مصورسازی

کل سند را در یک نگاه، در یکی از دو حالت نشان می‌دهد:

• Graph، یک گراف نیرومحور از همهٔ جدول‌ها، ستون‌هایشان و رابطه‌های میان آن‌ها؛ حالت گراف را ببینید.
• Flow، که در آن هر جدول به‌صورت یک کارت رسم و در امتداد رابطه‌هایش چیده می‌شود؛ حالت جریان را ببینید.

آن را از زبانهٔ Visualization در نوار ابزار بالا یا از جست‌وجوی سریع در بخش Tab باز کنید.
در زبانهٔ ERD، Alt + F (Windows/Linux) یا ⌥ + F (Mac) و گزینهٔ Focus on this table در منوی زمینهٔ جدول، آن را مستقیماً در Flow باز می‌کنند، محدود به جدول‌هایی که انتخاب کرده‌اید و جدول‌هایی که با یک رابطه به آن‌ها متصل‌اند؛ تمرکز روی جدول‌ها را ببینید.

حالت را با دکمه‌های Graph و Flow در انتهای چپ نوار ابزار عوض کنید.
ویرایشگری که تازه باز شده است با Graph شروع می‌شود. حالتی که انتخاب می‌کنید تا زمانی که ویرایشگر باز است، حتی با رفتن به زبانه‌های دیگر، باقی می‌ماند، اما در سند ذخیره نمی‌شود.

نوار ابزار

یک نوار ابزار به‌صورت شناور روی میانهٔ لبهٔ پایین زبانه قرار دارد. از چپ به راست:

• Graph و Flow، که حالت فعلی در میان آن‌ها برجسته است.
• Zoom out، بزرگ‌نمایی فعلی به‌صورت درصدی مانند 100% و Zoom in. هر بار فشردن یکی از این دو دکمه، بزرگ‌نمایی را 4 واحد درصد تغییر می‌دهد و میانهٔ صفحه را در جای خود نگه می‌دارد. درصد، بزرگ‌نمایی حالتی را که در آن هستید نشان می‌دهد و کلیک روی آن، آن بزرگ‌نمایی را به 100% بازمی‌گرداند.
• Fit، که هر چیزی را که آن حالت نشان می‌دهد در دید قرار می‌دهد: همهٔ گره‌ها در Graph و همهٔ کارت‌ها در Flow.
• Tidy Up، فقط در Flow، که کارت‌ها را دوباره می‌چیند؛ نحوهٔ چیدمان در حالت جریان را ببینید.
• منوی نمایش ردیف، فقط در Flow، که عنوانش گزینهٔ فعلی است؛ نمایش ردیف را ببینید.
• Show all، فقط در Flow و فقط تا زمانی که نما محدود شده است، که به کل نمودار بازمی‌گردد؛ تمرکز روی جدول‌ها را ببینید.
• قطب‌نمای Go to content، که فقط تا زمانی که هیچ گره یا کارتی روی صفحه نیست به انتهای نوار ابزار افزوده می‌شود. این قطب‌نما پیکانی را نشان می‌دهد که به نزدیک‌ترین گره یا کارت اشاره می‌کند، همراه با فاصلهٔ آن، مانند 1.2k. روی آن کلیک کنید تا آن گره یا کارت بدون تغییر بزرگ‌نمایی در مرکز قرار گیرد.

دکمه‌های بزرگ‌نمایی میان‌بر خود را در راهنمای ابزارشان نام می‌برند، برای نمونه Zoom in (Ctrl + Plus) (Windows/Linux) یا Zoom in (⌘ + Plus) (Mac).
Ctrl + Plus و Ctrl + Minus (Windows/Linux) یا ⌘ + Plus و ⌘ + Minus (Mac) در هر دو حالت، مانند دکمه‌ها، بزرگ‌نمایی را گام‌به‌گام تغییر می‌دهند و Ctrl + 0 (Windows/Linux) یا ⌘ + 0 (Mac) بزرگ‌نمایی را مستقیماً به 100% بازمی‌گرداند.
کلیک روی درصد همان کار Ctrl + 0 (Windows/Linux) یا ⌘ + 0 (Mac) را انجام می‌دهد و راهنمای ابزار آن این میان‌بر را نام می‌برد. تا زمانی که جست‌وجوی سریع باز است، این میان‌برها کاری انجام نمی‌دهند.

