یافتن و جایگزینی

متن را در سراسر نمودار پیدا می‌کند، به هر مورد منطبق روی بوم ERD می‌رود و یک مورد منطبق یا همهٔ آن‌ها را جایگزین می‌کند.
هفت نوع متن را جست‌وجو می‌کند: نام جدول‌ها، توضیحات جدول‌ها، نام ستون‌ها، توضیحات ستون‌ها، یادداشت‌ها، نام شاخص‌ها و نام گروه‌های جدول؛ چه چیزهایی جست‌وجو می‌شود را ببینید.

در بالای کاوشگر، پنلی که در سمت چپ بوم ERD قرار دارد، میان نوار عنوان کاوشگر و درخت آن جای دارد. عنوان جداگانه‌ای ندارد. از بالا به پایین شامل این‌هاست:

• فیلد یافتن، با سه گزینه در درون و انتهای آن، و پیکان Toggle Replace پیش از آن.
• ردیف Replace که در ابتدا جمع شده است؛ جایگزین کردن را ببینید.
• شمارنده، سپس پیکان‌های بالا و پایین که گام‌به‌گام میان موارد منطبق حرکت می‌کنند و دکمهٔ سه‌نقطهٔ Search In.
• انواع متن که Search In آن‌ها را باز می‌کند.

تا وقتی فیلد یافتن متنی دارد، درخت کاوشگر موارد منطبق را نشان می‌دهد؛ نتایج را ببینید.
جست‌وجو روی بومی کوتاه ارتفاع کامل خود را حفظ می‌کند، و درخت زیر آن فضای باقی‌مانده را می‌گیرد و پیمایش می‌شود.

باز و بسته کردن

Ctrl + F (Windows/Linux) یا ⌘ + F (Mac)، و Toggle Explorer در جست‌وجوی سریع یا در منوی زمینهٔ بوم، کاوشگر را با فوکوس روی جست‌وجوی آن باز می‌کنند. مکان‌نما به فیلد یافتن می‌رود و متن آن انتخاب می‌شود، و عبارت جست‌وجو دوباره جست‌وجو می‌شود، بی‌آنکه موردی فعلی باشد.
دکمهٔ Explorer در نوار ابزار فقط پنل را باز یا بسته می‌کند. مکان‌نما را در فیلد یافتن نمی‌گذارد، و عبارت جست‌وجو و مورد فعلی را همان‌طور که بودند باقی می‌گذارد.
وقتی این کلید فقط مکان‌نما را به کاوشگری که از قبل نمایش داده می‌شود برمی‌گرداند، همان‌طور که هنگام باز بودن جست‌وجوی سریع یا یکی از پنج کادر گفت‌وگویی که در کادرهای گفت‌وگو در کنار کاوشگر آمده‌اند چنین می‌کند، مورد فعلی همچنان فعلی می‌ماند.

بستن کاوشگر، کاری که این کلید و دو گزینهٔ Toggle Explorer هنگام باز بودن آن انجام می‌دهند و کادرهای گفت‌وگویی که می‌بندند، در باز و بسته کردن از صفحهٔ کاوشگر توضیح داده شده است.
وقتی کاوشگر کنار می‌رود توضیح می‌دهد که زبانه‌ای دیگر و حالت ذن چگونه آن را پنهان می‌کنند، و نمایشگر تفاوت‌ها، سفر در زمان و پیش‌نمایش چیدمان خودکار چگونه آن را پنهان می‌کنند و از باز شدنش جلوگیری می‌کنند. در کنار بوم به ویرایشگری می‌پردازد که برای آن بیش از حد باریک است.

باز کردن دوباره، آخرین عبارت جست‌وجو را نگه می‌دارد، همراه با متن جایگزینی، گزینه‌ها، انواع متنی که روشن بودند و باز یا جمع بودن ردیف Replace و انواع متن.
این‌ها تا وقتی ویرایشگر باز است حفظ می‌شوند و در سند ذخیره نمی‌شوند. در ویرایشگری که تازه باز می‌شود، همهٔ گزینه‌ها خاموش‌اند، ردیف Replace و انواع متن جمع شده‌اند و فقط چهار نوع نام روشن است؛ چه چیزهایی جست‌وجو می‌شود را ببینید.

