Kod oluşturucu

Araç çubuğunda Code Generator sekmesine geçin. Sekme, solda belgenin tamamının kodunu, sağında ise dili, veritabanını, ad biçimlerini ve bazı hedefler için tırnağı seçtiğiniz, Code Generator başlıklı bir seçenekler panelini gösterir.
Panel, sekme ilk açıldığında düzenleyici 640 px genişlikten dar değilse kendiliğinden açılır. Panelin üst kısmındaki Hide options düğmesi paneli daraltır, kodun sağ üst köşesindeki Show options düğmesi ise geri getirir. Panel, düzenleyici açık kaldığı sürece sekme geçişlerinde açık ya da daraltılmış kalır, Şema SQL sekmesinin panelinden bağımsızdır ve asla dosyaya kaydedilmez.

Bağlam menüsünü açmak için koda sağ tıklayın: Language, Database, Table Name Case, Column Name Case ve Bracket (yalnızca Doctrine, JPA ve SeaORM için) öğelerinin her biri geçerli değeri işaretli gösteren bir alt menü açar, ardından paneli daraltan ya da açan ve panel görünürken işaretli olan Options panel ile Save file gelir.
Bu sekme açıkken Hızlı arama Database, Bracket (yalnızca Doctrine, JPA ve SeaORM için), Language, Table Name Case, Column Name Case ve paneli daraltan ya da açan Code Generator: Options panel öğelerini sunar.

Tablo özelliklerinin Code Generator sekmesi de aynı kod görünümüdür ve orada belgenin tamamı yerine yalnızca o tek tablo için kod oluşturur. Orada seçenekler paneli yoktur, bağlam menüsü ise aynı ayarları değiştirir ancak Options panel ve Save file öğelerini içermez.
Belgenin tamamının kodu içe aktarma ifadeleriyle veya bir başlıkla başlıyorsa, tek tablonun kodu da bunlardan o tablonun ihtiyaç duyduklarıyla başlar: örneğin PHP için <?php, Swift için import Foundation veya JSON Schema için $schema.

Kod, sekme açıldığında yazılır ve dil, veritabanı, bir ad biçimi veya tırnak her değiştiğinde yeniden yazılır. Sekme açıkken diyagramda yapılan bir düzenleme, örneğin bir ortak çalışanın veya bir kodlama ajanının düzenlemesi, sekmeden çıkıp geri döndüğünüzde ya da bu ayarlardan biri değiştiğinde görünür.

Seçenekler paneli

Panel, Saved in the document başlık yazısının altında Language, Database, Table Name Case ve Column Name Case öğelerini, dil Doctrine, JPA veya SeaORM olduğu sürece de ardından Bracket öğesini listeler. Her biri bir açılır listedir ve bir değişiklik kodu hemen yeniden yazar.
Seçili dil Database ayarını veya ad biçimlerini yok saydığında, bunlar altlarında Not used by DBML gibi bir bilgi notuyla soluk olarak panelde kalır ve yine de değiştirilebilir.
Save file ve Copy düğmeleri panelin alt kısmında yer alır. Sonucu kaydetme veya kopyalama bölümüne bakın.

Bunlar, bağlam menüsünün ve Hızlı aramanın da değiştirdiği, diyagramın kendi ayarlarıdır. Database her düzenleme gibi dosyaya kaydedilir.
Language, Table Name Case, Column Name Case ve Bracket yalnızca Ayarlar sekmesindeki kendi kilitleri (Bracket için Bracket Type) devre dışıyken kaydedilir ve yeni bir diyagramda tüm kilitler etkindir. Kilit etkinken yapılan bir değişiklik ekranınızdaki kodu yeniden yazar, ancak dosya kilitli değeri korur ve diyagram bu değerle yeniden açılır. Panel bir kilide dair hiçbir işaret göstermez; bir seçimi dosyada tutmak için o seçimin kilidini devre dışı bırakın. Kilit bölümüne bakın.

