Szybkie wyszukiwanie

Szybkie wyszukiwanie to paleta poleceń edytora.
Wyświetla polecenia dostępne na bieżącej karcie. Rozpocznij wyszukiwanie znakiem #, @ lub :, aby zamiast tego przeszukać diagram i przejść do tabeli, kolumny albo komentarza lub notatki.

Otwórz je skrótem Ctrl + K (Windows/Linux) lub ⌘ + K (Mac) albo kliknij przycisk Search na pasku narzędzi.
Ten sam skrót je zamyka, podobnie jak klawisz Esc i kliknięcie poza panelem. Jego otwarcie zamyka Właściwości tabeli, kreator motywu, selektor Display Language, okno dialogowe Export image oraz okno dialogowe Mapuj kolumny, a dokonane w nim wybory przepadają. Nie otwiera się podczas edycji komórki tabeli, notatki, nazwy grupy tabel lub komórki na karcie Słownik.

Przycisk na pasku narzędzi tuż za przyciskiem Search to Explorer. Otwiera on lub zamyka Eksplorator, drzewo diagramu zadokowane przy lewej krawędzi kanwy, z funkcją Znajdź i zamień na górze.
Otwarcie palety pozostawia Eksplorator otwarty, a klawisz Esc zamyka wtedy tylko paletę. Skrót Ctrl + F (Windows/Linux) lub ⌘ + F (Mac) naciśnięty w palecie zamyka ją i przenosi fokus klawiatury do pola wyszukiwania Eksploratora, a jeśli Eksplorator nie jest widoczny, otwiera go z aktywnym wyszukiwaniem. W przeciwieństwie do pozycji Toggle Explorer ten skrót nigdy nie zamyka Eksploratora z poziomu palety – zobacz sekcję Otwieranie i zamykanie. Gdy otwarty jest podgląd różnic, podróż w czasie lub podgląd Automatycznego układu, edytor nie obsługuje tego skrótu: paleta pozostaje otwarta, a skrót trafia dalej do przeglądarki lub hosta – zobacz sekcję Pasek wyszukiwania przeglądarki.
Host osadzający edytor może przypisać Szybkie wyszukiwanie do innego klawisza, a podpowiedź przycisku Search pokazuje wtedy ten klawisz – zobacz sekcję Skróty klawiaturowe.

Wyszukiwanie i nawigacja

Wpisuj tekst, aby filtrować listę. Każde naciśnięcie klawisza przeszukuje od nowa całą widoczną listę, więc usunięcie znaków lub wpisanie nowego słowa w miejsce takiego, które niczego nie znalazło, przywraca pasujące pozycje.
Dopasowanie jest rozmyte i obejmuje zarówno nazwę pozycji, jak i słowa kluczowe wyświetlane obok niej. Na przykład w podmenu Import tekst sdl znajduje GraphQL, dbdiagram znajduje DBML, a azimutt znajduje AML. Drobna literówka nadal znajduje swoją pozycję, tak jak tabel znajduje New Table, a imprt znajduje Import, ale pozycja, która tylko luźno przypomina wpisany tekst, jest pomijana: memo wyświetla wyłącznie New Memo. Pozycja, której nazwa lub słowa kluczowe zawierają wpisany tekst, bez uwzględniania wielkości liter, jest zawsze wyświetlana, a taka, którą pominie dopasowanie rozmyte, pojawia się po dopasowaniach rozmytych. Wpisany tekst jest wyróżniany wszędzie, gdzie zawiera go pozycja, bez uwzględniania wielkości liter.
W języku wyświetlania innym niż angielski polecenia i pozycje podmenu można znaleźć również po ich angielskich nazwach i słowach kluczowych, których lista nie pokazuje, więc new table znajduje polecenie New Table niezależnie od języka, w którym jest ono wyświetlane.
Poruszaj się po liście klawiszami ↑ i ↓ – lista jest zapętlona na obu końcach – i uruchom wyróżnioną pozycję klawiszem Enter. Lista przewija się, aby wyróżniona pozycja pozostała widoczna, a w niskim panelu edytora zmniejsza się do miejsca pod polem wyszukiwania, więc nadal można dotrzeć do każdej pozycji, a wyróżniona pozostaje w widoku. Polecenie, które ma własny skrót klawiaturowy, pokazuje go na końcu swojego wiersza: po prawej stronie albo po lewej w języku wyświetlania pisanym od prawej do lewej. Gdy edytor metody wprowadzania nadal składa znaki, na przykład w środku sylaby koreańskiej, klawisze ↑, ↓ i Enter należą do niego i ani nie przesuwają wyróżnienia, ani nie uruchamiają pozycji.