نوار یافتن مرورگر

تا وقتی فوکوس صفحه‌کلید روی ویرایشگر است، Ctrl + F (Windows/Linux) یا ⌘ + F (Mac) در همهٔ زبانه‌ها، از جمله در فیلدهای متنی خود ویرایشگر، به آن تعلق دارد، بنابراین نوار یافتن مرورگر باز نمی‌شود.
وقتی نمایشگر تفاوت‌ها، سفر در زمان یا پیش‌نمایش چیدمان خودکار باز است، و وقتی فوکوس بیرون از ویرایشگر است، این کلید به مرورگر یا میزبان می‌رسد.

• برنامهٔ وب و Google Drive: نوار یافتن مرورگر فقط در همین دو حالت باز می‌شود.
• VS Code: افزونه، ابزارک یافتن خود VS Code را در ERD Editor خاموش نگه می‌دارد، بنابراین این کلید هرگز آن را در آنجا باز نمی‌کند.
• Obsidian: هر وقت زبانهٔ نمودار فعال باشد، این کلید به‌جای Search current file در Obsidian به ویرایشگر می‌رسد.
• IDEهای JetBrains: اگر نقشهٔ کلیدهای IDE، Ctrl + F (Windows/Linux) یا ⌘ + F (Mac) را برای خودش نگه دارد، جست‌وجو را از Toggle Explorer در جست‌وجوی سریع یا در منوی زمینهٔ بوم باز کنید، یا کاوشگر را با دکمهٔ Explorer در نوار ابزار باز کنید و در فیلد یافتن کلیک کنید.

صفحه‌ای که ویرایشگر را جاسازی می‌کند می‌تواند این کلید را جابه‌جا یا حذف کند؛ تغییر میان‌بر را ببینید.

چه چیزهایی جست‌وجو می‌شود

هفت دکمه انواع متنی را که جست‌وجو می‌شوند تعیین می‌کنند، به این ترتیب: Table names، Table comments، Column names، Column comments، Memos، Index names و Table group names.
این دکمه‌ها در ابتدا جمع شده‌اند. دکمهٔ Search In در انتهای ردیف شمارنده، آن‌ها را زیر همان ردیف باز می‌کند و دوباره جمع می‌کند، و تا وقتی نمایش داده می‌شوند برجسته است.
هر دکمهٔ نوع که برجسته باشد، روشن است. روی یکی کلیک کنید تا روشن یا خاموش شود، و جست‌وجو دوباره اجرا می‌شود. وقتی هر هفت دکمه خاموش باشند، چیزی یافت نمی‌شود.

جست‌وجو نخستین بار با چهار نوع نام باز می‌شود، یعنی Table names، Column names، Index names و Table group names، بنابراین تغییر نام به توضیحات و یادداشت‌ها نمی‌رسد، مگر اینکه آن‌ها را روشن کنید.
نام شاخص‌ها نام شاخص‌های زبانهٔ Indexes در ویژگی‌های جدول است، نه کلیدهای PK_ و UQ_ که بالای آن‌ها فهرست شده‌اند.

چیز دیگری جست‌وجو نمی‌شود: نه انواع داده، نه مقادیر پیش‌فرض، نه ستون‌های یک شاخص، نه نام پایگاه داده، نه طرح‌واره SQL با اسکریپت‌های Before tables و After tables آن و نه کد تولیدشده.
توضیحی که با یک گزینهٔ نمایش جدول پنهان شده باشد همچنان جست‌وجو می‌شود. یادداشت‌هایی که با View Option → Memos پنهان شده‌اند، و گروه‌های جدولی که با View Option → Table Groups پنهان شده‌اند، جست‌وجو نمی‌شوند، حتی اگر دکمهٔ آن‌ها روشن باشد، بنابراین Replace All هرگز متن یادداشتی را که نمی‌توانید ببینید بازنویسی نمی‌کند و نام گروهی را که نمی‌توانید ببینید تغییر نمی‌دهد.