Dil

Yirmi iki hedef desteklenir ve bunlar üç grupta – diller, ORM'ler, ardından şemalar – her grup kendi içinde alfabetik sırada olmak üzere listelenir. Panelin listesi ve bağlam menüsü gruplar arasına bir çizgi çeker, ancak hiçbirine ad vermez:

Hedef	Grup	İlişkiler	Dizinler	ON DELETE / ON UPDATE	Dosya uzantısı
C#	Dil	—	—	—	.cs
Go	Dil	—	—	—	.go
Java	Dil	—	—	—	.java
Kotlin	Dil	—	—	—	.kt
PHP	Dil	—	—	—	.php
Rust	Dil	—	—	—	.rs
Scala	Dil	—	—	—	.scala
Swift	Dil	—	—	—	.swift
TypeScript	Dil	—	—	—	.ts
Doctrine	ORM	✓	✓	Yalnızca ON DELETE	.php
Drizzle	ORM	✓	✓	✓	.ts
JPA	ORM	✓	—	—	.java
SeaORM	ORM	✓	Yalnızca benzersiz olanlar	✓	.rs
Sequelize	ORM	✓	✓	✓	.ts
SQLAlchemy	ORM	✓	✓	✓	.py
TypeORM	ORM	✓	✓	✓	.ts
AML	Şema	✓	✓	✓	.aml
DBML	Şema	✓	✓	✓	.dbml
GraphQL	Şema	✓	—	—	.graphql
JSON Schema	Şema	—	—	—	.json
Mermaid	Şema	✓	—	—	.mmd
Zod	Şema	—	—	—	.ts

Varsayılan olarak GraphQL seçilidir. Her hedef sütunları üretir; ✓ işaretleri hedefin başka neler ürettiğini gösterir.
Tablolar tuvaldeki sıralarına göre değil ad sırasına göre üretilir ve dizinler, üzerlerindeki Keys satırları değil, Tablo özelliklerinde Indexes altında listelenenlerdir. SeaORM yalnızca benzersiz olanları yazar, Mermaid ise benzersiz bir sütunu UK olarak işaretler ancak hiç dizin yazmaz.
Java, AML, DBML ve Mermaid dışındaki her hedef, bir birincil anahtar sütununu üzerinde Not Null ayarlı olsun ya da olmasın NULL olamaz olarak yazar. Java hiçbir sütunu NULL olabilir ya da NULL olamaz diye işaretlemez, AML, DBML ve Mermaid ise bayrağı diyagramdaki hâliyle korur.

Bazı hedeflerin yazdıkları:

• PHP: <?php ve declare(strict_types=1); ile başlayan, türü belirtilmiş public özelliklerden oluşan düz sınıflar.
• Doctrine: DBAL 4.2 veya sonraki bir sürüm için öznitelikli Doctrine ORM 3 varlıkları, her sütun seçili veritabanına göre kendi DBAL türü ve seçenekleriyle.
• Rust: her tablo için, türleri chrono::NaiveDateTime veya rust_decimal::Decimal gibi tam yollarıyla yazılmış, use satırı olmayan bir pub struct.
• SeaORM: dense biçimindeki SeaORM 2.0 varlıkları, her tablo bir pub mod olarak, böylece metnin tamamı tek bir dosya olarak derlenir.
• Swift: her tablo için, Swift 6.1 veya sonraki bir sürüm gerektiren Codable, Hashable, Sendable bir struct.
• TypeScript: her tablo için, Zod şemasının yaptığı gibi satırı JSON olarak tanımlayan bir export interface – bir tarih ya da saat string, NULL olabilen bir sütun ise T | null olur.
• Zod: her tablo için bir Zod 4 satır şeması ve bu şemanın çıkarsadığı tür, ekleme şeması ve ilişkiler olmadan.
• JSON Schema: $defs altında her tablo için bir satır şeması bulunan tek bir JSON Schema draft 2020-12 belgesi.
• Mermaid: GitHub'ın görüntülediği türden bir erDiagram. Her tablo, her sütunu türü ve varsa PK, FK veya UK işaretiyle listeleyen bir varlık, her ilişki ise iki tablosu arasındaki bir çizgidir.