حالت گراف

کل سند را به‌صورت یک گراف نیرومحور رسم می‌کند تا در یک نگاه ببینید جدول‌ها چگونه با یکدیگر مرتبط‌اند و کدام‌یک در مرکز یک حوزه قرار دارند.

خواندن گراف

هر جدول و هر ستون یک گره است و این دو نوع با رنگ‌های متفاوت رسم می‌شوند. یادداشت‌ها و گروه‌های جدول رسم نمی‌شوند.
هر گرهٔ ستون به جدولی که به آن تعلق دارد پیوند دارد و دو جدولی که با یک رابطه به هم متصل‌اند به یکدیگر پیوند دارند.
جدول‌هایی که با بیش از یک رابطه در یک جهت به هم متصل‌اند فقط یک بار به هم پیوند داده می‌شوند و رابطه‌ای که روی یک جدول شروع می‌شود و روی همان جدول پایان می‌یابد هیچ پیوندی رسم نمی‌کند.

نام جدول‌ها با بزرگ‌نمایی روی گراف نمایان می‌شوند و میان 50% و 100% به‌تدریج پررنگ‌تر می‌شوند، و نامی که بیش از 15 نویسه داشته باشد کوتاه می‌شود. گره‌های ستون در هیچ سطح بزرگ‌نمایی برچسبی ندارند.

حرکت در گراف

چرخ ماوس بزرگ‌نمایی را حول نقطه‌ای که نشانگر ماوس روی آن است، از 10% تا 400% تغییر می‌دهد.
حرکت دوانگشتی روی ترک‌پد نیز به همین شکل بزرگ‌نمایی را تغییر می‌دهد و دو انگشت روی صفحهٔ لمسی بزرگ‌نمایی را حول نقطهٔ میان خود تغییر می‌دهند و با حرکتشان نما را جابه‌جا می‌کنند.
برای جابه‌جا کردن نما، پس‌زمینه را بکشید یا با دکمهٔ میانی ماوس از هر جایی، از جمله روی یک گره، بکشید، مانند بوم ERD. کشیدن با دکمهٔ میانی فقط نما را جابه‌جا می‌کند: هرگز گره‌ای را نمی‌کشد.

در مقابل، دکمه‌های بزرگ‌نمایی در نوار ابزار و میان‌برهای بزرگ‌نمایی، در همان بازه، میانهٔ صفحه را ثابت نگه می‌دارند و Fit همهٔ گره‌ها را در دید قرار می‌دهد.

پیش‌نمایش زیر نشانگر

نشانگر را روی یک گرهٔ جدول ببرید تا پیش‌نمایش آن جدول در کنار نشانگر ماوس نمایش داده شود.
بردن نشانگر روی یک گرهٔ ستون فقط حلقه‌ای دور آن رسم می‌کند؛ هیچ پیش‌نمایشی باز نمی‌شود.

پیش‌نمایش همان ستون‌های بوم ERD را با همان ترتیب نشان می‌دهد؛ گزینه‌های نمایش جدول و تنظیم ترتیب ستون‌ها را ببینید.
وقتی گزینهٔ نمایش Alternate Key روشن است، هر ستون یک کلید جایگزین نشانهٔ خود را، مانند AK1.1، در انتهای ردیفش دارد و پیش‌نمایش، همان‌طور که جدول روی بوم ERD پهن‌تر می‌شود، برای آن پهن‌تر می‌شود.
برخلاف جدول روی بوم ERD، سرآیند پیش‌نمایش هرگز رنگ گروه جدول را نمی‌گیرد.
پیش‌نمایش فقط برای نمایش است و هنگامی که گره‌ای را می‌کشید یا نما را جابه‌جا می‌کنید پنهان می‌شود.

برجسته کردن همسایگی

بردن نشانگر روی یک جدول همسایگی آن را نیز برجسته می‌کند: خود جدول، ستون‌های خودش، جدول‌هایی که از طریق رابطه‌هایش، در هر دو جهت، به آن متصل‌اند و پیوندهای میان آن‌ها.
همهٔ چیزهای دیگر روی گراف کم‌رنگ می‌شوند تا آنچه این جدول با آن در ارتباط است به‌تنهایی دیده شود.

