Tabloyla ilgili işlevler

Tablolar ve notlar oluşturulduktan sonra onlarla yaptığınız her şey – seçme, taşıma, kopyalama, silme, renklendirme ve tuvalin neyi göstereceğini ayarlama – ile çevrelerindeki tuval denetimleri.
Önce tablo ve not komutları gelir; ardından Tablo özellikleri, tablolara odaklanma, dizinler ve alternatif anahtarlar, Otomatik düzen ve veritabanı sistemi; ardından tuvalin kendisi: tuval araç çubuğu, yakınlaştırma, kaydırma ile atlamanın varış noktası ve Fark görüntüleyici; en son da salt okunur bir düzenleyicinin bunların hepsinden neyi koruduğu.
Tabloları bir araya toplayan kutular olan tablo gruplarının kendi sayfası vardır. Tablo grupları sayfasına bakın.
Tabloların göstereceği adlara karar veren Ad görünümünün ve mantıksal adların da kendi sayfası vardır. Mantıksal adlar sayfasına bakın.

Çoklu seçim

Üç yöntem desteklenir:

• Ctrl + drag (Windows/Linux) veya ⌘ + drag (Mac)
• Ctrl + click (Windows/Linux) veya ⌘ + click (Mac)
• Ctrl + A veya Ctrl + Alt + A (Windows/Linux), ⌘ + A veya ⌘ + ⌥ + A (Mac)

Notlar da aynı şekilde seçilir ve tümünü seçme kısayollarının ikisi de her tabloyu ve notu tek seferde seçer. View Option → Memos ile gizlenen notlar tümünü seçmede ve seçim kutusunda yer almaz. Tablo görünüm seçenekleri bölümüne bakın.
Tablo grupları, başlık çubuklarında Ctrl + click (Windows/Linux) veya ⌘ + click (Mac) ile seçime eklenir, ancak tümünü seçme hiçbir zaman grup seçmez.
Ctrl + A tuşları metin imlecine öncelik tanır, bu yüzden bir hücreyi düzenlerken diyagram yerine metni seçer.
Seçim kutusu bir tabloyu veya notu ortasını kapladığında işaretler, kenarına değmesi tek başına yetmez. Bir tablo grubunu ise yalnızca grubun kutusunun tamamını içine aldığında seçer, bu yüzden bir grubun içinde çizilen kutu grubu dışarıda bırakarak tabloları seçer.
Zaten seçili bir öğeye sağ tıklamak seçimin tamamını korur, bu yüzden Color, Group selected tables ve Delete selected gibi menü satırları seçimin tümüne uygulanır. Başka bir tabloya, nota veya tablo grubuna sağ tıklamak Ctrl veya ⌘ tuşu basılıyken bile yalnızca onu seçer, bir ilişkiye ya da tuvalin boş alanına sağ tıklamak ise seçimi kaldırır.
Escape tuşu seçimi kaldırır. Bir hücre düzenleyicisi, not düzenleyicisi veya tablo grubu ad alanı açıkken ya da bir ilişki veya New Table Group çizimi sürerken Escape tuşuna ilk basış bunu sonlandırır, ikinci basış ise seçimi kaldırır.
Salt okunur bir düzenleyicide bu seçme yollarının hiçbiri yoktur: orada yalnızca bir atlama seçer. Salt okunur düzenleyiciler bölümüne bakın.

Ortak düzenleme oturumunda her katılımcının seçimi, odaktaki hücresi ve seçim kutusu tuvalde o katılımcının renginde çizilir. Ortak düzenleme sayfasına bakın.
Başka bir Ad görünümüne bakan bir katılımcının odaktaki hücresi, sizin görünümünüzün onun yerine çizdiği hücrenin üzerine çizilir; örneğin onun ad hücresi sizin mantıksal ad hücrenizin üzerine. Ortak çalışanlar bölümüne bakın.

Birden çok tabloyu taşıma

Zaten seçimin parçası olan herhangi bir tabloyu veya notu sürüklediğinizde seçimin tamamı onunla birlikte taşınır – değiştirici tuş gerekmez.
Bir tablo, başlığından ya da sütun satırlarının herhangi birinden sürüklenir, bu yüzden bir sütun satırında başlayan sürükleme sütunu değil tabloyu taşır. Sütunlar ise bunun yerine odaktaki satırın yanındaki sürükleme tutamacıyla taşınır. Sütunları yeniden sıralama ve taşıma bölümüne bakın.
Bir başlık hücresinde veya bir sütun satırında tablo ancak işaretçi kısa bir yol aldıktan sonra hareket etmeye başlar, bu yüzden oraya yapılan bir tıklama yine hücreye odaklanır ve bir çift tıklama yine hücrenin düzenleyicisini açar. Sürükleme hiçbir zaman tablonun renk seçiciyi açan renkli kenarından, başlığındaki + ve x düğmelerinden ya da bir sütun satırının x düğmesinden başlamaz.
Seçimin dışındaki bir öğeyi sürüklemek seçimi o öğeye indirger ve yalnızca onu taşır. Ctrl + drag (Windows/Linux) veya ⌘ + drag (Mac) her iki durumda da seçimi korur.
Tabloları ve notları yalnızca farenin sol düğmesi taşır. Sağ tıklama bağlam menüsünün neye uygulanacağını belirler ve hiçbir şeyi taşımaz, orta düğmeyle sürükleme ise bunun yerine tuvali kaydırır. Tuvalde gezinme bölümüne bakın.

Seçili bir tablo grubu da tablolarını taşıyarak hareket eder, hem seçili olan hem de taşınan bir grupta bulunan bir tablo ise yalnızca bir kez taşınır.
Bir tabloyu bıraktığınız yer onu bir gruba sokabilir veya gruptan çıkarabilir. Tablo ekleme ve çıkarma bölümüne bakın.

Tablolar ve notlar tek bir katman sırasını paylaşır. Bir tabloya veya nota farenin sol ya da sağ düğmesiyle basmak onu diğer tüm tabloların ve notların önüne getirir, bir tablo grubunun başlık çubuğuna basmak veya gövdesine sağ tıklamak ise grubun tablolarını öne getirir.
Bu sıra kaydedilmez: Yeniden açılan bir diyagram tablolarını dosyada listelendikleri sırayla dizer ve tüm notları onların üstüne yerleştirir.

Tabloları ve notları kopyalama/yapıştırma

Seçili tabloları ve notları kopyalar ve yeni öğeler olarak geri yapıştırır.
Kısayollar: Ctrl + C (Windows/Linux) veya ⌘ + C (Mac), Ctrl + V (Windows/Linux) veya ⌘ + V (Mac)

Kopyalanan bir tablo adını, mantıksal adını, açıklamasını, sütunlarını ve rengini korur; kopyalanan bir not ise metnini, boyutunu ve rengini korur.
Kopyalanan her sütun mantıksal adını korur; her tablo ve sütun adı da sözlüklerden türetilmiş olup olmadığını korur. Fiziksel adları türetme bölümüne bakın.
Yapıştırılan bir sütun, değer alanı bağlantısını yalnızca iki koşul sağlandığında korur: Yapıştırıldığı diyagram yalnızca aynı adlı bir değer alanını değil, tam olarak o değer alanını listeler ve değer alanı hâlâ sütunun kopyalandığı andaki veri türüne sahiptir. Aksi hâlde sütun değer alanı olmadan gelir ve kopyalandığı andaki türü korur. Sütunu bağlama bölümüne bakın.
Dizinler ve ilişkiler de birlikte gelir: Bir dizin kopyalanan tabloya bütünüyle kopyalanır, bir ilişki ise bağladığı tabloların ikisi de kopyalanan kümede olduğunda türü ve ON DELETE ile ON UPDATE eylemleriyle birlikte kopyalanır. Yarım kalan bir ilişki özgün tabloyu gösterir hâlde bırakılmaz, atılır.
Yapıştırılan kopyalar yeni seçim olur ve aynı kopyayı yeniden yapıştırmak onu her seferinde 50px daha öteye yerleştirir, böylece art arda yapılan yapıştırmalar üst üste binmez.
Kopya, ait olduğu tablo grubunu korumaz: Yapıştırılan tablo bir grubun kutusunun içine düşse bile hiçbir grupta yer almaz ve seçili bir grup kopyalanmaz.
View Option → Memos notları gizlediği sürece, yapıştırma taşıdığı notları yine de gizli ve seçilmemiş olarak ekler, böylece seçim yalnızca yapıştırılan tablolardan oluşur.

Odaktaki bir tablonun içinde sütunlar seçiliyken aynı kısayol bunun yerine o sütunları kopyalar. Tablo düzenleme sayfasına bakın.