گزینه‌ها

سه کلید روشن/خاموش درون فیلد یافتن، در انتهای آن، نحوهٔ تطابق عبارت جست‌وجو را تغییر می‌دهند. نام آن‌ها در راهنمای ابزارشان آمده است و تا وقتی روشن‌اند برجسته‌اند. هر سه در ابتدا خاموش‌اند، و تغییر هر کدام جست‌وجو را دوباره اجرا می‌کند.

• Match Case: وقتی خاموش باشد، تطابق بدون توجه به بزرگی و کوچکی حروف انجام می‌شود.
• Match Whole Word: یک مورد فقط جایی منطبق به شمار می‌آید که در هیچ‌یک از دو سمت به کلمه‌ای پیوسته نباشد. حروف، ارقام و نشانه‌های هر نظام نوشتاری نویسهٔ کلمه به شمار می‌آیند، و زیرخط نیز همین‌طور. بنابراین user در user id و user.id منطبق می‌شود، اما درون users، user_id یا superuser نه. انتهایی از عبارت جست‌وجو که خودش نویسهٔ کلمه نیست، مانند نقطه در .id، در آن سمت به مرز نیازی ندارد.
• Use Regular Expression: عبارت جست‌وجو یک عبارت باقاعدهٔ JavaScript است، همیشه در حالت Unicode، بنابراین \p{L} کار می‌کند. ^ و $ در آغاز و پایان هر خط از یک توضیح یا یادداشت چندخطی منطبق می‌شوند، و . از شکست خط عبور نمی‌کند. دنباله‌های گریزی که اغلب در نام‌ها تایپ می‌شوند، مانند \_ و \-، پذیرفته می‌شوند.

عبارت باقاعده‌ای که تجزیه نمی‌شود، مانند user(، چیزی پیدا نمی‌کند: شمارنده Invalid regular expression را به رنگ قرمز نشان می‌دهد و فیلد یافتن حاشیهٔ قرمز می‌گیرد.
Match Case و Match Whole Word روی عبارت باقاعده هم اعمال می‌شوند. مورد منطبقی با طول صفر، مانند ^ به‌تنهایی، هرگز فهرست نمی‌شود.

متن ساده هم‌زمان با تایپ جست‌وجو می‌شود. عبارت باقاعده پس از مکث در تایپ جست‌وجو می‌شود، یا بی‌درنگ وقتی Enter، یکی از دکمه‌های پیمایش، Replace یا Replace All را فشار دهید، یا ردیفی را انتخاب کنید که مورد منطبقی دارد.
جست‌وجو محدودیت زمانی ندارد، بنابراین عبارت باقاعده‌ای که پس‌گرد سنگینی دارد می‌تواند ویرایشگر را تا پایان کارش بی‌پاسخ بگذارد.

کلید روشن/خاموش چهارم، Preserve Case، درون فیلد Replace و در انتهای آن قرار دارد، بنابراین فقط وقتی ردیف Replace باز است نمایش داده می‌شود. در ابتدا خاموش است. در آنچه یافت می‌شود هیچ تغییری نمی‌دهد، بلکه فقط نحوهٔ نوشتن متن جایگزین را در Replace و Replace All تغییر می‌دهد؛ جایگزین کردن را ببینید. روشن یا خاموش کردن آن چیزی را جست‌وجو نمی‌کند، و مورد فعلی همچنان فعلی می‌ماند.

نتایج

شمارنده، در آغاز ردیف زیر فیلدها، نشان می‌دهد کجا هستید. تا وقتی فیلد یافتن خالی است، شمارنده خالی است.

شمارنده	چه زمانی
No results	هیچ موردی منطبق نیست.
12 matches	پیش از آنکه به یکی از آن‌ها بروید؛ 1 match برای تنها یک مورد.
3 of 12	سومین مورد منطبق، مورد فعلی است.
Invalid regular expression	عبارت باقاعده تجزیه نمی‌شود.
Replaced 12 matches	Replace All همین تعداد مورد را تغییر داده است؛ Replaced 1 match برای تنها یک مورد.
No changes	Replace All چیزی را تغییر نداده است.
No more matches	یک دور Replace به جایی که از آن آغاز شده بود بازگشته است؛ جایگزین کردن را ببینید.