AML, DBML ve GraphQL gidiş-dönüş biçimleridir: Her biri aynı zamanda bir içe aktarma kaynağıdır. Dosyaları içe veya dışa aktarma sayfasına bakın. Diğer şemalar, yani JSON Schema, Mermaid ve Zod, yalnızca çıktıdır.
DBML, her tablonun rengini headercolor olarak yazar ve belgenin tamamının kodunda, tablo içeren her tablo grubu için Ref tanımlarından sonra bir TableGroup bloğu yazar. AML ise bir tablonun rengini AML'in renk adlarından en yakını olarak yazar.

ON DELETE ve ON UPDATE

Bir ilişkinin ON DELETE ve ON UPDATE eylemleri, ilişkinin bağlam menüsünden ayarlanır. ON DELETE ve ON UPDATE bölümüne bakın.
Dil tablosunun ON DELETE / ON UPDATE sütununda ✓ bulunan hedefler, bir ilişkinin ayarladığı eylemleri yazar; Not set olarak bırakılan bir eylem hiçbir şey yazmaz.
ORM hedeflerinin hangi eylemleri koruduğu seçili veritabanına bağlıdır, AML ve DBML ise hepsini korur. Veritabanı bölümüne bakın.

• Doctrine, Doctrine'de ON UPDATE bulunmadığından yalnızca ON DELETE yazar. Sahip tarafın ManyToOne veya OneToOne ilişkisindeki her #[ORM\JoinColumn] özniteliğine #[ORM\JoinColumn(name: 'user_id', referencedColumnName: 'id', nullable: false, onDelete: 'CASCADE')] örneğindeki gibi onDelete: 'CASCADE' ekler, ters taraftaki OneToMany veya OneToOne ilişkisine ise hiçbir şey eklemez. Birincil anahtar olmayan benzersiz bir sütuna giden bir ilişki, Doctrine'in ilişkilendirme olmadan eşlediği düz sütunlar olarak kalır, bu yüzden hiçbir eylem yazmaz.
• Drizzle bunları küçük harfle yazar. .references() çağrısında bunlar { onDelete: "cascade", onUpdate: "set null" } gibi seçeneklerdir; çok sütunlu bir anahtarın aldığı foreignKey() çağrısında ise .onDelete("restrict").onUpdate("no action") gibi zincirlenir.
• SeaORM bunları alt tablonun belongs_to ilişkisine, önce ON UPDATE olmak üzere, SeaORM'un NoAction, Cascade, SetNull, SetDefault ve Restrict adlarıyla, on_update = "Cascade", on_delete = "SetNull" örneğindeki gibi yazar. Üst tablonun has_one veya has_many ilişkisi hiçbirini almaz.
• Sequelize, onDelete: "CASCADE" ve onUpdate girdilerini her iki ilişkilendirme çağrısına da yazar: hasMany veya hasOne ile belongsTo. Çok sütunlu bir anahtar hiç ilişkilendirme çağrısı almaz, bu yüzden Sequelize onun için hiçbir eylem yazmaz.
• SQLAlchemy, ondelete="CASCADE" ve onupdate argümanlarını tek sütunlu bir anahtar için ForeignKey() çağrısına, çok sütunlu bir anahtar için ise ForeignKeyConstraint() çağrısına geçirir.
• TypeORM, onDelete: "CASCADE" ve onUpdate seçeneklerini sahip tarafın @ManyToOne veya @OneToOne ilişkisine yazar, ters tarafa asla yazmaz. SET DEFAULT eylemini her zaman dışarıda bırakır, çünkü TypeORM onu hiçbir veritabanının kabul etmediği DEFAULT olarak yazardı.
• DBML, Ref tanımına [delete: set null, update: no action] gibi ayarlar ekler.
• AML, eylemi olan bir ilişkiyi sütununda satır içi yazmak yerine {onDelete: cascade, onUpdate: "set null"} gibi özelliklere sahip bağımsız bir rel ifadesi olarak yazar.