Tabloları ve notları çoğaltma

Alt tuşunu basılı tutun ve bir tabloyu veya notu farenin sol düğmesiyle sürükleyin.
Bir tablo, başlığından ya da herhangi bir sütun satırından tutulur, bu yüzden bir sütun satırında Alt + drag tabloyu çoğaltır ve sütun sırasına dokunmaz. Sütunun sürükleme tutamacında Alt tuşunu basılı tutmak hiçbir şey çoğaltmaz: Sütun, düz bir tutamaç sürüklemesinde olduğu gibi taşınır. Sütunları yeniden sıralama ve taşıma bölümüne bakın.
Yarı saydam bir önizleme işaretçiyi izler ve düğmeyi bıraktığınızda kopya önizlemenin bulunduğu yere bırakılır.
Tuttuğunuz öğe zaten bir seçimin parçasıysa seçimin tamamı çoğaltılır. Aksi hâlde seçim, işaretçinin altındaki varlıkla değiştirilir.
Hareket ettirmeden yapılan Alt + click kopyayı 50px aşağıya ve sağa bırakır, o nokta zaten dolu olduğunda bir adım daha ilerler.

Bir kopya bir yapıştırmayla aynı şeyleri taşır: adları ve mantıksal adları, açıklamaları, sütunları, renkleri, not boyutlarını ve tamamen kopyaladığınız öğelere ait olan dizinleri ve ilişkileri. Aynı diyagramda kaldığı için her sütunun değer alanı bağlantısını olduğu gibi korur. Yapıştırmada olduğu gibi kopya da hiçbir tablo grubunda yer almaz.
Bir tablo grubunun başlık çubuğunda Alt + drag, grubu düz bir sürükleme gibi taşır; grup hiçbir zaman çoğaltılmaz.

Tablo ve not silme

Seçili tabloları, notları ve tablo gruplarını siler.
Kısayollar:

• Delete veya Backspace. Bu tuşlar seçimin tamamını kaldırır; ancak seçili tek öğe, sütunlarından bazıları seçili bir tabloysa ve yakınlaştırma 70% üzerindeyse bunun yerine o sütunları kaldırır. Sütun silme bölümüne bakın.
• Ctrl + Backspace veya Ctrl + Delete (Windows/Linux), ⌘ + Backspace veya ⌘ + Delete (Mac). Bu tuşlar, sütunlar seçiliyken bile her zaman seçili tabloları, notları ve tablo gruplarını kaldırır.

Bağlam menüleri de siler. Bir tablonun veya notun menüsünün son satırında, o tablo veya not seçili iki ya da daha fazla öğeden biri olduğu sürece Delete selected yazar ve bu satır seçimin tamamını kaldırır. Aksi hâlde satırda Delete yazar ve yalnızca o tabloyu veya notu kaldırır. Seçili bir sütunun satırı üzerinde ise tablonun menüsünde, Sütun silme bölümündeki gibi, bunun yerine Delete column veya Delete columns yazar.

Bir tabloyu kaldırmak ilişkilerini ve dizinlerini de onunla birlikte kaldırır. Bir tablo grubunu kaldırmak tablolarını korur ve bu tablolar hiçbir grupta yer almaz. Grubu kaldırma bölümüne bakın.
Onay istenmez, her kaldırma tek bir geri alma adımıdır ve readonly bir düzenleyicide hiçbir şey kaldırılmaz.
Delete ve Backspace tuşları basılı tutulduğunda yalnızca bir kez kaldırır ve hiçbir zaman bir ilişkiyi kaldırmaz. İlişki düzenleme bölümüne bakın. Bir hücreye, nota veya başka herhangi bir metin alanına yazarken bu tuşlar bunun yerine metni düzenler.
Ayarlar bu iki tuşu Delete Selection adıyla listeler. Kısayollar bölümüne bakın.

Tablo ve not rengi belirleme

Kategoriye göre ayırt etmek için renk atayabilirsiniz.
Tablo rengini sol kenarı boyunca, not ise üst kenarı boyunca taşır. Renk seçiciyi işaretçinin bulunduğu yerde açmak için bu kenara veya şeride farenin sol düğmesiyle tıklayın ya da tablonun veya notun bağlam menüsünden Color öğesini seçin. Renk yalnızca tıkladığınız öğeye değil, seçili tüm tablolara, notlara ve tablo gruplarına uygulanır.
Bir tablo grubu kendi menüsündeki Color öğesiyle renklendirilir ve renkli bir gruptaki tablo, sol kenarında kendi rengini korurken tablo başlığı boyunca grubun rengini taşır. Grubu renklendirme bölümüne bakın.

Seçicide yukarıdan aşağıya şunlar bulunur:

• Bir doygunluk ve parlaklık alanı, ardından yanında rengin önizlemesi bulunan ton kaydırıcısı. Tarayıcı damlalık sunuyorsa, kaydırıcının önündeki Pick a color from the screen pipet düğmesi ekranın herhangi bir yerinden renk alır.
• Hex, R, G ve B alanları. Hex alanı, # işaretiyle ya da işaretsiz 3, 4, 6 veya 8 onaltılık basamak ya da yapıştırılmış bir rgb(), hsl() değeri veya CSS renk adı kabul eder. Tam 6 ya da 8 basamaklı bir değer yazdıkça uygulanır, diğer her şey ise Enter tuşuna bastığınızda veya alandan çıktığınızda uygulanır. R, G ve B alanları tam sayı kabul eder, 255 değerinin üzerindeki her şeyi 255 olarak okur ve Enter tuşuna bastığınızda veya alandan çıktığınızda uygulanır. Seçicinin okuyamadığı metin atılır.
• Sekizerli iki satırda on altı hazır renk örneği: Red, Orange, Amber, Yellow, Lime, Green, Teal, Cyan, Blue, Indigo, Violet, Purple, Pink, Crimson, Brown ve Gray. Bir renk örneğinin üzerine gelmek onaltılık kodunu gösterir.
• Document colors: belgenin tablolarının, notlarının ve tablo gruplarının zaten kullandığı, en çok kullanılandan başlayarak en fazla sekiz renk. Bu satır yalnızca böyle renkler olduğunda görünür.
• No color.

Renk her zaman opaktır: Seçicide saydamlık denetimi yoktur ve seçici, yazılan ya da yapıştırılan bir değerin taşıdığı saydamlığı atar.
Seçiciyi açmak hiçbir şeyi değiştirmez ve seçimin zaten sahip olduğu rengi seçmek geri alma adımı eklemez.

No color seçili her tablonun, notun ve tablo grubunun rengini tek bir geri alma adımında temizler ve seçiciyi kapatır. Seçili öğelerden herhangi birinin rengi olduğu sürece tablo, not ve tablo grubu bağlam menülerinde Color öğesinin hemen altında bulunan Remove color öğesi aynı işi seçiciyi açmadan yapar.

Seçici açıldığında klavye odağını alır ve Tab ile Shift + Tab tuşları denetimleri arasında dolaşır. Ok tuşları alanı ve ton kaydırıcısını 1, Shift ile 10 birim hareket ettirir ve renk örnekleri arasında geçerken her birini uygular.
Klavye odağı seçicideyken geri alma ve yineleme, yakınlaştırma kısayolları, Search ve Toggle Explorer düzenleyiciye ulaşmaya devam eder, diğer düzenleyici kısayolları ise ulaşmaz: Silme kısayolları hiçbir şey kaldırmaz ve Delete ile Backspace yalnızca Hex, R, G ve B alanlarının metnini düzenler.
Escape tuşu seçiciyi kapatır, seçicinin dışında tuvale basmak da kapatır.
Gezginde bir yere basmak tuvale basmak sayılmaz, bu yüzden seçiciyi açık bırakır. Orada seçilen bir satır seçimi değiştirir ve bir sonraki renk seçimi yeni seçimi renklendirir.