جابه‌جایی گره‌ها

یک گره را با دکمهٔ چپ ماوس بکشید تا آن را، همراه با هر آنچه به آن پیوند دارد، به موقعیتی تازه ببرید.
تا زمانی که گره را نگه داشته‌اید، زیر نشانگر ماوس ثابت می‌ماند و چیدمان پیرامون آن دوباره به حرکت درمی‌آید.
وقتی آن را رها می‌کنید، دوباره آرام می‌گیرد — هیچ چیز در جایی که رهایش کرده‌اید ثابت نمی‌ماند.
فشردن یا کشیدن با دکمهٔ راست روی یک گره نه آن را می‌کشد و نه نما را جابه‌جا می‌کند.

گراف یک تصویر لحظه‌ای است

گراف از سند به همان شکلی ساخته می‌شود که در لحظهٔ باز کردن این زبانه است و هر بار که به آن بازمی‌گردید از نو ساخته می‌شود.
رفتن از Flow به Graph نیز آن را از نو می‌سازد و هر بازسازی دوباره از 100% شروع می‌شود.

حالت جریان

هر جدول را به‌صورت یک کارت رسم می‌کند و کارت‌ها را در امتداد رابطه‌هایشان می‌چیند. یادداشت‌ها و گروه‌های جدول رسم نمی‌شوند.
این حالت همان چیدمان Flow در چیدمان خودکار نیست که خود جدول‌ها را در زبانهٔ ERD جابه‌جا می‌کند.

هر کارت مانند یک جدول در زبانهٔ ERD رسم می‌شود: رنگ جدول در امتداد لبهٔ چپ آن، نوار سرآیندی با نماد جدول و نام جدول و سپس ردیف‌هایی که نمایش ردیف آن ایجاب می‌کند. برخلاف جدول در زبانهٔ ERD، کارت میان ردیف‌هایش خط هم می‌کشد و سرآیند آن هرگز رنگ گروه جدول را نمی‌گیرد. کارت‌ها این ظاهر را در هر سطح بزرگ‌نمایی حفظ می‌کنند و برخلاف جدول‌های زبانهٔ ERD که در 70% و کمتر فقط به نامشان خلاصه می‌شوند، هرگز به نام خود خلاصه نمی‌شوند. هیچ چیزی روی کارت قابل ویرایش نیست.

هر خط اتصال یک منحنی هموار از جدولی به جدول دیگر است که زیر کارت‌ها رسم می‌شود، بنابراین می‌تواند از پشت یک کارت بگذرد. رابطه‌ای که از یک جدول به خودش است، مانند زبانهٔ ERD، دور گوشهٔ بالا سمت راست کارت خم می‌شود؛ مسیریابی خط اتصال را ببینید. همهٔ خط‌های اتصال، چه رابطه شناسا باشد چه نباشد، به‌صورت یک خط توپر خاکستری یکسان و با همان نشانه‌های انتهایی زبانهٔ ERD رسم می‌شوند؛ خواندن خط اتصال را ببینید. حالت جریان حتی وقتی گزینهٔ نمایش Relationship خاموش است، خط‌های اتصال را رسم می‌کند. این حالت، صرف‌نظر از مقدار گزینهٔ نمایش Referential Actions، هرگز برچسب‌های D: و U: مربوط به کنش‌های ON DELETE و ON UPDATE یک رابطه را رسم نمی‌کند و راهنمای ابزاری را که آن‌ها را شرح می‌دهد نشان نمی‌دهد.

در نمای کل نمودار، جدول‌هایی که هیچ رابطه‌ای آن‌ها را به جدول دیگری متصل نمی‌کند، به‌جای پراکنده شدن میان بقیه، در یک بلوک گرد هم می‌آیند.

نمایش ردیف

منوی نمایش ردیف در نوار ابزار تعیین می‌کند چه مقدار از هر کارت رسم شود. عنوان آن گزینهٔ فعلی است و راهنمای ابزار آن، برای نمونه، Row display: Name only است.
منو بالای نوار ابزار باز می‌شود و کنار گزینهٔ فعلی یک علامت تیک دارد. وقتی گزینه‌ای را انتخاب کنید، دوباره روی عنوان کلیک کنید، هر جای دیگری در ویرایشگر کلیک کنید، Escape را فشار دهید یا به Graph بروید، منو بسته می‌شود.

نمایش ردیف	آنچه هر کارت نشان می‌دهد
Name only	فقط سرآیند.
Keys only	ستون‌های کلید اصلی و کلید خارجی، به‌علاوهٔ هر ستون دیگری که یک رابطه به آن ختم می‌شود.
All fields	همهٔ ستون‌ها.