Replaced …، No changes و No more matches در جست‌وجو یا حرکت بعدی، از جمله جست‌وجویی که یک ویرایش یا واگرد آغاز می‌کند، جای خود را به شمارنده می‌دهند.

تا وقتی فیلد یافتن متنی دارد، درخت کاوشگر به‌جای کل نمودار، نتایج را نشان می‌دهد: فقط ردیف‌هایی که مورد منطبقی دارند و ردیف‌های بالای آن‌ها. وقتی هیچ موردی منطبق نباشد، یا عبارت باقاعده تجزیه نشود، درخت خالی است. پاک کردن عبارت جست‌وجو کل درخت را همان‌طور که پیش‌تر جمع یا باز بود برمی‌گرداند.

• Tables، Table Groups و Memos فقط وقتی نمایش داده می‌شوند که مورد منطبقی داشته باشند، و شمار هر پوشه، تعداد ردیف‌هایی است که در نتایج مستقیماً زیر آن قرار دارند.
• زیر Tables جدول‌هایی که مورد منطبقی دارند، به ترتیب نام، می‌آیند. زیر هر جدول، برای هر مورد منطبق در توضیح آن یک ردیف می‌آید، سپس پوشهٔ Columns با ستون‌هایی که مورد منطبقی دارند، به ترتیب ستون‌ها، که هر کدام برای هر مورد منطبق در توضیحش یک ردیف دارد، سپس پوشهٔ Indexes با شاخص‌هایی که نامشان منطبق است. پوشهٔ Foreign Keys وجود ندارد.
• زیر Table Groups گروه‌هایی که نامشان منطبق است، به ترتیب نام و بدون جدول‌هایشان، می‌آیند. جدولی که یافت شود زیر Tables نمایش داده می‌شود.
• زیر Memos یادداشت‌هایی که مورد منطبقی دارند، به ترتیب سند، می‌آیند؛ هر کدام با نخستین خط خود نمایش داده می‌شود و برای هر مورد منطبق در آن یک ردیف دارد.

مورد منطبق در یک نام، در ردیف خود آن نام برجسته می‌شود، بنابراین نامی که عبارت جست‌وجو را دو بار در خود دارد، یک ردیف با دو بخش برجسته است.
مورد منطبق در یک توضیح یا یادداشت ردیف جداگانهٔ خود را دارد: یک حباب گفت‌وگو برای توضیح جدول یا ستون، یا یک برگهٔ یادداشت چسبان برای یادداشت، سپس گزیده‌ای از متن که مورد منطبق در آن برجسته شده است. متن طولانی با … کوتاه می‌شود، و شکست‌های خط به‌صورت فاصله نمایش داده می‌شوند. برای دیدن کل متن، نشانگر را روی ردیف ببرید.
هر ردیف دیگر همان‌طور به نظر می‌رسد که بیرون از جست‌وجو: ستون نوع دادهٔ خود را نشان می‌دهد، شاخص ستون‌هایش را، و نام خالی به‌صورت unnamed نمایش داده می‌شود.

هر ردیفی که ردیف‌هایی زیر خود دارد، هنگام آغاز جست‌وجو باز نمایش داده می‌شود. ردیفی که جمع کنید، یا ردیفی که Collapse All جمع کند، جمع می‌ماند تا وقتی که مورد منطبقی زیر آن مورد فعلی شود، یا عبارت جست‌وجو، Match Case، Match Whole Word، Use Regular Expression یا یکی از انواع متن تغییر کند، یا جست‌وجو دوباره با این کلید یا یک گزینهٔ Toggle Explorer باز شود.
ردیف مورد فعلی برجسته می‌شود و با پیمایش در دید قرار می‌گیرد. درخت همهٔ موارد منطبق را فهرست می‌کند، هر تعداد که باشند.
حرکت گام‌به‌گام میان موارد منطبق به ترتیب درخت است: جدول به جدول، نام جدول، توضیح آن، نام و توضیح هر یک از ستون‌هایش به ترتیب ستون‌ها، و نام شاخص‌هایش؛ سپس نام گروه‌های جدول؛ سپس یادداشت‌ها.