Pozycja taka jak Database, Import lub Auto Layout otwiera podmenu: jego pozycje zastępują listę, a pole wyszukiwania zostaje wyczyszczone. Podmenu pozycji Name View, Database, Bracket, Language, obu stylów nazw, Schema SQL: Statements, Schema SQL: Header, Theme i Display Language mają zaznaczony bieżący wybór i otwierają się z wyróżnieniem na nim, więc klawisz Enter go zachowuje; pozostałe podmenu otwierają się bez wyróżnionej pozycji.
Filtrowanie dotyczy zawsze tylko widocznej listy i nie ma sposobu na powrót o poziom wyżej, więc aby zacząć od nowa, zamknij paletę i otwórz ją ponownie. W podmenu znaki #, @, : i ? są zwykłym tekstem, a nie prefiksami.

Co zawiera paleta

Lista zależy od bieżącej karty. Na każdej karcie zaczyna się od pozycji Tab, która przełącza na kartę Entity Relationship Diagram, Visualization, Schema SQL, Code Generator, Dictionary lub Settings, z pominięciem karty, na której już jesteś.

Na karcie ERD: Name View i maksymalnie cztery wiersze, które ponownie generują nazwy fizyczne, następnie Database, Import, Import and Add i Export, następnie New Table, New Memo, New Table Group i Group Selected Tables, cztery typy relacji oraz Auto Layout. Tabele nie są tu wyświetlane; wpisz #, aby przejść do jednej z nich.
Pozycja Name View otwiera widoki Physical Names, Logical Names i Both Names z zaznaczonym bieżącym widokiem, a wybór przełącza widok tak samo jak pozycja Name View w menu kontekstowym kanwy – zobacz sekcję Przełączanie widoku. Jest wyświetlana tylko na karcie ERD, również w edytorze tylko do odczytu.
Wiersze ponownego generowania rozróżnia się po słowach kluczowych obok nich. Pozycja Derive Physical Name Again z napisem column obok ponownie generuje nazwę fizyczną kolumny z fokusem. Pozycja Derive Physical Names Again występuje w trzech wierszach: z napisem table – dla tabeli, w której jest fokus, czyli jej nazwy i każdej kolumny; z napisem selected tables – dla zaznaczonych tabel, gdy zaznaczone są co najmniej dwie; oraz z napisem whole document – dla każdej tabeli w diagramie. Każdy z tych wierszy jest wyświetlany tylko wtedy, gdy ma czego dotyczyć, a w edytorze tylko do odczytu nie jest wyświetlany żaden z nich.
Pozycja New Memo jest pomijana, gdy View Option → Memos ukrywa notatki. Pozycja New Table Group rozpoczyna rysowanie grupy tabel na kanwie, a Group Selected Tables umieszcza zaznaczone tabele w nowej grupie i otwiera jej nazwę do edycji. Obie są pomijane, gdy View Option → Table Groups ukrywa grupy, a Group Selected Tables wymaga ponadto zaznaczenia co najmniej jednej tabeli. Ich wiersze pokazują klawisze: Alt + G (Windows/Linux) lub ⌥ + G (Mac) do rysowania grupy oraz T, a potem G do grupowania zaznaczonych tabel.
Uruchamiają one te same polecenia co menu kontekstowe kanwy, z wyjątkiem tych, które uruchamiają polecenia menu tabeli: Group Selected Tables uruchamia jego pozycję Group selected tables, a wiersze ponownego generowania z napisami column, table i selected tables uruchamiają jego pozycję Derive Physical Name Again lub Derive Physical Names Again – dla fokusu lub zaznaczenia, a nie dla miejsca kliknięcia prawym przyciskiem myszy. Pozycje View Option i Diff Viewer są dostępne tylko w menu kontekstowym. Pozycja Export oferuje te same opcje json, Schema SQL i Image co menu kontekstowe, a wpisanie png lub svg w jej podmenu znajduje Image.
Informacje o tym, jak działają poszczególne formaty, operacja Importuj i dodaj i eksport obrazu, znajdziesz na stronie Importowanie i eksportowanie plików, a o tym, na co wpływa wybór bazy danych – na stronie Operacje na tabelach.