ردیف‌ها به ترتیب ستون‌های جدول فهرست می‌شوند. هر ردیف نام ستون را نشان می‌دهد، با یک نماد کلید پیش از آن اگر ستون کلید اصلی، کلید خارجی یا هر دو باشد، و نوع داده را در سمت راست، که فقط تا زمانی که کارت برجسته است نمایان می‌شود.
هیچ خانهٔ دیگر یا نشانهٔ کلید جایگزینی رسم نمی‌شود و نه گزینه‌های نمایش جدول و نه تنظیم ترتیب ستون‌ها، که ترتیب خانه‌های درون یک ردیف را تعیین می‌کند، روی کارت‌ها اعمال نمی‌شوند.

وقتی حالت جریان برای نخستین بار باز می‌شود، با Name only شروع می‌شود، یا اگر تمرکز روی جدول‌ها آن را باز کرده باشد، با Keys only. پس از آن، نمایش ردیف فقط وقتی تغییر می‌کند که گزینهٔ دیگری انتخاب کنید و محدود یا گسترده کردن نما آن را حفظ می‌کند.
تغییر نمایش ردیف اندازهٔ کارت‌ها را تغییر می‌دهد، بنابراین حالت جریان آن‌ها را دوباره می‌چیند و با صفحه متناسب می‌کند.

حرکت در حالت جریان

چرخ ماوس نما را جابه‌جا می‌کند و Shift + Wheel نما را در جهت افقی جابه‌جا می‌کند. Ctrl + Wheel (Windows/Linux) یا ⌘ + Wheel (Mac) بزرگ‌نمایی را تغییر می‌دهد و میانهٔ صفحه را در جای خود نگه می‌دارد.
حرکت دوانگشتی روی ترک‌پد بزرگ‌نمایی را حول نقطه‌ای که در آن انجام می‌شود تغییر می‌دهد و دو انگشت روی صفحهٔ لمسی بزرگ‌نمایی را حول نقطهٔ میان خود تغییر می‌دهند و با حرکتشان نما را جابه‌جا می‌کنند.
برای جابه‌جا کردن نما، پس‌زمینه را بکشید یا با دکمهٔ میانی ماوس از هر جایی، از جمله روی یک کارت، بکشید. کشیدن با دکمهٔ میانی فقط نما را جابه‌جا می‌کند و انتخاب را دست‌نخورده می‌گذارد. جابه‌جایی نما، مانند بوم ERD، محدودیتی ندارد.
بزرگ‌نمایی از 10% تا 150% است. حالت جریان بزرگ‌نمایی و جابه‌جایی نمای خودش را، جدا از زبانهٔ ERD، نگه می‌دارد و هیچ‌کدام در سند ذخیره نمی‌شوند.

فشردن پس‌زمینه انتخاب را لغو می‌کند و Ctrl + drag (Windows/Linux) یا ⌘ + drag (Mac) روی پس‌زمینه یک مستطیل انتخاب رسم می‌کند.
حالت جریان نقشهٔ کوچک و نوار پیمایش ندارد. وقتی پس از جابه‌جایی نما هیچ کارتی روی صفحه نمی‌ماند، از قطب‌نمای Go to content در نوار ابزار استفاده کنید.

برجسته کردن جدول‌های مرتبط

نشانگر را روی یک کارت ببرید تا خود آن، جدول‌هایی که با یک رابطه به آن متصل‌اند و خط‌های اتصالی که آن را به این جدول‌ها وصل می‌کنند برجسته شوند. خط اتصالی که میان دو جدول از این جدول‌ها قرار دارد برجسته نمی‌شود.
کارت برجسته حاشیه و درخششی به رنگ تأکیدی می‌گیرد، انواع داده‌اش به‌تدریج نمایان می‌شوند و ردیف‌هایی از آن که یک رابطه به آن‌ها ختم می‌شود ته‌رنگ می‌گیرند. خط اتصال برجسته به رنگ تأکیدی درمی‌آید.
برخلاف حالت گراف، هیچ چیز دیگری کم‌رنگ نمی‌شود و تا زمانی که نشانگر روی هیچ کارتی نیست و هیچ کارتی تثبیت نشده است، هیچ چیز برجسته نیست.