تا وقتی کاوشگر نمایش داده می‌شود، نتایج با سند همگام می‌مانند. پس از مکث در ویرایش‌ها، هر تغییری در متن‌های جست‌وجوشده جست‌وجو را دوباره اجرا می‌کند، و اگر مورد فعلی هنوز وجود داشته باشد، فعلی می‌ماند. این شامل ویرایش متن یک نام، توضیح یا یادداشت، افزودن یا حذف یک جدول، ستون، شاخص، یادداشت یا گروه جدول، جابه‌جایی یک ستون و پنهان یا نمایش دادن یادداشت‌ها یا گروه‌های جدول با گزینه‌های نمایش است که موارد منطبق آن‌ها را از درخت خارج می‌کند یا بازمی‌گرداند. ویرایش روی بوم، واگرد یا ازنو، وارد کردن و ویرایش یک همکار یا یک عامل کدنویسی همگی به شمار می‌آیند. انتخاب کردن، جابه‌جا کردن جدول‌ها، یادداشت‌ها یا گروه‌ها روی بوم، پیمایش، بزرگ‌نمایی و بردن نشانگر روی موارد به شمار نمی‌آیند.
ویرایش‌هایی که هنگام بسته بودن کاوشگر یا دور بودن آن از دید انجام شوند، به محض نمایش دوبارهٔ آن جست‌وجو می‌شوند.

رفتن به مورد منطبق

Enter در فیلد یافتن به مورد منطبق بعدی می‌رود، و Shift + Enter به مورد قبلی. دکمه‌های پیکان بالا و پایین پس از شمارنده همین کار را انجام می‌دهند؛ راهنمای ابزار آن‌ها Previous Match (Shift+Enter) و Next Match (Enter) است، و تا وقتی هیچ مورد منطبقی وجود ندارد غیرفعال‌اند.
حرکت در هر دو انتها از سر دیگر ادامه می‌یابد. تا نخستین حرکت، هیچ موردی فعلی نیست، بنابراین نخستین Enter به نخستین مورد منطبق می‌رود و نخستین Shift + Enter به آخرین مورد.

کلیک روی یک ردیف از نتایج، یا Enter یا Space وقتی فوکوس صفحه‌کلید روی آن است، یکی از این کارها را انجام می‌دهد:

• ردیفی که نام خودش مورد منطبقی دارد، به نخستین مورد منطبق آن نام می‌رود.
• ردیفی که گزیده‌ای از یک توضیح یا یادداشت را نشان می‌دهد، به همان مورد منطبق می‌رود.
• هر ردیف دیگر، مانند جدولی که نامش منطبق نیست یا ردیف خود یک یادداشت، به چیزی می‌رود که ردیف نمایندهٔ آن است و مورد فعلی را همان‌طور که هست باقی می‌گذارد؛ رفتن به یک ردیف را ببینید.
• پوشه جمع یا باز می‌شود.

هر وقت مورد منطبقی فعلی شود، درخت همهٔ ردیف‌های جمع‌شدهٔ بالای آن را باز می‌کند و ردیف دارای فوکوس صفحه‌کلید را به آنجا می‌برد، بنابراین کلیدهای جهت‌نما در درخت از همان‌جا ادامه می‌دهند.

رفتن به یک مورد منطبق، کادر گفت‌وگوی ویژگی‌های جدول را اگر باز باشد می‌بندد، سپس:

• برای نام یا توضیح جدول، یا نام یا توضیح ستون، فقط همان جدول را انتخاب می‌کند، آن را به جلو می‌آورد و خانهٔ دارای فوکوس را روی خانه‌ای می‌گذارد که مورد منطبق را دارد. مورد منطبق در توضیحی که با یک گزینهٔ نمایش جدول پنهان شده است، به‌جای آن، خانهٔ دارای فوکوس را روی نام کنارش می‌گذارد.
• برای نام شاخص، فقط جدول آن شاخص را انتخاب می‌کند و آن را به جلو می‌آورد، و خانهٔ دارای فوکوس را روی نام جدول می‌گذارد، مگر اینکه از قبل در همان جدول باشد. نام شاخص‌ها روی بوم رسم نمی‌شوند.
• برای نام گروه جدول، فقط همان گروه را انتخاب می‌کند و آن را همراه با جدول‌هایش به جلو می‌آورد.
• برای یادداشت، فقط همان یادداشت را انتخاب می‌کند و آن را به جلو می‌آورد.