Tablo görünüm seçenekleri

Şu görünüm seçeneklerini sunar:

• Table Comment
• Column Comment
• DataType
• Domain
• Default
• Not Null
• Unique
• Alternate Key
• Auto Increment
• Relationship
• Referential Actions
• Table Groups
• Memos

Domain, Unique, Alternate Key ve Auto Increment varsayılan olarak kapalı, diğerleri açıktır.
Tabloların hangi adları göstereceği bir görünüm seçeneği değildir: Tuvalin bağlam menüsünde View Option öğesinin hemen ardından gelen Name View, fiziksel adları, mantıksal adları ya da her ikisini seçer. Görünümü değiştirme bölümüne bakın.
Domain, her sütuna sütun sırasına göre yerleştirilen ve sütunun bağlı olduğu değer alanının adını içeren bir hücre verir. Domains sayfasının listelediği hiçbir değer alanına bağlı olmayan bir sütun orada soluk domain yer tutucusunu gösterir. Hücre her Ad görünümünde görünür. Domain kapalıyken Logical Names görünümü bunun yerine bağlı bir değer alanının adını tür hücresinde gösterir. Değer alanı hücresi bölümüne bakın.
Alternate Key her alternatif anahtarın sütunlarını AK1.1 gibi işaretlerle gösterir. Alternatif anahtarlar bölümüne bakın.
Referential Actions, bir ilişkinin ON DELETE ve ON UPDATE eylemlerinin bağlantı çizgisinin alt tablo ucuna koyduğu D: ve U: etiketlerini gösterir. Bağlantı çizgisini okuma bölümüne bakın. Kapatmak yalnızca bu etiketleri gizler ve hiçbir tabloyu ya da bağlantı çizgisini taşımaz.
Table Groups, tablo gruplarını ve tablolarının başlıklarındaki grup renklerini gösterir. Kapatmak bunları tuvalde, mini haritada ve görüntü dışa aktarmalarında gizler, hiçbir tabloyu taşımaz ve her tabloyu kendi grubunda tutar. Grupları gizleme bölümüne bakın. Ayrıca Table Groups klasörünü Gezginden, New Table Group düğmesini de tuval araç çubuğundan kaldırır ve Gezginin araması artık grup adlarını bulmaz.
Memos notları gösterir. Kapatmak tuvaldeki, mini haritadaki ve görüntü dışa aktarmalarındaki tüm notları gizler ve hiçbir tabloyu ya da bağlantı çizgisini taşımaz. Gizli notlar yer kaplamaz, bu yüzden kaydırma çubukları, mini harita ve Go to content pusulası onları hesaba katmaz.
Notları gizlemek onların seçimini kaldırır ve açık bir not düzenleyicisini kapatır. Gezgin Memos klasörünü kaldırır, Gezginin Bul ve değiştir araması ve Hızlı aramanın : öneki de bu notlarda arama yapmaz. Notlar gizliyken New Memo öğesi bağlam menüsünden, tuval araç çubuğundan, Hızlı aramadan ve karşılama ekranından kalkar ve Alt + M not eklemez. Yapıştırma veya İçe aktar ve ekle taşıdığı notları yine de gizli ve seçilmemiş olarak ekler.
Salt okunur bir düzenleyicide aç/kapat düğmeleri yine çalışır, ancak yalnızca o ekranda: kaydedilmezler, geri alma geçmişine işlenmezler ya da paylaşılmazlar ve düzenleyici yeniden yazılabilir olduğunda dosyanınkilere dönerler. Ayarlardaki Salt okunur düzenleyiciler bölümüne bakın.

Görselleştirme sekmesinin Flow modundaki kartlar Domain dahil bu seçenekleri izlemez: Kendi satır görünümlerini kullanır ve Relationship kapalıyken bile bağlantı çizgilerini çizer. Bir kartın hangi hücreleri yerleştireceği yalnızca Ad görünümüne bağlıdır. Kartlardaki adlar bölümüne bakın.

Tablo özellikleri

Bir tablonun özellik panelini açar.
Paneli sağ tıkladığınız tablo için açan, tablo bağlam menüsündeki Table Properties öğesiyle başlayın ya da bir tablo seçip Alt + Space tuşlarına basın.
Panel, soluklaştırılmış tuvalin ortasında açılır. Yalnızca tuval soluklaşır, bu yüzden açık bir Gezgin panelin yanında açık ve kullanılabilir kalır. Panelin başlık alanında Table Properties başlığı, geçerli tablo vurgulanmış olarak en son açılan beş tablonun çipleri ve bir kapatma düğmesi bulunur. Her çip, tablosunu Ad görünümünün adlandırdığı gibi adlandırır. Paneli yeniden açmadan o tabloya geçmek için bir çipe tıklayın.
Başlık alanının altında üç sekme vardır: Indexes, Schema SQL ve Code Generator. Panel üçü için de aynı boyutu korur, bu yüzden sekme değiştirmek paneli taşımaz veya yeniden boyutlandırmaz.
Paneli kapatma düğmesiyle, Escape tuşuyla ya da dışında tuvale tıklayarak kapatın.
Gezginde klasör dışında bir satır seçmek veya Gezginin aramasındaki bir eşleşmeye gitmek, atlamadan önce Tablo özelliklerini kapatır. Gezginin aramasını açan ya da Gezgin zaten açıksa metin imlecini Bul alanına yerleştiren Ctrl + F (Windows/Linux) veya ⌘ + F (Mac) de aynısını yapar. Gezginde – bir klasör satırı dahil – başka herhangi bir yere ya da araç çubuğundaki Explorer düğmesine tıklamak Tablo özelliklerini açık bırakır. Klavye odağı Gezgindeyken basılan Escape yalnızca klavye odağını tuvale geri verir, bu yüzden Tablo özelliklerini kapatmak için Escape tuşuna ikinci kez basmak gerekir.

Indexes sekmesi Dizinler bölümünde anlatılır.
Schema SQL sekmesi, tablonun DDL'ini seçili veritabanına göre gösterir: CREATE TABLE ifadesini, bazı veritabanlarının Benzersiz sütunlar için yazdığı ayrı kısıtlamaları ve dizinlerini. Araç çubuğundaki Şema SQL sekmesi nasıl ayarlanmış olursa olsun, her zaman başlık, tablolardan önceki ya da sonraki betik ve boş açıklamalarda mantıksal adlar olmadan düz CREATE ifadeleri yazar. Açıklama olarak mantıksal adlar bölümüne bakın. Seçenekler paneli yoktur ve bağlam menüsünde yalnızca Database ve Bracket bulunur.
Code Generator sekmesi yalnızca bu tablo için kod oluşturur. Kod oluşturucu sayfasına bakın.

Salt okunur bir düzenleyicide panel yine açılır; Table Properties öğesinden, orada bir tablonun bağlam menüsünün tek satırından ya da bir atlamanın seçtiği tabloda Alt + Space ile. Başlığının yanında bir Read only rozeti gösterir ve Indexes sekmesinde hiçbir düzenleme yapılamaz.
Düzenleyici salt okunur olurken açık olan bir panel açık kalır ve onunla birlikte salt okunur olur. Salt okunur düzenleyiciler bölümüne bakın.

Tablolara odaklanma

Görselleştirme sekmesini, seçilen tablolara ve onlardan bir ilişki uzaklıktaki her tabloya daraltılmış olarak Flow modunda açar.
Tablo bağlam menüsündeki Focus on this table öğesiyle başlayın ya da bir veya daha fazla tablo seçip Alt + F tuşlarına basın.
Sağ tıkladığınız tablo seçili birkaç tablodan biriyse menü öğesinde Focus on selected tables yazar ve öğe seçimin tamamına odaklanır. Seçimin dışındaki bir tabloya sağ tıklamak yalnızca o tabloya odaklanır.
Kısayol seçili tabloları alır, notları dışarıda bırakır ve hiçbir tablo seçili değilse hiçbir şey yapmaz. Salt okunur bir düzenleyicinin tablo menüsünde Focus on this table yoktur ve kısayol orada bir atlamanın seçtiği tabloyu alır. Salt okunur düzenleyiciler bölümüne bakın.
Seçili bir tablo grubu burada, kısayolda da menü öğesinde de hiçbir şey ifade etmez: Grubun tabloları yalnızca kendileri seçiliyse alınır, grubun menüsündeki Select tables öğesi de tam olarak bunu yapar.
Daraltılmış görünümün neyi gösterdiği ve diyagramın tamamına nasıl dönüleceği Görselleştirme bölümünde, Akış modunun daha önce gösterdikleri arasında nasıl bir adım geri ve ileri gidileceği ise Önceki tablo ve sonraki tablo bölümünde anlatılır.

Dizinler

Dizinler tablo özellik panelinin Indexes sekmesinde tanımlanır ve dışa aktarılan Şema SQL'e dahil edilir.

Sol taraf tablonun anahtarlarını ve dizinlerini iki grupta listeler.
Tablonun anahtarı olduğunda görünen Keys, sütunlarının bildirdiği anahtarları listeler: PK olarak işaretli sütunlar üzerinde PK_<table name>, ardından sütun sırasıyla Benzersiz olarak işaretli her sütun için UQ_<table name>_<column name>. Adlar, Ad görünümü ne olursa olsun seçili veritabanının Şema SQL'inin yazdığı fiziksel adlardır, bu yüzden Bracket ayarı None iken sales.users gibi şema nitelikli bir tablo için Databricks ve Snowflake dışındaki her veritabanında PK_users listelenir. Şema nitelikli tablo adları bölümüne bakın. Her biri PK veya UQ etiketi taşır ve bir kilitle işaretlenir. Burada salt okunurdur ve yalnızca sütunların PK ve Benzersiz bayraklarıyla değişir.
Indexes, tablonun dizinlerini eklenme sırasıyla listeler. Her dizinde onu benzersiz yapan bir UQ aç/kapat düğmesi, bir ad alanı ve onu kaldıran bir x bulunur. Alternatif anahtar olan bir dizin ayrıca AK1 gibi numarasını da gösterir. Listenin altındaki Add Index düğmesiyle dizin ekleyin.

