کاوشگر

کاوشگر پنلی است که در لبهٔ چپ بوم ERD جای گرفته و نمودار را به‌صورت یک درخت فهرست می‌کند: جدول‌های آن، هر یک با ستون‌ها، شاخص‌ها و کلیدهای خارجی‌اش، سپس گروه‌های جدول آن و سپس یادداشت‌هایش. روی یک ردیف کلیک کنید تا به چیزی بروید که آن ردیف روی بوم نشان می‌دهد.
کاوشگر به‌جای پوشاندن بوم، آن را باریک‌تر می‌کند. این پنل بخشی از ویرایشگر نمودار است، نه نمای Explorer در VS Code یا کاوشگر فایل Obsidian.

یافتن و جایگزینی در بالای آن، میان نوار عنوان و درخت، قرار دارد. تا وقتی فیلد یافتن متنی دارد، درخت فقط موارد منطبق را نشان می‌دهد؛ نتایج را ببینید.
خود درخت هرگز نمودار را تغییر نمی‌دهد: در آن تغییر نام، کشیدن، حذف یا نمایش و پنهان کردن وجود ندارد. جایگزینی تنها ویرایشی است که این پنل انجام می‌دهد.

وضعیت خود کاوشگر فقط به خودتان تعلق دارد: باز بودن یا نبودن آن، عرض آن، وضعیت جمع و باز بودن ردیف‌هایش، ردیفی که صفحه‌کلید روی آن است، موقعیت پیمایش آن و جست‌وجو.
هیچ‌یک از این‌ها در فایل ذخیره نمی‌شود، در تاریخچهٔ واگرد ثبت نمی‌شود، با همکاران به اشتراک گذاشته نمی‌شود و در مرورگر نگه داشته نمی‌شود. این وضعیت تا وقتی ویرایشگر باز است حفظ می‌شود، هم هنگام جابه‌جایی میان زبانه‌ها و هم برای سندهایی که در همان ویرایشگر بارگذاری می‌شوند. ویرایشگری که تازه باز شود، با کاوشگر بسته آغاز می‌شود.

باز و بسته کردن

آن را با هر یک از این موارد باز کنید:

• دکمهٔ Explorer در نوار ابزار، درست پس از Search، با نماد درخت. راهنمای ابزار آن Explorer (Ctrl + F) (Windows/Linux) یا Explorer (⌘ + F) (Mac) است.
• Ctrl + F (Windows/Linux) یا ⌘ + F (Mac)، که در زبانهٔ میان‌برها در تنظیمات با نام Toggle Explorer آمده است.
• Toggle Explorer در جست‌وجوی سریع، که در همهٔ زبانه‌ها فهرست می‌شود. تایپ کردن find، replace، rename، tree، outline یا objects آن را نمایان می‌کند.
• Toggle Explorer در منوی زمینهٔ بوم: روی نقطه‌ای خالی از بوم ERD، بیرون از هر گروه جدول، راست‌کلیک کنید. این گزینه پس از New Table، New Memo و New Table Group و پیش از Relationship قرار دارد.

دو گزینهٔ Toggle Explorer میان‌بر را در سمت راست نشان می‌دهند.
دکمهٔ نوار ابزار، میان‌بر و گزینهٔ جست‌وجوی سریع در همهٔ زبانه‌ها کار می‌کنند. در زبانهٔ مصورسازی، طرح‌واره SQL، مولد کد یا تنظیمات، این‌ها ابتدا به زبانهٔ ERD می‌روند، زیرا کاوشگر فقط در آنجا نمایش داده می‌شود.