JPA hiçbirini yazmaz: Düz JPA'da bunlar için bir seçenek yoktur ve oluşturucu Hibernate'in @OnDelete anotasyonunu kullanmaz. Mermaid de hiçbirini yazmaz, çünkü bir erDiagram satırında bunlara yer yoktur.
Tek bir tabloyu gösteren Tablo özelliklerinin Code Generator sekmesinde DBML hiç Ref, AML de hiç rel ifadesi yazmaz, bu yüzden ikisi de orada eylemleri göstermez; AML, eylemi olan tek sütunlu bir ilişkiyi, eylemi olmayan bir ilişkide yaptığı gibi sütununda satır içi tutar. Mermaid orada hiç ilişki çizgisi yazmaz. Doctrine ve SeaORM orada belgenin tamamındakiyle aynı varlığı eylemler dahil yazar.

Ad biçimi

Table Name Case ve Column Name Case ayarlarının her biri Pascal, Camel, Snake ve None değerlerini destekler.
Varsayılan değerler tablo adları için Pascal, sütun adları için Camel olur. None, bir adı diyagramda yazıldığı gibi üretir.
Her biçimde, hedefin dilinin ayırdığı bir ad, o dilin kaçış uygulayabildiği yerde C# dilindeki @class veya Rust dilindeki r#type gibi kaçışla yazılır, uygulayamadığı yerde ise Java dilindeki class_ gibi yeniden adlandırılır.

AML, DBML ve Mermaid iki ayarı da yok sayar ve adları her zaman diyagramdaki gibi üretir.
SeaORM de bunları yok sayar: Alanları ve modülleri SeaORM'un geri okuduğu biçim olan snake case ile adlandırır, saklanan adları ise table_name içinde ve farklı olduklarında column_name içinde verir.
Bu dört hedef için panel, iki listeyi de altlarında Not used by bilgi notuyla soluk gösterir.

Veritabanı

Veri türleri seçili veritabanına göre çözümlenir. Veritabanları bölümüne bakın.
Bu sekmede veritabanını panelin Database listesinden, bağlam menüsündeki Database öğesinden veya Hızlı aramadan seçin, kod hemen yeniden yazılır. Bu, diyagramın tek veritabanı ayarıdır ve tuvalin bağlam menüsü ile Şema SQL sekmesinin ayarladığı ayarla aynıdır, bu yüzden burada yapılan bir değişiklik orada da görünür.
Drizzle lehçesini aynı ayardan alır: PostgreSQL için pgTable, MySQL ve MariaDB için mysqlTable, SQLite için sqliteTable, diğer her veritabanı için pgTable.
SeaORM, SeaORM'un aksi hâlde PostgreSQL, MySQL, MariaDB veya SQLite üzerinde farklı bir sütun türü oluşturacağı yerlerde bir column_type yazar, SeaORM'un arka ucu olmayan MSSQL, Oracle, Snowflake veya Databricks üzerinde ise hiç yazmaz.

Seçili veritabanı, ORM hedeflerinin hangi ON DELETE ve ON UPDATE eylemlerini yazacağını da belirler.
Doctrine, SeaORM, Sequelize, SQLAlchemy ve TypeORM, o veritabanının Şema SQL'inin dışarıda bıraktığı her eylemi, örneğin MySQL ve MariaDB'de SET DEFAULT, MSSQL'de RESTRICT ya da Snowflake ve Databricks'te NO ACTION dışındaki her eylemi dışarıda bırakır, böylece veritabanının varsayılanı geçerli olur. Tam liste ON DELETE ve ON UPDATE bölümündedir.
Drizzle ise bunun yerine yazdığı lehçeyi izler: mysqlTable kodu SET DEFAULT eylemini dışarıda bırakır, pgTable ve sqliteTable kodu ise MSSQL, Oracle, Snowflake ve Databricks için yazdığı pgTable kodu dahil her eylemi korur.