Sağ taraf tablonun sütunlarını, her birinin yanında bir onay kutusuyla Columns başlığı altında listeler. Her satır, sütun sırasını, Görünüm seçeneklerini ve Ad görünümünü izleyerek sütunun tuvaldeki satırıyla aynı hücreleri gösterir. Solda bir dizin seçilene kadar hiçbir şey düzenlenemez.
Bir sütunu seçili dizine eklemek için işaretleyin, kaldırmak için işaretini kaldırın. Bir anahtar seçmek sütunlarını işaretli gösterir, ancak kutular devre dışı kalır.
Seçili dizinin sütunları aşağıda Index order başlığı altında, her biri Ad görünümünün adlandırdığı gibi adlandırılarak listelenir; Both Names görünümünde ad, mantıksal addan sonra parantez içinde yer alır, örneğin Member Number (member_no). Yeniden sıralamak için onları tutamaçtan sürükleyin ve sıralama yönünü tersine çevirmek için bir satırdaki ASC veya DESC çipine tıklayın. Alternatif anahtarda her satır kendi AK<n>.<m> işaretiyle biter. Liste aynı anda üç satır gösterir, gerisi kaydırılır.

Salt okunur bir düzenleyicide bir anahtarı veya dizini seçmek yine sütunlarını gösterir, ancak Add Index ve x bulunmaz ve sekmedeki başka hiçbir şey değiştirilemez: adlar yazı kabul etmez, her onay kutusu devre dışıdır ve Index order satırları ne sürüklenir ne de sıralama yönlerini çevirir.

Gezgin her tablonun dizinlerini tablonun Indexes klasöründe listeler ve orada birini seçmek onun tablosuna gider. Gezginin araması dizin adlarını da bulur ve onları yeniden adlandırabilir. Neleri arar bölümüne bakın.

Alternatif anahtarlar

Alternatif anahtar, iki veya daha fazla sütun üzerindeki benzersiz bir dizindir: Indexes sekmesinde UQ aç/kapat düğmesi açık olan ve tablonun en az iki sütunu işaretli olan bir dizin.
Tek bir sütun üzerindeki benzersiz dizin o sütunun Benzersiz bayrağından fazlasını söylemez, bu yüzden alternatif anahtar değildir; düz bir dizin, birincil anahtar veya Benzersiz olarak işaretlenmiş bir sütun da alternatif anahtar değildir.

Görünüm seçeneklerinde Alternate Key açıkken diyagram her alternatif anahtarın sütunlarını erwin ve IDEF1X'in yazdığı gibi işaretler: AK1.1, AK1.2 vb. Bu seçenek varsayılan olarak kapalıdır.

Anahtarlar, dizinlerin eklenme sırasına göre değil, sütunlarının tablodaki konumuna göre numaralandırılır. Index order listesindeki ilk sütunu tabloda en üstte duran anahtar AK1 olur. Eşitlik durumunda her anahtarın bir sonraki sütunu karar verir ve daha uzun bir anahtarın baş kısmı olan anahtar ondan önce gelir.
Bir sütunu tablo içinde taşımak veya bir anahtarın Index order sırasını değiştirmek anahtarları yeniden numaralandırabilir. Bir anahtarın kaldırılmasını geri almak ona numarasını geri verir ve her ortak çalışan aynı numaraları görür.

Bir anahtarın her sütunu AK<n>.<m> ile işaretlenir; burada n anahtarın numarası, m ise sütunun anahtarın Index order listesindeki yeridir. Birden çok anahtarda bulunan bir sütun, virgülle birleştirilmiş olarak tüm işaretleri taşır.
Örneğin, a, b ve c sütunlarına sahip bir tabloda (c, a) ve (b, a) üzerindeki benzersiz dizinler AK1 = (b, a) ve AK2 = (c, a) olur, çünkü b sütunu c sütunundan yukarıdadır. Böylece b sütununda AK1.1, c sütununda AK2.1 ve a sütununda AK1.2,AK2.2 yazar.

İşaret, sütun sırası hangi hücreyi sona koyarsa onun ötesinde, satırın en sonunda çizilir. Bir hücre değildir, bu yüzden hiçbir zaman odak almaz, düzenlenmez veya kopyalanmaz. Tablo düzenleme sayfasına bakın.
Birincil anahtar veya yabancı anahtar sütunu da AK işareti taşıyabilir, çünkü işaret hiçbir şeyin yerini almaz: Satırın başındaki anahtar simgesi PK ve FK işaretlerini göstermeye devam eder ve Benzersiz hücresi kendi UQ işaretini korur.
Alternatif anahtarı olan bir tablo, en uzun işareti için her satırın son hücresinden sonra yer ayırır; alternatif anahtarı olmayan bir tablo ise genişliğini korur.
İşaretler, 70% ve altındaki yakınlaştırmada adına daraltılan tabloların hiç işaret göstermediği ERD tuvalinde ve yakınlaştırma ne olursa olsun her tabloyu eksiksiz çizen görüntü dışa aktarmada görünür. Görselleştirme sekmesinin Graph modundaki üzerine gelme önizlemesi de onları gösterir; Flow kartları ise hiçbir zaman göstermez.

Indexes sekmesi, seçenek açık olsun ya da olmasın numaraları gösterir. Dizinler bölümüne bakın.

Otomatik düzen

Tuvaldeki tüm tabloları sizin yerinize yerleştirir.
Tuvalin bağlam menüsünden veya Hızlı aramadan Auto Layout öğesini açın ve dört düzenden birini seçin:

Düzen	Ne çizer
Force	Bir simülasyon: İlişkiler tabloları birbirine çeker, komşular birbirini iter ve üst üste binen tablolar birbirinden ayrılır.
Flow	İlişkiler boyunca soldan sağa; her bağlantı çizgisine tablo üzerinde kendi temas noktası verilir. Kesişmeleri az tutmaya çalışır, ancak başka bir düzenin önleyeceği bazı kesişmeler bırakabilir.
Tree - vertical	Aşağıya doğru katmanlı: Üst tablo, kendisine yabancı anahtar taşıyan tabloların üstünde yer alır.
Tree - horizontal	Aynı katmanlama, soldan sağa doğru.

Force, düzen otururken bir önizleme açar ve gösterdiği bilgi kutusunda Apply ile Cancel bulunur.
Önizleme, düzen başladığı andaki diyagrama göre çerçevelenir, bu yüzden düzen otururken tablolar çerçevenin dışına çıkabilir. Önizleme 70% veya daha düşük yakınlaştırmada çizilir, bu yüzden tablolar adlarına ve renkli kenarlarına daraltılmış görünür. Önizleme, dosya hangi görünümü korursa korusun baktığınız Ad görünümünde açılır. Tuvalin ötesinde bölümüne bakın.
Apply konumları o anki hâlleriyle korur, düzen durulduğunda ise kendiliğinden uygulanır. Cancel veya Escape diyagramı olduğu gibi bırakır.

Diğer üçü ana iş parçacığının dışında tek seferde hesaplanır, bu yüzden izlenecek bir şey yoktur: Düzen hesaplanırken bir bilgi kutusu görünür ve tamamlanan yerleşim, diyagramın zaten kapladığı alanın ortasına yerleştirilir. Cancel veya Escape artık beklemediğiniz bir düzeni iptal eder, paylaşımlı worker çalıştırmayan bir ana uygulamada ise sonuç Could not place tables olur. Web Worker'lar bölümüne bakın. 60 saniye içinde dönmeyen bir düzen de aynı şekilde sona erer.

Hangisini seçerseniz seçin tablolar ve tablo grupları taşınır, notlar ise yerinde kalır. Tablolar, baktığınız Ad görünümünde aldıkları genişliklerle yerleştirilir. Bir tablodan kendisine giden ilişki yok sayılır ve aynı iki tablo arasındaki birden çok ilişki bir kez sayılır.
Her düzen, gruplar gösterilsin ya da gösterilmesin her grubun tablolarını bir arada tutar ve tablo içeren her grubu tablolarının çevresine oturtur. Tablo grupları bölümüne bakın.
Sonuç tek bir geçmiş kaydı olarak eklenir, bu yüzden tek bir geri alma her tabloyu ve grubu eski yerine döndürür.
Salt okunur bir düzenleyici Auto Layout sunmaz. Düzenleyici salt okunur olurken hâlâ süren biri orada sona erer: Force önizlemesi bildirimiyle birlikte kapanır ve konumlarından hiçbirini korumaz, hâlâ hesaplanmakta olan bir düzen ise bildirimiyle birlikte bırakılır; böylece o sırada da düzenleyici yeniden yazılabilir olduğunda da hiçbir tablo taşınmaz.

