırayla yazılır. Ayrı seçimler arasındaki satırlar atlanır. Üzerine yazılan bir satır görünür hücrelerinde yapıştırılan değerleri alır ve gizli hücrelerini korur, artan satırlar ise yeni sütunlar olarak eklenir. Seçili diğer her tabloya yapıştırılan satırlar yeni sütunlar olarak eklenir.

Yapıştırılan bir satır mantıksal adları ve değer alanlarını şöyle yazar:

• Bir Logical Name hücresinden ya da Logical Names görünümünde adın hücresinden gelen mantıksal ad, eksiksiz yazılmış sayılır. Sütunun adı boş ya da hâlâ türetilmiş olduğu sürece sözlükler fiziksel adı ondan türetir ve satırın kendi değer alanı hücresi bir değer alanı bağlamadıkça teriminin verdiği değer alanını bağlar. Aynı satırın yapıştırdığı bir ad korunur ve kendi yazdığınız ad sayılır.
• Bir değer alanı hücresi ya da View Option → Domain kapalıyken Logical Names görünümündeki tür hücresi, diyagram listeliyorsa metninin adlandırdığı değer alanını bağlar. Başka herhangi bir metin ya da boş bir hücre hiçbir değer alanı bağlamaz ve sütun yapıştırılan türde bir değer alanına bağlı olsa bile bağlantısını kaldırır. Tür hücresindeki, hiçbir değer alanını adlandırmayan metin veri türü olarak okunur. Düzenleyicide kopyalanan satırlar ise bunun yerine, yeni sütunların yaptığı gibi, kopyalandıkları değer alanını yalnızca bu diyagram onu kopyalanan türle listelediği sürece bağlar.
• Satır kendi türünü yapıştırmadıkça bağlanan değer alanı sütuna veri türünü verir. Satır kendi türünü yapıştırdığında başka türde bir değer alanı bağlanmaz ve sütun yapıştırılan türü alır.
• Değer alanı hücresi olmayan bir satırda yapıştırılan bir tür, onu yazmanın yaptığı gibi sütunun başka türdeki bir değer alanıyla bağlantısını kaldırır.
• Hiçbir yapıştırma bir türü İlişkilerde veri türü eşitleme yoluyla aktarmaz.

Tabloları ve notları kopyalama/yapıştırma

Odaktaki bir tablonun içinde hiçbir sütun seçili değilken aynı kısayollar seçili tabloların ve notların kendisini kopyalar. Tabloyla ilgili işlevler sayfasına bakın.

Sütun birincil anahtarı

Odaktaki sütunun, yani odaktaki hücrenin ait olduğu sütunun birincil anahtar durumunu açar veya kapatır.
Odaktaki sütun seçili iki veya daha fazla sütundan biri olduğunda, açma/kapatma seçili sütunların tümüne uygulanır: Bunlardan herhangi biri anahtar değilse tümü anahtar olur, tümü zaten anahtarsa tümü anahtar olmaktan çıkar. Seçimin dışındaki sütunlara dokunulmaz.
Tablonun bağlam menüsünü ya da Alt + K (Windows/Linux) veya ⌥ + K (Mac) kısayolunu kullanın. Açma/kapatma iki veya daha fazla sütunu kapsadığında, menü satırında Primary Key yerine Primary Key on selected columns yazar.
Satırdaki anahtar simgesi yalnızca gösterim amaçlıdır, bu yüzden ona tıklamak anahtarı ayarlamaz.

Birkaç sütunu tek bir bileşik anahtar yapmak için onları seçin, ardından Alt + K (Windows/Linux) veya ⌥ + K (Mac) tuşlarına basın ya da seçili satırlardan birine sağ tıklayıp Primary Key on selected columns öğesini seçin. Her açma/kapatma tek bir geri alma adımıdır.

Salt okunur düzenleyiciler

readonly bir düzenleyicide hiçbir hücre düzenleme için açılmaz ve hiçbir sütun değişmez.
Bir hücreye tıklamak hiçbir şeye odaklanmaz ve bir atlamanın bıraktığı seçimi kaldırır. Enter ve çift tıklama hiçbir düzenleyici açmaz ve hiçbir anahtarı çevirmez, Tab sayfaya bırakılır; sütun ekleyen, hepsini seçen ya da silen kısayollar, birincil anahtar anahtarı ve yapıştırma hiçbir şey yapmaz.
Gezgin veya Hızlı aramadan bir sütuna gitmek hücresine odaklanır. Ok tuşları ardından odağı hücreden hücreye taşır ve ulaştıkları sütun tek başına seçilir, çünkü orada Shift hiçbir sütun eklemez.
Ctrl + C (Windows/Linux) veya ⌘ + C (Mac) seçili sütunu ya da bir atlamanın seçtiği tabloyu yine kopyalar. Sütunları kopyalama/yapıştırma bölümüne bakın.