دکمهٔ نوار ابزار فقط پنل را باز و بسته می‌کند. این دکمه مکان‌نما را در فیلد یافتن قرار نمی‌دهد و ویژگی‌های جدول، سازندهٔ طرح زمینه و انتخابگر Display Language را باز نگه می‌دارد.
میان‌بر و دو گزینهٔ Toggle Explorer کاوشگر را با فوکوس روی جست‌وجوی آن باز می‌کنند: مکان‌نما به فیلد یافتن می‌رود و متن آن انتخاب می‌شود، و هر یک از پنج کادر گفت‌وگوی بخش کادرهای گفت‌وگو در کنار کاوشگر که باز باشد، بسته می‌شود. آنچه جست‌وجو میان دفعات باز شدن حفظ می‌کند، در باز و بسته کردن در یافتن و جایگزینی توضیح داده شده است.
تا وقتی یک خانهٔ جدول، یک یادداشت یا نام یک گروه جدول در حال ویرایش است، میان‌بر کاری انجام نمی‌دهد.

تا وقتی کاوشگر در زبانهٔ ERD باز است و حالت ذن آن را پنهان نکرده است، دکمهٔ نوار ابزار فشرده به نظر می‌رسد. در این حالت، دکمه، میان‌بر و هر یک از دو گزینهٔ Toggle Explorer کاوشگر را می‌بندند و صفحه‌کلید، اگر در پنل بوده باشد، به ویرایشگر برمی‌گردد.
تا وقتی جست‌وجوی سریع یا یکی از پنج کادر گفت‌وگو باز است، میان‌بر هرگز کاوشگر را نمی‌بندد. به‌جای آن، پالت یا کادر گفت‌وگو را می‌بندد و صفحه‌کلید را به فیلد یافتن می‌برد، در حالی که متن فیلد انتخاب می‌شود و اگر کاوشگر از قبل نمایش داده می‌شد، مورد فعلی حفظ می‌شود. گزینهٔ Toggle Explorer در جست‌وجوی سریع چنین استثنایی ندارد: اجرای آن پالت را می‌بندد و سپس کاوشگر را، اگر باز باشد، می‌بندد.

دکمهٔ x در نوار عنوان، که راهنمای ابزار آن Close است، نیز کاوشگر را می‌بندد و صفحه‌کلید را به بوم می‌سپارد. Escape آن را نمی‌بندد؛ کلیدها در کاوشگر را ببینید.
وقتی کاوشگر دوباره باز شود، با همان عرض، با همان وضعیت جمع و باز و همان موقعیت پیمایش درخت و با همان عبارت جست‌وجو برمی‌گردد. اگر با میان‌بر یا یکی از گزینه‌های Toggle Explorer باز شود، همان عبارت را دوباره جست‌وجو می‌کند و همهٔ نتایج را باز نشان می‌دهد؛ نتایج را ببینید.

وقتی میان‌بر یا یکی از گزینه‌های Toggle Explorer کاوشگر را در ویرایشگری باز می‌کند که برای آن بیش از حد باریک است، اعلان Widen the window to show the Explorer نمایش داده می‌شود و صفحه‌کلید همان‌جا که بود می‌ماند؛ در کنار بوم را ببینید.
با این حال کاوشگر باز است و دکمهٔ نوار ابزار فشرده است، و به محض اینکه ویرایشگر به اندازهٔ کافی پهن شود، با جست‌وجویی که از قبل انجام شده و بدون گرفتن صفحه‌کلید ظاهر می‌شود. باز کردن آن با دکمهٔ نوار ابزار هیچ اعلانی نشان نمی‌دهد.

در کنار بوم

کاوشگر در امتداد لبهٔ چپ زبانهٔ ERD، زیر نوار ابزار، در تمام ارتفاع بوم کشیده می‌شود.
بوم برای جا دادن آن باریک‌تر می‌شود، بنابراین هیچ بخشی از نمودار زیر پنل قرار نمی‌گیرد و نوار ابزار بوم، نقشهٔ کوچک و صفحهٔ خوش‌آمد همگی درون بوم و در کنار آن قرار دارند.
باز کردن، بستن یا تغییر اندازهٔ کاوشگر نمودار را پیمایش نمی‌کند و چیزی در تاریخچهٔ واگرد ثبت نمی‌کند.

عرض آن در ویرایشگری که تازه باز شده 260px است. برای تعیین عرض در هر اندازه‌ای از 200px تا 480px، لبهٔ راست آن را بکشید، یا برای بازگشت به 260px، روی لبه دوبار کلیک کنید.