Veritabanları

Desteklenen veritabanları şunlardır:

• Databricks
• MSSQL
• MariaDB
• MySQL
• Oracle
• PostgreSQL
• Snowflake
• SQLite

Birini tuvalin bağlam menüsündeki, Şema SQL ve Kod oluşturucu sekmelerinin seçenekler panelindeki veya bağlam menüsündeki ya da Hızlı aramadaki Database öğesinden seçin. Hepsi aynı ayarı değiştirir. Salt okunur bir düzenleyicinin tuval menüsünde Database yoktur ve diğerlerinde yapılan bir seçim yalnızca o ekranı değiştirir. Salt okunur düzenleyiciler bölümüne bakın.

Bu seçenekler dışa aktarma için Şema SQL söz dizimini, DataType otomatik tamamlamasını ve oluşturulan kodun ve içe aktarılan şemaların karşılık geldiği türleri belirler.
Bunlar, Şema SQL sekmesinin hangi Statements ve Header seçeneklerini yazabileceğini belirler. Veritabanında bulunmayan bir seçenek seçenekler panelinde soluk olarak kalır ve SQL, veritabanının sahip olduğu en yakın seçeneğe geri döner.
Ayrıca Şema SQL'in ve Kod oluşturucunun ORM hedeflerinin hangi ON DELETE ve ON UPDATE eylemlerini yazacağını ve ilişki menülerinin hangilerini not in <database> olarak işaretleyeceğini belirler. ON DELETE ve ON UPDATE ve Kod oluşturucu bölümlerine bakın.
Şema SQL içe aktarma, bir sütunun veri türünü – TIMESTAMP WITH TIME ZONE, public.mood veya integer[] gibi – düzenleyici listelesin ya da listelemesin, argüman listesiyle birlikte korur. Veri türleri bölümüne bakın. DataType otomatik tamamlaması yalnızca seçili veritabanının listelediği türleri önerir.

Tuval araç çubuğu

Tuvalin alt kenarının ortasında yüzen küçük bir araç çubuğu, soldan sağa doğru tuvalin kendisi üzerinde çalışan araçları ve tuvale öğe ekleyen komutları barındırır:

• El aracı ve seçim aracı. Varsayılan araç seçim aracıdır; el aracı ise boş alanda olduğu kadar tabloların üzerinde de her sürüklemeyi kaydırmaya dönüştürür. Space tuşu ikisi arasında geçiş yapar. Bir New Table Group çizimi hazırken ikisinin yerine New Table Group düğmesi işaretli görünür ve ikisinden birine tıklamak, Space tuşuna basmak veya bir ilişki gösterimi seçmek grup eklemeden çizimi sonlandırır.
• New Table, New Memo ve New Table Group. New Table, Alt + N tuşlarının yaptığı gibi tablo ekler, New Memo da Alt + M tuşlarının yaptığı gibi not ekler. New Table Group, Alt + G tuşlarının yaptığı gibi grup çizimini hazırlar ve el aracını kapatır; ikinci bir tıklama, tıpkı Alt + G tuşlarına ikinci kez basmak gibi, grup eklemeden çizimi sonlandırır. View Option → Memos notları gizlerken New Memo, View Option → Table Groups grupları gizlerken de New Table Group yer almaz.
• Yakınlaştırma: Zoom out, yüzde olarak geçerli yakınlaştırma ve Zoom in. İki düğme yakınlaştırmayı yakınlaştırma kısayollarıyla aynı şekilde adım adım değiştirir ve yüzdeye tıklamak yakınlaştırmayı 100% değerine geri getirir.
• Dört ilişki gösterimi, bir ilişkiye başlarken kullandığınız dördün aynısı. Düzenlemeye başlama sayfasına bakın. İlişki iki tabloya tıklanarak çizildiğinden, birini seçmek seçim aracına geri geçer.
• Geçerli görünümü adlandıran, aşağı oklu bir düğme olan Name View: Physical Names, Logical Names veya Both Names. Hangi görünümü adlandırırsa adlandırsın aynı genişliği korur, bu yüzden bir görünüm değişikliği araç çubuğunu asla kaydırmaz. Bir tıklama, araç çubuğunun üstünde geçerli olanı işaretli olarak üç görünümün listesini açar. Birini seçmek o görünüme geçer ve listeyi kapatır; düğmeye ikinci kez tıklamak, başka herhangi bir yere basmak veya Escape listeyi görünümü değiştirmeden kapatır. Her görünümün neyi gösterdiği Ad görünümü bölümünde, bir görünüm değişikliğinin kaydedilip kaydedilmediği ise Görünümü değiştirme bölümünde anlatılır.
• Tuval ve bu araç çubuğu dışındaki her şeyi kaldıran Zen modu, Alt + Z. Alt + Z tuşlarına yeniden basmak veya düğme geri kalanını geri getirir. Açık bir Gezgin kapatılmadan geri kalanıyla birlikte gizlenir ve onlarla birlikte geri gelir. Zen modu sırasında da açılabilir. Kenara çekildiğinde bölümüne bakın.
• Yalnızca ekranda hiçbir tablo, gösterilen not veya gösterilen tablo grubu yokken araç çubuğunun sonuna eklenen Go to content pusulası. Tuvalde gezinme bölümüne bakın.

Kısayolu olan her düğme kısayolunu araç ipucunda gösterir, örneğin New Table (Alt + N) (Windows/Linux) veya New Table (⌥ + N) (Mac).
Araç çubuğu, Otomatik düzenin Force önizlemesi, Tablo özellikleri, Zaman yolculuğu veya Fark görüntüleyici açıkken kenara çekilir ve bunlar kapandığında geri gelir.
Salt okunur bir düzenleyicinin araç çubuğu yakınlaştırmayı, Name View düğmesini, Zen modunu ve Go to content pusulasını korur. El ya da işaretçi, New Table, New Memo veya New Table Group ve gösterimler yoktur; düzenleyici yeniden yazılabilir olduğunda bunlar geri gelir.

Yakınlaştırma/uzaklaştırma

Ctrl + Wheel (Windows/Linux) veya ⌘ + Wheel (Mac) ile yakınlaştırır. Tek başına fare tekerleği tuvali kaydırır.
Dokunmatik yüzeydeki kıstırma hareketi de kıstırdığınız noktayı merkez alarak yakınlaştırır, dokunmatik ekrandaki iki parmak da öyle yapar ve hareket ettikçe tuvali kaydırır.
Kısayollar: Ctrl + Plus (Windows/Linux) veya ⌘ + Plus (Mac), Ctrl + Minus (Windows/Linux) veya ⌘ + Minus (Mac)
Ctrl + 0 (Windows/Linux) veya ⌘ + 0 (Mac), ekranın ortasını yerinde tutarak doğrudan 100% değerine döner.

Tuval araç çubuğundaki Zoom out ve Zoom in düğmeleri yakınlaştırmayı Minus ve Plus kısayolları gibi adım adım değiştirir: Her basış, ekranın ortasını yerinde tutarak yakınlaştırmayı 4 yüzde puanı değiştirir. Aralarındaki yüzde geçerli yakınlaştırmayı gösterir ve ona tıklamak, Ctrl + 0 (Windows/Linux) veya ⌘ + 0 (Mac) gibi doğrudan 100% değerine döner.

Yakınlaştırma 10% ile 150% arasında değişir.
70% ve altındaki yakınlaştırmada tablolar adlarına ve renkli kenarlarına daralır ve hücre düzenleme, hücre kısayolları ile kopyalama ve yapıştırma yeniden yakınlaştırana kadar çalışmaz. Daraltılmış bir tablonun gösterdiği ad Ad görünümünü izler. Ad görünümü bölümüne bakın.

Aynı üç kısayol Görselleştirme sekmesini de Graph ve Flow modunda aynı şekilde, her modun kendi aralığında yakınlaştırır. Görselleştirme bölümüne bakın.

Tuvalde gezinme

Tuvalin kenarları ve ayarlanacak bir boyutu yoktur. Tablolar ve notlar onları nereye koyarsanız orada durur ve aşağıdaki her şey sabit bir sayfayı değil diyagramı anlatır.

Kaydırmak için tuvalin boş bir alanını sürükleyin ya da Space tuşuyla el aracına geçip bir tablonun üzeri dahil her yeri sürükleyin. Fare tekerleği de kaydırır, Shift + Wheel ise yatay olarak kaydırır.
Bir tablo grubunun başlık çubuğunun altındaki alan olan gövdesi, farenin sol düğmesi için tuvalin boş alanı sayılır: Onu sürüklemek kaydırır, Ctrl + drag (Windows/Linux) veya ⌘ + drag (Mac) bir seçim kutusu çizer ve tıklamak seçimi kaldırır.
Kaydırmanın sınırı yoktur: Fare tekerleği, sürükleme ve el aracı görünümü, tabloların her yönde ötesine geçerek ne kadar hareket ettirirseniz o kadar uzağa taşır.