بوم فقط وقتی پیمایش می‌شود که مقصد از قبل به‌خوبی دیده نشود، و سطح بزرگ‌نمایی هرگز تغییر نمی‌کند؛ مقصد پرش را ببینید.

پس از Enter در فیلد یافتن، مکان‌نما همان‌جا می‌ماند، و پس از انتخاب یک ردیف، فوکوس صفحه‌کلید در درخت می‌ماند، بنابراین آنچه پس از آن تایپ می‌کنید به جدول انتخاب‌شده نمی‌رسد.
رفتن به یک مورد منطبق هرگز رسم رابطه‌ای را آغاز نمی‌کند و رابطه‌ای را که در حال رسم است کامل نمی‌کند.

جایگزین کردن

ردیف Replace در ابتدا جمع شده است. پیکان پیش از فیلد یافتن، که راهنمای ابزار آن Toggle Replace است، آن را باز و جمع می‌کند. جمع کردن آن، متن جایگزینی را نگه می‌دارد.
این ردیف شامل فیلد Replace، با کلید روشن/خاموش Preserve Case در درون و انتهای آن، و دو دکمه است که راهنمای ابزار آن‌ها Replace (Enter) و Replace All است. هر دو دکمه تا وقتی هیچ مورد منطبقی وجود ندارد غیرفعال‌اند.

Replace با Enter در فیلد جایگزینی، با Shift یا بدون آن، یا با دکمهٔ خودش اجرا می‌شود:

• وقتی هیچ موردی فعلی نیست، نخستین فشار فقط به مورد منطبق بعدی می‌رود، بنابراین پیش از آنکه چیزی تغییر کند، می‌بینید چه چیزی را تغییر خواهد داد.
• وقتی موردی فعلی است، همان یک مورد را جایگزین می‌کند و موارد دیگر را در همان متن دست‌نخورده می‌گذارد، و به مورد منطبق بعدی پس از متنی که نوشته است می‌رود. از روی آنچه نوشته است رد می‌شود، حتی وقتی عبارت جست‌وجو را در خود داشته باشد: جایگزین کردن user با super_user پس از آن درون super_user متوقف نمی‌شود.
• مورد منطبقی که جایگزینی آن را دقیقاً همان‌طور که بود بازنویسی می‌کند، دست‌نخورده می‌ماند، و فشار فقط به مورد منطبق بعدی می‌رود.
• جایگزینی و پیمایش به مورد منطبق بعدی یک گام واگرد است.

یک دور از فشارهای Replace وقتی به جایی که از آن آغاز شده بود بازگردد، متوقف می‌شود. شمارنده No more matches را نشان می‌دهد، هیچ موردی فعلی نیست و فشارهای بعدی چیزی را جایگزین نمی‌کنند.
بنابراین Customer هنگام جایگزینی با Big Customer یک بار جایگزین می‌شود، به‌جای آنکه به Big Big Customer تبدیل شود.
رفتن به یک مورد منطبق، تغییر عبارت جست‌وجو، Match Case، Match Whole Word، Use Regular Expression یا یکی از انواع متن، باز کردن جست‌وجو با این کلید یا یک گزینهٔ Toggle Explorer، یا Replace All دور تازه‌ای را آغاز می‌کند، و واگرد یا هر ویرایش دیگری که متنی را که دور در آن آغاز شده بود تغییر دهد نیز همین‌طور. تغییر متن جایگزینی یا Preserve Case چنین نمی‌کند، و این کلید نیز وقتی فقط مکان‌نما را به کاوشگری که از قبل نمایش داده می‌شود برمی‌گرداند، چنین نمی‌کند.
تا وقتی یک دور ادامه دارد، جدول یا گروه جدولی که این دور نامش را تغییر می‌دهد، جای خود را در درخت و در ترتیب موارد منطبق حفظ می‌کند، بنابراین اگر تغییر نام، آن را در ترتیب به جایی پایین‌تر ببرد، دور دوباره به آن نمی‌رسد. دور بعدی درخت را دوباره به ترتیب نام برمی‌گرداند، و ردیفی که نامش تغییر کرده است به جای تازهٔ خود می‌رود.