بوم همیشه دست‌کم 320px در کنار کاوشگر برای خود نگه می‌دارد:

• در ویرایشگری باریک‌تر از عرض کاوشگر به‌علاوهٔ 320px، کاوشگر تا 200px باریک‌تر رسم می‌شود تا جا شود.
• در ویرایشگری باریک‌تر از 520px، کاوشگر کنار می‌رود. رسم نمی‌شود، اما باز می‌ماند، بنابراین دکمهٔ نوار ابزار همچنان فشرده به نظر می‌رسد و یک بار فشردن آن کاوشگر را می‌بندد. به محض اینکه ویرایشگر به اندازهٔ کافی پهن شود، کاوشگر با عرض خودش برمی‌گردد.

آنچه اهمیت دارد عرض خود ویرایشگر است، نه عرض پنجرهٔ مرورگر، هرچند اعلانی که در باز و بسته کردن آمده از پنجره صحبت می‌کند.

در یک زبان نمایش راست‌به‌چپ، کاوشگر در سمت چپ بوم می‌ماند، زیرا بوم هرگز قرینه نمی‌شود.
محتوای آن از راست به چپ خوانده می‌شود: نوار عنوان، جست‌وجو و ردیف‌ها قرینه می‌شوند و ردیف‌ها از سمت راست تورفتگی می‌گیرند. لبه‌ای که می‌کشید در سمت راست آن، در مجاورت بوم، می‌ماند. انواع داده، ستون‌های شاخص و متن کلید خارجی ترتیب چپ‌به‌راست خود را حفظ می‌کنند.

وقتی کاوشگر کنار می‌رود

کاوشگر فقط در زبانهٔ ERD نمایش داده می‌شود.
رفتن به زبانه‌ای دیگر آن را پنهان می‌کند و دکمهٔ نوار ابزار دیگر فشرده به نظر نمی‌رسد. با بازگشت به زبانهٔ ERD، کاوشگر همان‌طور که آن را رها کرده بودید، با همان وضعیت جمع و باز و همان موقعیت پیمایش، دوباره نمایش داده می‌شود.

تا وقتی نمایشگر تفاوت‌ها، سفر در زمان یا پیش‌نمایش چیدمان خودکار باز است، هیچ چیز کاوشگر را باز یا بسته نمی‌کند:

• کاوشگر اگر باز باشد پنهان می‌شود و پس از بسته شدن آن‌ها دوباره نمایش داده می‌شود.
• دکمهٔ نوار ابزار کم‌رنگ است و کاری انجام نمی‌دهد.
• در جست‌وجوی سریع، Toggle Explorer نمایش داده نمی‌شود.
• میان‌بر به مرورگر یا میزبان واگذار می‌شود؛ نوار یافتن مرورگر را ببینید.

نمایشگر تفاوت‌ها تغییراتش را در درختی از همین نوع فهرست می‌کند؛ نمایشگر تفاوت‌ها را ببینید.

روشن کردن حالت ذن با Alt + Z (Windows/Linux) یا ⌥ + Z (Mac) کاوشگر باز را بدون بستن آن پنهان می‌کند و خاموش کردن حالت ذن کاوشگر را برمی‌گرداند.
در حالت ذن، میان‌بر و دو گزینهٔ Toggle Explorer همچنان کاوشگر را با فوکوس روی جست‌وجوی آن باز می‌کنند و حالت ذن روشن می‌ماند. در این صورت کاوشگر در تمام ارتفاع ویرایشگر کشیده می‌شود، زیرا نوار ابزار بالا دیگر نمایش داده نمی‌شود، و وقتی حالت ذن خاموش شود، همچنان نمایش داده می‌شود. روشن کردن دوبارهٔ حالت ذن آن را دوباره پنهان می‌کند.

هر گاه پنل در حالی که صفحه‌کلید در آن است از دید برود، چه بسته شود، چه پنهان شود و چه کنار برود، صفحه‌کلید به ویرایشگر برمی‌گردد.