Seçim aracı ya da el aracı fark etmeksizin tuvalin herhangi bir yerinden kaydırmak için farenin orta düğmesiyle (tekerleğe basarak) sürükleyin. Basış bir tablonun, notun, hücrenin, simgenin veya ilişkinin üzerine denk gelse bile çalışır.
Orta düğmeyle sürükleme hiçbir şeyi seçmez, taşımaz veya tıklamaz ve seçimi korur. Açık bir bağlam menüsünü ve renk seçiciyi kapatır, tarayıcının kendi orta tıklama kaydırması ve yapıştırması da başlamaz.
Kaydırma çubuklarında, mini haritada, tuval araç çubuğunda veya açık bir hücre ya da not düzenleyicisinde orta düğmeye basmak kaydırma yapmaz.

Sağ üst köşedeki mini harita diyagramı, her yanında bir ekranlık boşluk bırakarak, yani kaydırma çubuklarının erişebildiği alanı kaba bir ızgaraya dışa doğru yuvarlayarak gösterir, bu yüzden ne kadar uzaklaştırırsanız diyagram haritada o kadar küçük kalır. Görünümü o noktaya taşımak için haritaya tıklayın ya da kaydırmak için görünüm alanı dikdörtgenini sürükleyin. Uzaklaştırdıkça görünüm alanı dikdörtgeni haritanın daha fazlasını kaplayacak şekilde büyür.
Her tabloyu tablonun renginde, gösterilen her tablo grubunu da tablolarının arkasında grubun renginde bir kutu olarak çizer.
Sağ ve alt kenarlardaki kaydırma çubukları aynı hareket aralığını gösterir. Bu aralık, diyagramın ekranın bir yanının hemen dışında durduğu konumdan öbür yanının hemen dışında durduğu konuma kadar uzanır, bu yüzden çizilen diyagramdan en az bir ekran daha uzundur ve görünüm diyagramın ötesindeyken daha da uzar. Zen modu dışında, belgede bir tablo, gösterilen bir not veya gösterilen bir tablo grubu olduğu sürece, hepsi ekrana sığsa bile iki kaydırma çubuğu da görünür. Bunların hiçbirini içermeyen bir belge, örneğin yalnızca View Option → Memos ile gizlenmiş notlar içeren bir belge, kaydırma çubuklarının hiçbirini ve mini haritayı göstermez.
Kaydırma çubuğu tutamacını veya mini haritanın görünüm alanı dikdörtgenini sürüklemek, bir sınırda duran tek kaydırmadır: Ekranın hemen dışındaki tablolardan ya da sürükleme daha dışarıda başladıysa başladığı yerden öteye gitmez.

Bir kaydırma ekranda hiçbir tablo, gösterilen not veya gösterilen tablo grubu bırakmazsa tuval araç çubuğunun sonuna, en yakın öğeyi gösteren bir ok ve o öğenin ne kadar uzakta olduğuyla birlikte bir Go to content pusulası eklenir. Yakınlaştırmayı değiştirmeden o öğeyi ortalamak için pusulaya tıklayın.

Atlamanın varış noktası

Tuvaldeki bir öğeye götüren her atlama görünümü tek bir kurala göre taşır: Hızlı aramanın #, @ ve : sonuçları, Gezginin satırları ve onun Bul ve değiştir aramasının eşleşmeleri, Fark görüntüleyicinin listesindeki satırlar, Akış modundaki dış bağlantı kart düğmesi, Sözlük sekmesindeki Denetimler sayfasında bir tabloyu veya sütunu belirten bir denetim ve İçe aktar ve ekle işleminden sonraki yerleşim. Bu bölümlerin her biri atlamanın neyi seçtiğini anlatır; bu bölüm ise görünümün nereye gittiğini anlatır.

Atlama hiçbir zaman yakınlaştırmayı değiştirmez ve en fazla bir kaydırma yapar. Başka bir sekmedeyken önce ERD sekmesine geçer.
Tuvali göründüğü hâliyle ölçer: üst araç çubuğunun altında kalan kısmı ya da Zen modunda tüm yüksekliği ve tuvali örtmek yerine daraltan açık bir Gezginin sağında kalan kısmı.

Yatay ve dikey yön ayrı ayrı değerlendirilir ve hedefin zaten iyi göründüğü bir yön olduğu gibi bırakılır:

• O yönde tuvalin yarısından uzun olmayan bir hedef, ortası tuvalin orta yarısında, yani yatayda ya da dikeyde dörtte bir ile dörtte üç arasında kaldığı sürece yerinde kalır. Aksi hâlde ortası tuvalin ortasına getirilir.
• Daha uzun olup her iki ucunda 40px pay kalacak şekilde yine de sığan bir hedef, tamamen görünür olduğu sürece yerinde kalır. Aksi hâlde yatayda ortalanır; dikeyde ise üst kenarı tuvalin üst kenarının 40px altına getirilir.
• Bundan da uzun bir hedef, tamamen görünür olduğu sürece ya da tuvalden uzunsa aşağıda listelenen ana kısmı görünür olduğu sürece yerinde kalır. Aksi hâlde sığıyorsa ortalanır, sığmıyorsa ana kısmının iki ucunu da tuvalin en az 40px içinde tutacak kadar ortaya yakın yerleştirilir; bunun için fazla uzun olan bir ana kısmın ise başlangıcı 40px içeride tutulur.

Bu yüzden tuvalin sol kenarına yakın ve dikeyde yarı yolda duran küçük bir tablo yalnızca yatay olarak hareket eder.

Bir atlamanın görünüme getirdiği şey ve tamamı sığmadığında görünmesi gereken ana kısım:

• Tablo: tablonun tamamı, ana kısmı üstündeki ad şeridi ya da View Option → Table Comment açıklamaları gösterirken bir tablo açıklaması eşleşmesinde açıklama hücresi. Tabloların adlarına daraldığı 70% ve altındaki yakınlaştırmada ana kısmı kutunun ortasındaki ad.
• Sütun: sütunun satırı, ana kısmı atlamanın gittiği hücre: sütunun adı, bir mantıksal ad eşleşmesinde veya mantıksal ad üzerindeki bir denetimde mantıksal adı, değer alanı üzerindeki bir denetimde değer alanı hücresi ya da View Option → Column Comment açıklamaları gösterirken eşleşmenin bulunduğu açıklama. Satır böyle bir hücre çizmiyorsa atlama onun yerine çizilen hücreye gider: Logical Names görünümünde ad için mantıksal ad, Physical Names görünümünde mantıksal ad için ad ve View Option → Domain kapalıyken değer alanı hücresi için tür hücresi ya da DataType de kapalıyken satırın tamamı. 70% ve altındaki yakınlaştırmada sütun, tablosunu tablonun kuralına göre görünüme getirir.
• Uzun bir açıklama gibi tamamı gösterilemeyecek kadar geniş bir hücre: ana kısmı içindeki eşleşen metin. Eşleşmenin bulunduğu hücrenin yerine çizilen hücreye yapılan bir atlama, örneğin Physical Names görünümünde bir mantıksal ad eşleşmesi için ada yapılan atlama, metne göre gitmez.
• İlişki: iki tablosunu kapsayan kutu, ana kısmı alt tablo.
• Tablo grubu: grubun kutusu, ana kısmı başlık çubuğu.
• Not ya da İçe aktar ve ekle işleminin yerleştirdiği blok: tamamı.

İki yön de hareket etmeyecekse kaydırma yapılmaz, bu yüzden aynı yere art arda iki kez gitmek ikinci seferde hiçbir şeyi hareket ettirmez. Tuvali kaydıran bir atlama, kaydırmayı görünüm konumundaki diğer her değişiklik gibi geri alma geçmişine kaydeder, hiçbir şeyi hareket ettirmeyen bir atlama ise geri alınacak bir şey bırakmaz. İçe aktar ve ekle işleminde kaydırma, eklemeyle aynı adımın parçasıdır. Fark görüntüleyicinin listesindeki bir satır yalnızca görünümün salt okunur taraflarını hareket ettirir, bu yüzden hiçbir şey kaydetmez ve salt okunur bir düzenleyici hiçbir atlamayı kaydetmez.
Hiçbir atlama çizilmekte olan bir ilişkiyi başlatmaz veya tamamlamaz. Go to content pusulası bir atlama değildir: Gösterdiği öğeyi ortalar.

Fark görüntüleyici

Daha önce kaydedilmiş belgeleri geçerli belgeyle karşılaştırabilirsiniz.
Tuvalin bağlam menüsünden Diff Viewer öğesini seçin ve daha önce dışa aktardığınız bir .json belgesini belirleyin.