AML, DBML ve Mermaid ise istisnadır: Her veri türünü diyagramda yazıldığı gibi üretirler, bu yüzden veritabanı ayarı çıktılarını değiştirmez ve panel onlar için Database listesini soluk gösterir. AML ve DBML bir ilişkinin ayarladığı her eylemi yazar, Mermaid ise hiçbirini yazmaz.

Tırnak

Bracket, panelde, bağlam menüsünde ve Hızlı aramada yalnızca dil Doctrine, JPA veya SeaORM iken sunulur.
Şema SQL sekmesindeki tırnakla aynı ayardır, bu yüzden burada yapılan bir değişiklik Şema SQL'in adları nasıl tırnak içine aldığını da değiştirir. Şema SQL bölümüne bakın. SingleQuote, DoubleQuote, Backtick ve None seçeneklerini sunar ve None ile başlar.

• Doctrine: None dışındaki herhangi bir tırnak seçiliyken her tablo, sütun ve birleştirme sütunu adı, Doctrine'in tırnak içine alınacak bir adı işaretleme yolu olan ters tırnaklar arasına alınır, örneğin #[ORM\Table(name: '`order`')]. None seçiliyken yalnızca buna ihtiyaç duyan bir ad ters tırnaklar arasına alınır: bir veritabanının ayırdığı bir sözcük, düz bir ASCII tanımlayıcısı olmayan bir ad ya da tırnak içinde yazılmış bir ad.
• JPA: None dışındaki herhangi bir tırnak seçiliyken, ayrılmış sözcük olan bir tablo adı @Table içinde tırnağa alınır, örneğin @Table(name = "\"user\""). None seçiliyken, Şema SQL'in bıraktığı gibi tırnaksız bırakılır.
• SeaORM: None seçiliyken adlar veritabanının sakladığı gibi yazılır: Noktalı bir tablo adı schema_name ve table_name olarak ayrılır, PostgreSQL'de ise tırnaksız bir ad küçük harfe dönüştürülür. Diğer herhangi bir tırnak seçiliyken ad, yazıldığı gibi bütün olarak korunur.

Sonucu kaydetme veya kopyalama

Seçenekler panelinin alt kısmındaki veya bağlam menüsündeki Save file, gösterilen kodu bir dosya olarak kaydeder.
Dosya her dışa aktarma gibi adlandırılır: <database name>-<timestamp> ve ardından Dil tablosundaki uzantı, örneğin shop-2026-10-12T04_05_06.ts. Ana uygulamanızda her dışa aktarmanın gittiği yere gider. Dışa aktarma bölümüne bakın. Java ve JPA, sekmenin gösterdiği gibi tüm sınıfları tek bir .java dosyasına koyar.
Dışa aktar menüsünde Kod oluşturucu öğesi yoktur ve Tablo özelliklerinin Code Generator sekmesi dosya kaydedemez.

Kodu kopyalamak için panelin alt kısmındaki Copy düğmesine tıklayın ya da kodun üzerine gelip sağ üst köşesindeki, Tablo özelliklerindeki tek yol olan kopyalama düğmesine tıklayın.
Onay işaretli bir Copied! bildirimi bunu iki saniye boyunca doğrular. Tarayıcı veya ana uygulama panoya erişimi reddederse, bunun yerine uyarı işaretli bir Couldn't copy to the clipboard bildirimi bunu belirtir. Yeniden kopyalamak yeni bir bildirim eklemek yerine mevcut bildirimi değiştirir.
Metin ayrıca seçilebilir, böylece yalnızca ihtiyacınız olan kısmı alabilirsiniz.