درخت

روی نوار عنوان Explorer نوشته شده است و دو دکمه در آن قرار دارد: Collapse All و دکمهٔ x که کاوشگر را می‌بندد. زیر آن جست‌وجو قرار دارد — یافتن و جایگزینی را ببینید — و زیر جست‌وجو، درخت.

سطح بالا سه پوشه را به این ترتیب در خود دارد: Tables، Table Groups و Memos. زیر هر جدول، پوشه‌های Columns، Indexes و Foreign Keys مخصوص خود آن جدول قرار دارند.
پوشه‌ای که چیزی در آن نیست نمایش داده نمی‌شود، بنابراین نمودار خالی هیچ ردیفی نشان نمی‌دهد. همچنین تا وقتی View Option → Table Groups گروه‌ها را پنهان می‌کند، پوشهٔ Table Groups نمایش داده نمی‌شود و تا وقتی View Option → Memos یادداشت‌ها را پنهان می‌کند، پوشهٔ Memos نمایش داده نمی‌شود.
ردیف پوشه یک نماد پوشه، نام پوشه و در انتهای ردیف، شمار ردیف‌هایی را که مستقیماً زیر آن هستند نشان می‌دهد، بنابراین عدد کنار Tables تعداد جدول‌های نمودار است.

جدول‌ها بر اساس نام و بدون توجه به بزرگی و کوچکی حروف فهرست می‌شوند و جدول‌هایی که نام یکسان دارند ترتیب سند را حفظ می‌کنند. گروه‌های جدول هم به همین شکل فهرست می‌شوند و جدول‌های زیر هر گروه نیز. ستون‌های یک جدول ترتیب خود جدول را حفظ می‌کنند و شاخص‌ها و کلیدهای خارجی آن و یادداشت‌ها ترتیب سند را.
درخت تغییرات نمودار را دنبال می‌کند، چه با ویرایشی روی بوم، چه با واگرد یا ازنو، چه با وارد کردن و چه از سوی یک همکار یا عامل کدنویسی، بنابراین تغییر نام یک جدول ردیف آن را جابه‌جا می‌کند.

هر نوع ردیف این موارد را نشان می‌دهد:

• جدول: یک نماد جدول و نام آن.
• ستون: برای ستون کلید اصلی یا کلید خارجی، یک نماد کلید به همان رنگی که خانهٔ کلید خود جدول به کلید اصلی، کلید خارجی یا هر دو می‌دهد، و برای هر ستون دیگر، یک نماد فهرست. سپس نام ستون و، به‌صورت کم‌رنگ، نوع داده‌اش و پس از آن PK، FK یا هر دو، مانند id BIGINT PK یا user_id BIGINT FK.
• شاخص: یک نماد شاخص و نام آن. سپس، به‌صورت کم‌رنگ، UNIQUE برای شاخص یکتا و ستون‌های آن درون پرانتز به ترتیب شاخص، با DESC پس از ستون نزولی، مانند orders_user_idx UNIQUE (user_id DESC, total) یا فقط (total).
• کلید خارجی: فقط زیر جدول فرزند، یعنی جدولی که ستون‌های کلید خارجی را در خود دارد، و فقط تا وقتی جدول والد در نمودار است فهرست می‌شود. نماد کلید آن رنگ خط اتصال را می‌گیرد: رنگ کلید اصلی و کلید خارجی برای رابطهٔ شناسا و در غیر این صورت رنگ کلید خارجی. این ردیف ستون‌های کلید فرزند را، جداشده با ویرگول، و سپس، به‌صورت کم‌رنگ، → را همراه با جدول والد و ستون‌های آن نشان می‌دهد، مانند user_id → users(id).
• گروه جدول: یک نقطه به رنگ گروه، که برای گروه بدون رنگ خاکستری است، و نام آن. جدول‌های گروه بر اساس نام زیر آن فهرست می‌شوند و هر یک به جدول خود می‌رود. گروهی که جدولی ندارد چیزی برای باز شدن ندارد.
• یادداشت: یک نماد برگهٔ یادداشت چسبان و نخستین خط یادداشت.