Görünüm tuvalin üzerinde açılır: solda değişenler, ardından yan yana kaydedilmiş belge ve geçerli belge.
Geçerli belge, görünüm açıldığı andaki hâliyle karşılaştırılır; bundan sonra yapılan değişiklikler, bir ortak çalışanınkiler dahil, görünüme yansımaz. İki taraf da, iki dosyadan herhangi biri hangi görünümü korursa korusun, baktığınız Ad görünümünde açılır ve öyle kalır. Tuvalin ötesinde bölümüne bakın. Görünüm açıkken açık bir Gezgin gizlenir, bu yüzden görünüm düzenleyicinin tüm genişliğini kaplar.
Her taraf fare tekerleğiyle, boş bir alanı ya da bir tablo grubunun gövdesini sürükleyerek veya üzerinde herhangi bir yerde orta düğmeyle sürükleyerek kaydırılır ve Ctrl + Wheel (Windows/Linux), ⌘ + Wheel (Mac) ya da kıstırma hareketiyle yakınlaştırılır. 70% ve altındaki yakınlaştırmada tabloları tuvaldeki gibi daralır. İki taraftaki işaretler bölümüne bakın.
İki taraf da salt okunurdur, bu yüzden belgenizdeki hiçbir şey değişmez. Her taraf kendi seçimini korur ve orada bir tabloya tıklamak onu yalnızca o tarafta seçer.
Görünümü, açılışta gösterdiği Diff Viewer bilgi kutusundaki Close düğmesiyle ya da Escape tuşuyla kapatın.
Salt okunur bir düzenleyici de Diff Viewer sunar ve görünüm orada her düzenleyicideki gibi çalışır; bir tarafın tablosuna tıklamak yine onu o tarafta seçer. Düzenleyici salt okunur olurken açık olan bir görünüm açık kalır.

Neler karşılaştırılır

Tabloların, sütunların, dizinlerin, yabancı anahtarların, notların ve tablo gruplarının tümü karşılaştırılır.
Her öğe önce kimliğine göre eşleştirilir, bu yüzden kimlikleri koruyan aynı dosyanın daha eski bir sürümüyle karşılaştırıldığında yeniden adlandırılmış bir tablo, sütun, dizin veya tablo grubu yine tek bir öğedir ve yeniden adlandırılmış olarak listelenir.
Geriye kalanlar koruduklarına göre bire bir eşleşir: tablo veya tablo grubu büyük/küçük harf ayrımıyla adına göre; sütun veya dizin tablosuna ve adına göre; yabancı anahtar iki tablosuna ve sütun çiftlerine göre; not ise önce metnine, sonra konumuna göre. Adı olmayan bir dizin sütunlarına, bunların sırasına ve yönüne ve benzersiz olup olmadığına göre, adı olmayan bir tablo grubu ise en çok tabloyu paylaştığı grupla eşleşir.
Bu yüzden SQL içe aktarmayla yeniden oluşturulmuş bir diyagram gibi başka bir kaynaktan gelen bir dosyayla karşılaştırıldığında, yeniden adlandırılmış bir tablo bir kaldırılmış ve bir eklenmiş tablo olarak görünür.

Değişiklik sayılanlar:

• Tablo: adı, açıklaması, tablo grubu, konumu ve rengi.
• Sütun: adı, açıklaması, veri türü, varsayılan değeri, Otomatik artırma, birincil anahtar, Benzersiz, NULL olamaz ve tablodaki yeri. Yalnızca iki belgenin ortak sırasının dışında kalan sütunlar taşınmış sayılır, bu yüzden bir sütunu eklemek, kaldırmak veya taşımak diğerlerini işaretlemez.
• Dizin: adı, UNIQUE ve sıra ile yönleriyle birlikte sütunları.
• Yabancı anahtar: sütun çiftleri, ilişki türü ve ON DELETE ile ON UPDATE eylemleri.
• Not: metni, konumu, boyutu ve rengi.
• Tablo grubu: adı, tuttuğu tablolar, rengi, konumu ve boyutu.

Bu yüzden yalnızca taşınmış, yeniden boyutlandırılmış veya yeniden renklendirilmiş bir tablo, not ya da grup değişmiş sayılır. Konumlar ve boyutlar tam piksel olarak karşılaştırılır, katman sırası ve bir bağlantı çizgisinin tabloya değdiği yer ise hiçbir zaman hesaba katılmaz.
Mantıksal adlar, değer alanı bağlantıları ve Sözlük sekmesinin sözcükleri, terimleri ve değer alanları karşılaştırılmaz, bu yüzden yalnızca bunlarda yapılan bir değişiklik ne listelenir ne de işaretlenir. Bir değer alanının değiştirdiği veri türü ise sütunun veri türündeki bir değişiklik olarak sayılır.

Değişiklik ağacı

Soldaki liste Gezginin ağacı gibi çizilir ve yalnızca değişenleri içerir: her biri yalnızca bir satır içerdiğinde gösterilen Tables, Table Groups ve Memos ile bir tablonun altında kendi Columns, Indexes ve Foreign Keys klasörleri. Yabancı anahtar alt tablosunun altında listelenir, eklenmiş ya da kaldırılmış bir tablonun içinde ise hiçbir şey listelenmez.
Her klasör kaç satır içerdiğini gösterir ve her klasör ile tablo genişletilmiş olarak başlar.
Bir tablo veya sütun satırı, tarafların açıldığı Ad görünümünde adlandırılır. Both Names görünümünde satırda mantıksal ad ve ardından soluk olarak ad yazar; kaldırılmış bir satırda soluk ad da geri kalanıyla birlikte üstü çizili gösterilir. Tablolar ve tablo grupları, görünüm ne olursa olsun büyük/küçük harf ayrımı yapmadan ada göre listelenir. Notlar ile bir tablonun sütunları, dizinleri ve yabancı anahtarları geçerli belgenin sırasını korur, kaldırılmış olanlar ise eski yerlerine konur. Not satırında notun ilk satırı, yabancı anahtar satırında ise alt tablo sütunları, ardından → ile üst tablo ve onun sütunları yazar, örneğin user_id → users(id). Boş bir adın yerinde italik unnamed yazar.

Her satır bir harfle biter ve A, D, M veya R ile işaretlenmiş bir satırın adı o harfin rengindedir:

• A, eklendi, yeşil: yalnızca geçerli belgede.
• D, kaldırıldı, kırmızı ve üstü çizili: yalnızca kaydedilmiş belgede.
• M, değiştirildi, kehribar rengi: ikisinde de var, değişmiş.
• R, yeniden adlandırıldı, mavi: ikisinde de var, yeni bir adla. Yeniden adlandırma diğer tüm değişikliklerden önce gelir, ancak araç ipucu onları yine de listeler.
• ~, kehribar renginde, her klasörün ve yalnızca içindeki değişiklikler nedeniyle listelenen tablonun sonunda yer alır; bunların adları olağan renklerini korur.

Araç ipucunu görmek için bir satırın adının üzerine gelin: önce durum, yani Added, Deleted, Modified, Renamed veya Changed inside, ardından her değişiklik için bir satır, örneğin Name: users → members veya NN: ✗ → ✓. Bir metin, 40 karakterden sonra kesilerek ilk satırıyla alıntılanır ve boş bir değerin yerinde — yazar. Eklenmiş veya kaldırılmış bir öğenin araç ipucu yalnızca durumudur.

Ağacın üstündeki Filter by name alanı, her Ad görünümünde büyük/küçük harf ayrımı yapmadan, geçerli veya kaydedilmiş adı ya da geçerli veya kaydedilmiş mantıksal adı yazdığınız metni içeren satırları tutar. Adı eşleşen bir tablo tüm satırlarını korur, eşleşmeyen bir tabloda ise yalnızca eşleşen satırlar kalır. Hiçbir şeyle eşleşmeyen bir süzgeç ağacı boş bırakır.
İki belge hiç farklı değilse ağaçta No changes yazar.

Ağacı 200px ile 480px arasında genişletmek veya daraltmak için sağ kenarını sürükleyin, 260px genişliğine geri döndürmek için kenara çift tıklayın. Her fark görünümü 260px genişlikte açılır ve iki taraf genişliğin geri kalanını eşit olarak paylaşır.
Klavyeyle ağaçta, Gezginin ağacında olduğu gibi gezinilir – Gezgindeki tuşlar bölümüne bakın – ancak burada ağaçtayken veya Filter by name alanındayken Escape görünümü kapatır.

Bir değişikliğe gitme

Satırın öğesine, o öğeyi içeren her tarafta gitmek için satıra tıklayın ya da klavye odağı üzerindeyken Enter veya Space tuşuna basın: Eklenmiş bir öğeye yalnızca geçerli tarafta, kaldırılmış bir öğeye yalnızca kaydedilmiş tarafta, ikisinde de bulunan her şeye ise iki tarafta da gidilir. Klasör satırı yalnızca daraltır veya genişletir, bir tablo satırının başındaki ok da öyle.