روی یک کارت کلیک کنید تا برجستگی آن تثبیت شود و وقتی نشانگر ماوس از آن دور می‌شود برجسته بماند. برای لغو تثبیت، دوباره روی همان کارت یا روی پس‌زمینه کلیک کنید؛ کلیک روی کارتی دیگر تثبیت را به آن کارت منتقل می‌کند. کارتی که نشانگر روی آن است و کارت تثبیت‌شده با هم برجسته می‌شوند.
کشیدن، Ctrl + click (Windows/Linux) یا ⌘ + click (Mac)، جابه‌جایی نما و دکمه‌های کارت نه کارتی را تثبیت می‌کنند و نه تثبیت آن را لغو می‌کنند.

ذره‌هایی در امتداد هر خط اتصال برجسته، از انتهای جدول والد، جایی که کلید اصلی قرار دارد، تا انتهای جدول فرزند حرکت می‌کنند. وقتی بیش از 60 خط اتصال هم‌زمان برجسته باشند، ذره‌ها متوقف می‌شوند و برجستگی باقی می‌ماند.

دکمه‌های کارت

تا زمانی که نشانگر ماوس روی یک کارت است، دو دکمه با نماد، که هیچ‌کدام راهنمای ابزار ندارند، در انتهای راست سرآیند آن ظاهر می‌شوند:

• نماد نقاط مسیر، همان نمادی که دکمهٔ Flow نشان می‌دهد، حالت جریان را به آن جدول و جدول‌هایی که با یک رابطه به آن متصل‌اند محدود می‌کند؛ تمرکز روی جدول‌ها را ببینید.
• نماد پیوند خارجی به زبانهٔ ERD می‌رود، فقط آن جدول را انتخاب می‌کند، آن را به جلو می‌آورد و خانهٔ نام آن را خانهٔ دارای فوکوس می‌کند، مگر اینکه یکی از خانه‌های آن جدول از پیش فوکوس را داشته باشد. بوم فقط وقتی به سمت جدول پیمایش می‌شود که جدول از پیش به‌خوبی دیده نشود؛ مقصد پرش را ببینید. این نماد هرگز رابطه‌ای را که در حال رسم است شروع یا تمام نمی‌کند.

فشردن هر یک از این دو دکمه فقط به خود دکمه مربوط است: برخلاف فشردن جای دیگری از کارت، کارت را انتخاب نمی‌کند و آن را به جلو نمی‌آورد. بنابراین دکمهٔ نقاط مسیر انتخاب قبلی شما را حفظ می‌کند؛ دکمهٔ پیوند خارجی جدول را فقط به‌عنوان بخشی از رفتن به زبانهٔ ERD انتخاب می‌کند. هر دو دکمه فقط با کلیک چپ کار می‌کنند.

جابه‌جایی کارت‌ها

یک کارت را با دکمهٔ چپ ماوس از هر بخشی از آن به‌جز دو دکمهٔ کارت بکشید؛ کشیدن با دکمهٔ راست چیزی را جابه‌جا نمی‌کند.
فشردن یک کارت آن را انتخاب می‌کند، Ctrl + click (Windows/Linux) یا ⌘ + click (Mac) آن را به انتخاب می‌افزاید و کشیدن یک کارت انتخاب‌شده همهٔ کارت‌های انتخاب‌شده را جابه‌جا می‌کند. این انتخاب همان انتخابی است که زبانهٔ ERD به کار می‌برد، بنابراین آنچه اینجا انتخاب می‌کنید وقتی بازمی‌گردید همچنان انتخاب‌شده است.

کارت فقط در حالت جریان جابه‌جا می‌شود: جدول آن در زبانهٔ ERD در جای خود می‌ماند.
کارت جابه‌جاشده با جابه‌جایی نما، بزرگ‌نمایی و Fit در جای خود می‌ماند. وقتی زبانه را ترک می‌کنید یا به Graph می‌روید و بازمی‌گردید، و وقتی Show all به چیدمانی از کل نمودار بازمی‌گردد که حالت جریان از پیش دارد، کارت به جایی بازمی‌گردد که چیدمان آن را قرار داده بود. یک چیدمان جدید آن را دوباره می‌چیند و جایی را که آن را رها کرده‌اید در نظر می‌گیرد؛ نحوهٔ چیدمان در حالت جریان را ببینید.