نام خالی، یا یادداشتی که نخستین خطش خالی است، به‌صورت unnamed با قلم ایتالیک نمایش داده می‌شود.
در پنل باریک، متن کم‌رنگ پیش از نام با … کوتاه می‌شود. برای دیدن کامل یک نام یا متن کم‌رنگ آن، نشانگر را روی آن ببرید.

در ابتدا فقط پوشهٔ Tables باز است. برای جمع یا باز کردن یک ردیف پوشه، روی آن کلیک کنید یا روی آن Enter یا Space را فشار دهید.
پیکان ابتدای یک ردیف، همان ردیف را بدون رفتن به جایی جمع یا باز می‌کند. هر ردیف جدول یک پیکان دارد، حتی جدولی که چیزی زیر آن نیست. → و ← نیز جمع و باز می‌کنند؛ کلیدها در کاوشگر را ببینید.
Collapse All با هر بار فشردن یک سطح را جمع می‌کند: عمیق‌ترین سطح ردیف‌های بازی که نمایش داده می‌شوند، بنابراین فشردن‌های پیاپی از پایین به بالا جمع می‌کنند. فشردنی که به سطح بالا می‌رسد همهٔ ردیف‌ها، از جمله ردیف‌های زیر ردیفی که از قبل جمع شده است، را جمع می‌کند و فقط پوشه‌های سطح بالا را باقی می‌گذارد.
ویرایش‌ها، واگرد و ازنو و تغییرات همکاران یا عامل کدنویسی وضعیت جمع و باز بودن را همان‌طور که هست باقی می‌گذارند.

رفتن به یک ردیف

روی یک ردیف کلیک کنید، یا وقتی صفحه‌کلید روی آن است Enter یا Space را فشار دهید، تا به چیزی بروید که آن ردیف روی بوم ERD نشان می‌دهد. ردیف پوشه فقط جمع یا باز می‌شود و کلیدهای جهت‌نما فقط درون درخت حرکت می‌کنند.

• ردیف جدول، یا جدولی که زیر یک گروه فهرست شده است، فقط همان جدول را انتخاب می‌کند و آن را به جلو می‌آورد. خانهٔ دارای فوکوس به نام جدول می‌رود، مگر اینکه از قبل در همان جدول باشد.
• ردیف ستون فقط جدول آن را انتخاب می‌کند و خانهٔ دارای فوکوس را روی نام ستون قرار می‌دهد.
• ردیف شاخص، مانند ردیف جدول، جدول آن را انتخاب می‌کند. خود شاخص به‌طور جداگانه مشخص نمی‌شود؛ شاخص‌ها در ویژگی‌های جدول ویرایش می‌شوند.
• ردیف کلید خارجی هر دو جدول رابطه را با هم به دید می‌آورد، یا اگر این دو برای نمایش با هم بیش از حد از هم دور باشند، جدول فرزند را. این ردیف فقط جدول فرزند را همراه با ستون‌های کلید خارجی‌اش انتخاب می‌کند، خانهٔ دارای فوکوس را روی نخستین آن‌ها قرار می‌دهد و خط اتصال رابطه را برجسته می‌کند؛ خواندن خط اتصال را ببینید.
• ردیف گروه جدول کادر گروه را با نوار عنوانش به دید می‌آورد، فقط همان گروه را انتخاب می‌کند و آن را همراه با جدول‌هایش به جلو می‌آورد.
• ردیف یادداشت فقط همان یادداشت را انتخاب می‌کند و آن را به جلو می‌آورد.