• Tablo, sütun veya dizin satırı yalnızca tabloyu seçer.
• Yabancı anahtar satırı iki tablosunu ya da iki tablo birlikte gösterilemeyecek kadar uzaksa alt tabloyu görünüme getirir, alt tabloyu yabancı anahtar sütunlarıyla birlikte seçer ve bağlantı çizgisini vurgular. Bağlantı çizgisini okuma bölümüne bakın.
• Not satırı notu, tablo grubu satırı da grubu seçer. Bir tarafın belgesinin gizlediği not veya grup o tarafta hiçbir yere gitmez.

Her taraf, o tarafta ölçülerek Atlamanın varış noktası bölümündeki kurala göre hareket eder, bu yüzden aynı satıra yeniden tıklamak hiçbir şeyi hareket ettirmez.

İki taraftaki işaretler

İki taraf metinleri, dış çizgileri ve bağlantı çizgilerini renklendirir, hiçbir şeyin içini doldurmaz. Eklenenler yeşildir ve yalnızca geçerli tarafta, kaldırılanlar kırmızıdır ve yalnızca kaydedilmiş tarafta görünür, kehribar rengiyle değişenler ve maviyle yeniden adlandırılanlar ise iki tarafta da görünür. Değişmeyen her şey olağan şekilde çizilir.

• Eklenmiş veya kaldırılmış bir tablonun ya da tablo grubunun dış çizgisi bu renkte çizilir ve adı da bu rengi alır. Eklenmiş veya kaldırılmış bir not dış çizgiyle belirtilir.
• İki belgede de bulunan bir tabloda eklenmiş veya kaldırılmış bir sütun tüm satırını renklendirir, taşınmış bir sütun ise tüm satırını kehribar rengine boyar. Eklenmiş veya kaldırılmış bir tablonun içindeki hiçbir şey ayrıca işaretlenmez.
• Değişmiş bir hücrenin metni kehribar rengine döner: tablonun açıklaması, sütunun açıklaması, veri türü, varsayılan değeri, Otomatik artırma, Benzersiz veya NULL olamaz hücresi ya da notun metni. Birincil anahtar değişikliği sütunun anahtar simgesini kehribar rengine çevirir.
• Yeniden adlandırılmış bir tablonun, sütunun veya tablo grubunun adı mavi olur.
• Taşınma, yeni bir boyut ya da renk, grubun değişmesi veya bir grubun tablolarının değişmesi gibi kendi hücresi olmayan bir değişiklik içeren tablo, not veya tablo grubunun dış çizgisi kehribar rengiyle çizilir.
• Eklenmiş, kaldırılmış veya değişmiş bir yabancı anahtar bağlantı çizgisini o renkte çizer. Üzerine gelmek ya da bir satırın vurgusu onu bunun yerine olağan üzerine gelme renginde çizer.
• Dizin değişikliği iki tarafta da hiçbir şeyi işaretlemez; yalnızca ağaçta görünür.

Her taraf kendi belgesinin Görünüm seçeneklerini izler. O tarafın çizmediği bir hücredeki değişiklik bunun yerine adda görünür. İkisi de varsayılan olarak kapalı olan Unique veya Auto Increment gibi bir Görünüm seçeneğinin gizlediği hücredeki sütun değişikliği sütunun adını kehribar rengine çevirir, anahtar simgesi göstermeyen bir satırdaki birincil anahtar değişikliği de aynısını yapar. Table Comment kapalıyken bir tablo açıklaması değişikliği tablonun adını kehribar rengine çevirir. Yeniden adlandırmanın mavisi bu kehribar rengine baskın gelir. Belgesinin gizlediği bir not veya tablo grubu ağaçta listelenir, ancak o tarafta çizilmez.

Ad hücresi çizmeyen Logical Names görünümünde, yeniden adlandırmanın mavisi ve tarafın çizmediği bir hücredeki değişikliğin kehribar rengi, adın yerine çizilen mantıksal adda görünür. Bir veri türü değişikliği, hücre bir değer alanının adını gösterse bile her Ad görünümünde tür hücresini kehribar rengine çevirir. İki taraf da Sözlük denetimlerinin tuvaldeki adlara verdiği renkleri çizmez. Tuvaldeki işaretler bölümüne bakın.

70% ve altındaki yakınlaştırmada daraltılmış tablolar dış çizgilerini korur. Ad, eklenmiş veya kaldırılmış bir tablonun yeşilini ya da kırmızısını veya yeniden adlandırmanın mavisini korur, aksi hâlde bir açıklama değişikliğinin kehribar rengini alır. Sütun değişiklikleri yeniden yakınlaştırana kadar çizilmez; ağaç onları yine de listeler.

Salt okunur düzenleyiciler

Bir Git revizyonunun VS Code'da diyagram olarak yeniden açılması gibi bir readonly düzenleyici bir okuyucudur. Altı sekmesi, Gezgin, mini harita, kaydırma çubukları ve ortak çalışanların imleçleri ile seçimleri kalır; diyagramı değiştirecek her kontrol soluklaştırılmak yerine kalkar.

ERD tuvalinde:

• Sürükleme nerede başlarsa başlasın kaydırır: boş tuvalde, bir tabloda, bir notta ya da bir tablo grubunda. Orta düğme, tekerlek, çimdikleme ve yakınlaştırma tuşları her düzenleyicideki gibi çalışır.
• İşaretçiyi bir tablonun üzerinde tutmak onun ilişkilerini aydınlatır. Hareketsiz bir tıklama indiği tablonun ilişkilerini ya da indiği ilişkiyi aydınlatır, başka bir yere tıklamak ışığı söndürür.
• Hiçbir şey bir basışla, bir seçim kutusuyla ya da hepsini seç tuşuyla seçilmez. Yalnızca bir atlama seçer: Gezgin satırı, Bul ve değiştir eşleşmesi ya da Hızlı aramanın #, @ veya : sonucu indiği öğeyi, her seçimin olduğu gibi dış çizgiyle ve odaklı hücre atlamanın koyduğu yerde olacak biçimde seçer. Hareketsiz bir tıklama bu seçimi temizler.
• Ok tuşları odaktaki hücreyi taşır. Kopyalama, Table Properties ve Focus on this table bir atlamanın seçtiği öğe üzerinde kendi tuşlarıyla çalışır ve yapıştırma hiçbir şey eklemez. Diğer tuşlar Kısayollar bölümünde listelenir.
• Hiçbir hücre, not ya da tablo grubu adı düzenleme için açılmaz. Tablolarda, notlarda ve gruplarda + ya da x düğmeleri, notlarda ve gruplarda yeniden boyutlandırma kenarları, sütun sürükleme tutamağı ve renk seçici yoktur.

Tuval bağlam menüsü View Option, Name View, Export ve Diff Viewer öğelerini korur. New Table, New Memo, New Table Group, Toggle Explorer, Relationship, Derive Physical Names Again, Database, Import, Import and Add ve Auto Layout öğeleri yoktur.
Bir tablonun menüsü, paneli o tablo için salt okunur açan Tablo özellikleri öğesini tek başına korur. Bir not, bir ilişki ve bir tablo grubu hiçbir menü açmaz.
Tuval araç çubuğu yakınlaştırmayı, Name View düğmesini, Zen modunu ve Go to content pusulasını korur. Üst araç çubuğu düzenlenemeyen metin olarak veritabanı adını gösterir ve Undo, Redo veya Time Travel göstermez.
Export, üç öğesiyle birlikte, ve Fark görüntüleyici her düzenleyicideki gibi çalışır.

View Option, Name View, veritabanı, sekme, görünüm konumu ve yakınlaştırma orada yine değişir, ancak yalnızca o ekranda: hiçbir şey onları kaydetmez, işlemez ya da paylaşmaz. Ayarlardaki Salt okunur düzenleyiciler bölümüne bakın.

Bir düzenleyiciyi salt okunur yapmak düzenleme için açık duranları sona erdirir: bir hücre, not ya da tablo grubu adı düzenleyicisi, çizilmekte olan bir ilişki ya da New Table Group, seçim ve odaklı hücre, el aracı, renk seçici, Map Columns ve Time Travel. Görünüm, yakınlaştırma, sekme ve Ad görünümü olduğu gibi kalır; Tablo özellikleri, Fark görüntüleyici ve Export image iletişim kutusu açık kalır.
Süren bir hareket de orada sona erer. Tablo ya da not sürüklemesi olduğu yerde durur, bir Alt + drag hiçbir kopya bırakmaz, sütun sürüklemesi sona erer, not yeniden boyutlandırması olduğu yerde durur, tablo grubu yeniden boyutlandırması bırakılır ve bir Otomatik düzen bildirimiyle birlikte bırakılır; böylece hiçbir tablo taşınmaz.
Yeniden yazılabilir yapıldığında düzenleyici yukarıdaki kontrolleri geri verir ve o geçişin kapattığı hiçbir şey yeniden açılmaz.