Replace All با Ctrl + Enter (Windows/Linux) یا ⌘ + Enter (Mac) در فیلد جایگزینی، یا با دکمهٔ خودش اجرا می‌شود:

• همهٔ موارد منطبق را در انواع متنی که روشن‌اند جایگزین می‌کند و به انواع دیگر دست نمی‌زند. با انواع پیش‌فرض، نام جدول‌ها، ستون‌ها، شاخص‌ها و گروه‌های جدول را تغییر می‌دهد، و توضیحات و یادداشت‌ها دست‌نخورده می‌مانند.
• همهٔ آنچه تغییر می‌دهد یک گام واگرد است؛ یک حرکت، یک گام را ببینید.
• شمارنده Replaced N matches را نشان می‌دهد و فقط مواردی را می‌شمارد که متنشان واقعاً تغییر کرده است. وقتی هیچ‌کدام تغییر نکرده باشد، No changes را نشان می‌دهد و چیزی در تاریخچه ثبت نمی‌شود، مانند وقتی که عبارت باقاعدهٔ (user) با $1 جایگزین شود.
• سپس نتایج، بی‌آنکه موردی فعلی باشد، از نو جست‌وجو می‌شوند، بنابراین ممکن است موارد منطبقی را فهرست کنند که در متن تازه وجود دارند.

هر دو، هر متن را همان‌طور که در لحظهٔ فشار دادن است می‌خوانند، نه آن‌طور که آخرین جست‌وجو آن را یافته بود.

نحوهٔ استفاده از متن جایگزینی:

• بدون Use Regular Expression، $ معنای خاصی ندارد و متن جایگزینی همان‌طور که تایپ شده است به کار می‌رود، جز بزرگی و کوچکی حروفی که Preserve Case به آن می‌دهد.
• با Use Regular Expression، $1 تا $99، $<name>، $&، $`، $' و $$ مانند String.prototype.replace در JavaScript گسترش می‌یابند.
• بدون Preserve Case، بزرگی و کوچکی حروف متن منطبق منتقل نمی‌شود: وقتی Match Case خاموش است، جایگزین کردن user با member، Users را به members تبدیل می‌کند.
• با Preserve Case، بزرگی و کوچکی حروف هر جایگزین، پس از گسترش $1 و بقیه، از متنی که جایگزینش می‌کند پیروی می‌کند، بنابراین همان جایگزینی Users را به Members تبدیل می‌کند:
  • برای مورد منطبقی که تماماً با حروف بزرگ است، جایگزین تماماً با حروف بزرگ نوشته می‌شود، و برای مورد منطبقی که تماماً با حروف کوچک است، تماماً با حروف کوچک: USER با account، ACCOUNT می‌دهد، و user با Account، account می‌دهد.
  • هر مورد منطبق دیگر، بزرگی یا کوچکی نخستین نویسهٔ خود را به نخستین نویسهٔ جایگزین می‌دهد و بقیه را همان‌طور که تایپ شده است باقی می‌گذارد: UserId با accountKey، AccountKey می‌دهد، و uSER با AccountKey، accountKey می‌دهد. وقتی نخستین نویسهٔ مورد منطبق بزرگی و کوچکی نداشته باشد، جایگزین همان‌طور که تایپ شده است باقی می‌ماند: _Ab با xyz، xyz می‌دهد.
  • وقتی مورد منطبق و جایگزین هر دو - یا هر دو _ داشته باشند، و آن جداکننده هر دو را به تعداد یکسانی تکه تقسیم کند، بزرگی و کوچکی حروف هر تکه از تکهٔ متناظرش پیروی می‌کند: USER_id با account_key، ACCOUNT_key می‌دهد، و User-Name با account-key، Account-Key می‌دهد. وقتی - و _ هر دو آن‌ها را به این شکل تقسیم کنند، بزرگی و کوچکی حروف کل متن به‌صورت یکپارچه تعیین می‌شود.
  • مورد منطبقی که هیچ حرف دارای بزرگی و کوچکی ندارد، مانند 123، جایگزین را همان‌طور که تایپ شده است باقی می‌گذارد.
  • مورد منطبقی که همان‌طور که بود بازنویسی شود، شمرده نمی‌شود: وقتی Match Case خاموش است، جایگزین کردن customer با Customer هر یک از customer، Customer و CUSTOMER را همان‌طور که بودند بازنویسی می‌کند، و هیچ‌کدام شمرده نمی‌شوند.
• فیلد جایگزینی خالی، مورد منطبق را حذف می‌کند.