نما طبق قاعده‌ای جابه‌جا می‌شود که میان همهٔ رفتن‌ها مشترک است: بزرگ‌نمایی هرگز تغییر نمی‌کند و بوم فقط وقتی پیمایش می‌شود که آنچه به آن می‌روید از قبل به‌خوبی دیده نشود؛ مقصد پرش را ببینید.
رفتن به یک ردیف، اگر ویژگی‌های جدول باز باشد، ابتدا آن را می‌بندد و هرگز رابطه‌ای را که در حال رسم است آغاز یا کامل نمی‌کند.
تا وقتی فیلد یافتن متنی دارد، ردیفی که نام خودش مورد منطبقی دارد، یا ردیفی که گزیده‌ای از یک توضیح یا یادداشت را نشان می‌دهد، به‌جای آن به همان مورد منطبق می‌رود؛ رفتن به مورد منطبق را ببینید.

پس از کلیک، صفحه‌کلید در درخت می‌ماند، بنابراین Delete، Backspace و دیگر کلیدهای ویرایش تا وقتی Escape را فشار ندهید یا روی بوم کلیک نکنید، به انتخاب جدید نمی‌رسند؛ کلیدها در کاوشگر را ببینید.

کلیدها در کاوشگر

کل درخت یک مقصد Tab است که تا وقتی ردیفی ندارد، از آن رد می‌شود.
ورود به آن با Tab، صفحه‌کلید را روی ردیفی می‌گذارد که آخرین بار روی آن بود، یا در غیر این صورت روی ردیف مورد فعلی یا روی نخستین ردیفی که کاملاً در دید است، و آن ردیف را با پیمایش به دید می‌آورد. ردیف صفحه‌کلید مانند ردیفی رسم می‌شود که نشانگر ماوس روی آن است.

در درخت:

• ↑ و ↓ یک ردیف حرکت می‌کنند و به‌جای چرخیدن به سر دیگر، در نخستین و آخرین ردیف می‌ایستند. Home و End به نخستین و آخرین ردیف می‌روند.
• → ردیف جمع‌شده را باز می‌کند، یا به نخستین فرزند ردیف باز می‌رود. ← ردیف باز را جمع می‌کند، یا به والد آن می‌رود. در زبان نمایش راست‌به‌چپ، این دو جای خود را با هم عوض می‌کنند.
• Enter و Space مانند کلیک عمل می‌کنند: به ردیف می‌روند، یا پوشه را جمع یا باز می‌کنند؛ رفتن به یک ردیف را ببینید.
• با تایپ یک حرف، به هیچ ردیفی پرش نمی‌شود.

فشار دادن Escape در هر جای کاوشگر، چه در درخت، چه در فیلد یافتن یا جایگزینی و چه روی یکی از دکمه‌های آن، صفحه‌کلید را به بوم برمی‌گرداند. کاوشگر باز می‌ماند و انتخاب همان‌طور که هست باقی می‌ماند.
اگر Escape به ترکیب روش ورودی پایان دهد، فقط همان ترکیب را پایان می‌دهد. Escape هرگز کاوشگر را نمی‌بندد، چه در آن فشار داده شود و چه روی بوم.

چند میان‌بر ویرایشگر تا وقتی صفحه‌کلید در کاوشگر است همچنان کار می‌کنند؛ میان‌برها را ببینید:

• Ctrl + F (Windows/Linux) یا ⌘ + F (Mac) همان کاری را می‌کند که روی بوم انجام می‌دهد: کاوشگر را می‌بندد، یا اگر ویژگی‌های جدول در کنار آن باز باشد، ویژگی‌های جدول را می‌بندد و مکان‌نما را در فیلد یافتن قرار می‌دهد؛ باز و بسته کردن را ببینید.
• Ctrl + K (Windows/Linux) یا ⌘ + K (Mac) جست‌وجوی سریع را باز و بسته می‌کند.
• Undo و Redo واگرد و ازنو را روی نمودار انجام می‌دهند، نه روی متن یک فیلد.
• Zoom In، Zoom Out و Zoom Reset بزرگ‌نمایی بوم را تغییر می‌دهند.