تمرکز روی جدول‌ها

در زبانهٔ ERD، یک یا چند جدول را انتخاب کنید و Alt + F (Windows/Linux) یا ⌥ + F (Mac) را فشار دهید، یا روی یک جدول راست‌کلیک کنید و Focus on this table را انتخاب کنید.
زبانهٔ مصورسازی در Flow باز می‌شود، محدود به همان جدول‌ها و هر جدولی که در هر جهت با یک رابطه به یکی از آن‌ها متصل است. فقط خط‌های اتصال میان جدول‌هایی که نمایش می‌دهد رسم می‌شوند.

وقتی جدولی که روی آن راست‌کلیک می‌کنید یکی از چند جدول انتخاب‌شده باشد، عنوان گزینه Focus on selected tables است و روی کل انتخاب تمرکز می‌کند. راست‌کلیک روی جدولی بیرون از انتخاب فقط روی همان جدول تمرکز می‌کند.
Alt + F جدول‌های انتخاب‌شده را در نظر می‌گیرد و یادداشت‌ها و گروه‌های جدول را کنار می‌گذارد. وقتی هیچ جدولی انتخاب نشده باشد، حتی اگر گروهی انتخاب شده باشد، کاری انجام نمی‌دهد: ابتدا Select tables را در منوی زمینهٔ گروه انتخاب کنید؛ انتخاب گروه‌ها را ببینید.
تا زمانی که یک خانه، یک یادداشت یا نام یک گروه در حال ویرایش است، صفحه‌کلید در کاوشگر است، یا جست‌وجوی سریع، ویژگی‌های جدول، نمایشگر تفاوت‌ها، پیش‌نمایش چیدمان خودکار، سفر در زمان، کادر گفت‌وگوی Export image یا Map Columns باز است، این میان‌بر نادیده گرفته می‌شود.

درون حالت جریان، دکمهٔ کارت با نماد نقاط مسیر نما را به همین شکل، به همان یک جدول، محدود می‌کند. Show all در نوار ابزار به کل نمودار بازمی‌گردد.
نمای محدودشده به‌طور جداگانه چیده و با صفحه متناسب می‌شود. وقتی زبانه را ترک می‌کنید یا به Graph می‌روید و بازمی‌گردید، نما محدود باقی می‌ماند و Escape آن را گسترده نمی‌کند.

نحوهٔ چیدمان در حالت جریان

نخستین باری که Flow نمایش داده می‌شود، جدول‌هایی که نشان می‌دهد بیرون از رشتهٔ اصلی چیده می‌شوند و نتیجه با صفحه متناسب می‌شود.
تا زمانی که ویرایشگر باز است، این چیدمان نگه داشته می‌شود. اگر زبانه را ترک کنید یا به Graph بروید و بازگردید، حالت جریان دوباره از همان چیدمان استفاده می‌کند و بزرگ‌نمایی و جابه‌جایی نما همان‌طور می‌مانند که رهایشان کرده بودید.
حالت جریان یک چیدمان برای کل نمودار و یکی برای نمای محدودشده نگه می‌دارد، بنابراین Show all به چیدمان کل نمودار بازمی‌گردد و بدون محاسبهٔ دوباره آن را با صفحه متناسب می‌کند، به شرط آنکه هیچ چیزی که آن چیدمان از آن ساخته شده است تغییر نکرده باشد.

حالت جریان وقتی کارت‌ها را دوباره می‌چیند که:

• Tidy Up را فشار می‌دهید. نتیجه با صفحه متناسب می‌شود.
• نمایش ردیف را تغییر می‌دهید یا نما را به جدول‌های دیگری محدود می‌کنید. نتیجه با صفحه متناسب می‌شود.
• جدول‌ها یا رابطه‌هایی افزوده یا حذف می‌شوند — در زبانهٔ ERD در زمانی که اینجا نیستید، که هنگام بازگشتتان در نظر گرفته می‌شود، یا توسط یک همکار در زمانی که در حالت جریان هستید. بزرگ‌نمایی و جابه‌جایی نما در جای خود می‌مانند.

هر چیدمان جای فعلی کارت‌ها را در نظر می‌گیرد، بنابراین Tidy Up لزوماً آرایش قبلی را بازنمی‌گرداند.
تغییری که فقط اندازهٔ یک کارت را تغییر می‌دهد، مانند تغییر نام یک جدول یا افزودن یک ستون، کارت‌ها را دوباره نمی‌چیند. اگر کارت‌ها روی هم افتادند، Tidy Up را فشار دهید.