جایگزینی یک ویرایش معمولی است، درست مانند اینکه نام تازهٔ جدول، توضیح، نام ستون یا متن یادداشت را خودتان تایپ کنید، نام شاخص را در ویژگی‌های جدول تغییر دهید یا نام گروه جدول را تغییر دهید.
مانند هر ویرایش دیگری در تاریخچه ثبت می‌شود و به همکاران و عامل کدنویسی می‌رسد.

کلیدها در فیلدهای جست‌وجو

• در فیلد یافتن، Enter به مورد منطبق بعدی می‌رود و Shift + Enter به مورد قبلی.
• در فیلد جایگزینی، Enter، با Shift یا بدون آن، جایگزین می‌کند، و Ctrl + Enter (Windows/Linux) یا ⌘ + Enter (Mac) همه را جایگزین می‌کند.
• تا وقتی یک روش ورودی در هر یک از دو فیلد در حال ترکیب است، Enter به ترکیب تعلق دارد و نه به موردی می‌رود و نه جایگزین می‌کند.

کاری که Escape، میان‌برهای ویرایشگر که همچنان کار می‌کنند و هر کلید دیگر در این فیلدها انجام می‌دهند، در کلیدها در کاوشگر توضیح داده شده است.

ویرایشگرهای فقط خواندنی

در ویرایشگری با readonly، جست‌وجو فقط پیدا می‌کند. پیکان Toggle Replace و ردیف Replace وجود ندارند، بنابراین فیلد جایگزینی، Preserve Case، Replace و Replace All هم وجود ندارند.
فیلد یافتن، سه گزینهٔ آن، انواع متن، شمارنده، نتایج و رفتن به مورد منطبق همگی کار می‌کنند. کاوشگر پیرامون آن مانند هر ویرایشگر دیگری کار می‌کند؛ ویرایشگرهای فقط خواندنی را ببینید.

در VS Code، نسخه‌ای از یک نمودار، مانند نسخه‌ای در Git یا موردی از Local History، به‌صورت متن JSON باز می‌شود. اگر با Reopen Editor With... دوباره به‌صورت نمودار باز شود، فقط خواندنی است و همین جست‌وجویی را دارد که فقط پیدا می‌کند.

تغییر میان‌بر

صفحه‌ای که ویرایشگر را جاسازی می‌کند می‌تواند Ctrl + F (Windows/Linux) یا ⌘ + F (Mac) را با نام findReplace و از طریق setKeyBindingMap به کلید دیگری تخصیص دهد یا حذف کند.
با حذف آن، این کلید در همهٔ زبانه‌ها به صفحه واگذار می‌شود. دکمهٔ Explorer در نوار ابزار همچنان کاوشگر را باز و بسته می‌کند، و Toggle Explorer در جست‌وجوی سریع و در منوی زمینهٔ بوم همچنان جست‌وجو را باز می‌کند یا کاوشگر را می‌بندد، اما هیچ‌کدام میان‌بری نشان نمی‌دهند، بنابراین راهنمای ابزار دکمه فقط Explorer است. ردیف Toggle Explorer در زبانهٔ میان‌برها در تنظیمات نیز کلیدی نشان نمی‌دهد. اگر دوباره تخصیص یابد، همگی کلید تازه را نشان می‌دهند.