همهٔ میان‌برهای دیگر ویرایشگر در کاوشگر می‌مانند، و همچنین کلیدهای جهت‌نما، Tab، Enter، Space، Home، End و هر کلیدی که وقتی روش ورودی در حال ترکیب است فشار داده شود.
هیچ‌یک از آن‌ها به بوم نمی‌رسد: Delete و Backspace هرگز موارد انتخاب‌شده را حذف نمی‌کنند، Alt + N (Windows/Linux) یا ⌥ + N (Mac) جدولی اضافه نمی‌کند و T و سپس G چیزی را گروه‌بندی نمی‌کند. در یک فیلد، این کلیدها مانند کلیدهای معمولی متن عمل می‌کنند: Ctrl + A (Windows/Linux) یا ⌘ + A (Mac) متن فیلد را انتخاب می‌کند، Delete و Backspace متن را پاک می‌کنند و Space یک فاصله تایپ می‌کند. Tab میان دکمه‌ها، فیلدها و درخت کاوشگر حرکت می‌کند.
کلیدهای خود فیلدهای یافتن و جایگزینی در کلیدها در فیلدهای جست‌وجو توضیح داده شده‌اند.
کلیدهایی که ویرایشگر به آن‌ها فرمانی اختصاص نمی‌دهد، مانند ذخیره یا پالت فرمان خود میزبان، طبق معمول به میزبان می‌رسند.

کادرهای گفت‌وگو در کنار کاوشگر

ویژگی‌های جدول، سازندهٔ طرح زمینه، انتخابگر Display Language، کادر گفت‌وگوی Export image و نگاشت ستون‌ها هنگام باز شدن، کاوشگر را باز نگه می‌دارند.

• ویژگی‌های جدول در وسط بوم و در کنار کاوشگر باز می‌شود و فقط بوم را کم‌رنگ می‌کند. کاوشگر قابل استفاده می‌ماند: انتخاب یک ردیف ابتدا ویژگی‌های جدول را می‌بندد و سپس به آن ردیف می‌رود.
• Export image و نگاشت ستون‌ها کل ویرایشگر، از جمله نوار ابزار و کاوشگر، را کم‌رنگ می‌کنند. کاوشگر زیر ناحیهٔ کم‌رنگ باز می‌ماند و کلیک روی آن، مانند کلیک در هر جای ناحیهٔ کم‌رنگ، کادر گفت‌وگو را می‌بندد؛ در این حالت نگاشت ستون‌ها بدون نگاشت کردن چیزی بسته می‌شود.
• در زبان نمایش چپ‌به‌راست، سازندهٔ طرح زمینه و انتخابگر Display Language به‌جای باز شدن روی کاوشگر، درست کنار آن باز می‌شوند و اگر کاوشگر در حالی که آن‌ها باز هستند باز یا بسته شود، همراه آن جابه‌جا می‌شوند. در زبان راست‌به‌چپ، جای خود را در سمت راست حفظ می‌کنند. فشردن ماوس در کاوشگر آن‌ها را می‌بندد، همان‌طور که هر فشردنی بیرون از آن‌ها، جز روی نوار ابزار، می‌بندد.

باز کردن جست‌وجو با میان‌بر یا یکی از گزینه‌های Toggle Explorer هر پنج مورد را می‌بندد؛ نگاشت ستون‌ها بدون نگاشت کردن چیزی بسته می‌شود.
جست‌وجوی سریع نیز کاوشگر را باز نگه می‌دارد و در این حالت Escape فقط پالت را می‌بندد.

ویرایشگرهای فقط خواندنی

در ویرایشگری با readonly، کاوشگر مانند هر ویرایشگر دیگری کار می‌کند: دکمهٔ نوار ابزار با همان راهنمای ابزار، میان‌بر، هر دو گزینهٔ Toggle Explorer، درخت، جمع و باز کردن، Collapse All و رفتن به یک ردیف، که طبق معمول آنچه را به آن می‌رود انتخاب می‌کند. عنوان آن در اینجا هم Explorer است.
جست‌وجوی آن فقط پیدا می‌کند؛ ویرایشگرهای فقط خواندنی را در یافتن و جایگزینی ببینید.