چیدمانی که بیش از 6 ثانیه طول بکشد، پیام Placing tables را همراه با یک نماد بارگذاری چرخان و Cancel نشان می‌دهد.
Cancel، یا Escape در هر لحظه‌ای که چیدمان در حال اجراست، آن را لغو می‌کند؛ Tidy Up یا بازگشت به Flow دوباره آن را درخواست می‌کند.
اگر چیدمان ناموفق باشد — میزبان هیچ Shared Worker اجرا نکند، ورکر نتواند آغاز به کار کند یا هیچ چیدمانی ظرف 60 ثانیه بازنگردد — حالت جریان پیام Could not place tables را با یک علامت هشدار نشان می‌دهد و Tidy Up دوباره تلاش می‌کند. Web Worker را ببینید.
حالت جریان، چه در نمای کل نمودار و چه در نمای محدودشده، فقط جدول‌هایی را رسم می‌کند که آخرین چیدمانش قرار داده است، بنابراین نخستین باری که نمایش داده می‌شود ممکن است تا موفق شدن یک چیدمان اصلاً کارتی وجود نداشته باشد.
هر بار که حالت جریان کارت‌ها را دوباره می‌چیند، مانند وقتی که نما را به جدول‌های دیگری محدود می‌کنید، آرایش قبلی تا رسیدن چیدمان جدید روی صفحه می‌ماند و اگر آن چیدمان لغو شود یا ناموفق باشد، همان‌جا باقی می‌ماند.

وقتی کل سند جایگزین می‌شود، برای نمونه با وارد کردن یک فایل، چیدمان‌ها، تمرکز، نمایش ردیف، بزرگ‌نمایی و جابه‌جایی نمای حالت جریان کنار گذاشته می‌شوند و دفعهٔ بعد که حالت جریان را باز می‌کنید، مانند نخستین بار از نو شروع می‌شود: روی کل نمودار، یا به‌صورت محدودشده اگر آن را با تمرکز روی جدول‌ها باز کنید.

حالت جریان هرگز سند را ویرایش نمی‌کند

حالت جریان فقط نمودار را می‌خواند. بزرگ‌نمایی، جابه‌جایی نما، جابه‌جایی کارت‌ها، Tidy Up، نمایش ردیف، تثبیت‌ها و تمرکز چیزی به تاریخچهٔ واگرد اضافه نمی‌کنند.
این کارها چیزی را در نمودار هم تغییر نمی‌دهند. فشردن یک کارت، درست مانند کلیک روی یک جدول در زبانهٔ ERD، جدول آن را به جلو می‌آورد، بنابراین آنجا هم در جلو قرار دارد، اما ترتیب لایه‌ها ذخیره نمی‌شود؛ جابه‌جایی چند جدول را ببینید. Graph نیز به همین شکل به نمودار دست نمی‌زند.
فشردن یک کارت هرگز رابطه‌ای اضافه نمی‌کند. اگر زبانهٔ ERD را در حین رسم یک رابطه ترک کرده باشید، فشردن یک کارت، اگر هنوز جدولی برگزیده نشده باشد، جدول آن را به‌عنوان نقطهٔ شروع برمی‌گزیند و در غیر این صورت رسم را پایان می‌دهد.
دکمهٔ کارت با نماد پیوند خارجی فراتر می‌رود، چون شما را از حالت جریان بیرون می‌برد: وقتی زبانهٔ ERD باید به سمت جدول پیمایش کند، این پیمایش مانند هر تغییر دیگری در موقعیت نما ثبت می‌شود.

تا زمانی که در حالت جریان هستید، ویرایش‌های همکاران همچنان به نمودار می‌رسند و کارت‌ها از جدول‌ها و رابطه‌هایی که آن‌ها اضافه یا حذف می‌کنند پیروی می‌کنند؛ نحوهٔ چیدمان در حالت جریان را ببینید.
حلقه‌های انتخاب و فوکوس آن‌ها روی کارت‌ها رسم می‌شوند، اما نشانگرهای ماوس و مستطیل‌های انتخاب آن‌ها نه؛ ویرایش مشارکتی را ببینید.

هر دو حالت، از جمله تمرکز، در ویرایشگری با readonly نیز کار می‌کنند.