Na karcie Schemat SQL: ponownie pozycja Database oraz pozycja Bracket, która ustawia znak cudzysłowu otaczający nazwy tabel, kolumn, ograniczeń i indeksów w wygenerowanym kodzie SQL – SingleQuote, DoubleQuote, Backtick lub None, aby w ogóle nie ujmować nazw w cudzysłów. Następnie Schema SQL: Statements i Schema SQL: Header, które pozwalają dokonać tych samych wyborów co panel opcji karty, ale wyświetlają tylko te, które zapisuje wybrana baza danych, oraz pozycja Schema SQL: Options panel, która pokazuje lub ukrywa ten panel. Informacje o tym, co zapisuje każdy wybór, znajdziesz na stronie Schemat SQL.

Na karcie Generator kodu: Database, Bracket, gdy językiem jest Doctrine, JPA lub SeaORM, następnie Language, Table Name Case, Column Name Case oraz pozycja Code Generator: Options panel, która pokazuje lub ukrywa panel opcji karty. Informacje o tym, co generuje każdy format docelowy, znajdziesz na stronie Generator kodu.

Karty Wizualizacja, Słownik i Ustawienia nie mają własnych poleceń, mają tylko pozycję Tab oraz opisane poniżej polecenia, które wyświetla każda karta.

Pod koniec listy na każdej karcie, również w edytorze tylko do odczytu, znajduje się polecenie Toggle Explorer, które pokazuje swój skrót: Ctrl + F (Windows/Linux) lub ⌘ + F (Mac). Można je też znaleźć, wpisując find, replace, rename, tree, outline lub objects.
Jego uruchomienie zamyka paletę i daje taki sam efekt jak skrót na kanwie. Gdy przycisk Explorer na pasku narzędzi wygląda na wciśnięty, czyli gdy Eksplorator jest otwarty na karcie ERD i nie jest ukryty przez tryb zen, polecenie zamyka Eksplorator. W przeciwnym razie przełącza na kartę ERD i otwiera Eksplorator z aktywnym wyszukiwaniem, z kursorem tekstowym w jego polu wyszukiwania – zobacz sekcję Otwieranie i zamykanie. Polecenie jest pomijane, gdy otwarty jest podgląd różnic, podróż w czasie lub podgląd Automatycznego układu.

Motyw i język wyświetlania

Za poleceniem Toggle Explorer każda karta wyświetla polecenia Theme i Display Language, również w edytorze tylko do odczytu. Każde z nich pojawia się tylko tam, gdzie edytor oferuje odpowiedni selektor, co pokazują przyciski Theme i Display Language na pasku narzędzi. Aplikacja internetowa, Google Drive, VS Code, IDE JetBrains i aplikacja Obsidian oferują oba – zobacz sekcję W poszczególnych hostach.

Polecenie Theme otwiera pozycje System, Light i Dark z zaznaczonym bieżącym wyglądem. Wybranie jednej z nich zmienia tylko wygląd i zachowuje odcień szarości oraz kolor akcentu, tak jak przyciski Appearance w kreatorze motywu.
Polecenie Display Language otwiera pozycję System, a po niej 25 języków, każdy pod nazwą w tym języku i w kolejności z selektora, z zaznaczoną bieżącą opcją. Tutaj język można znaleźć również po jego angielskiej nazwie lub kodzie: german lub de-DE znajduje Deutsch, a korean znajduje 한국어.
Wybór w którymkolwiek z nich działa od razu, zamyka paletę i jest zachowywany tak samo jak wybór dokonany w kreatorze motywu lub w selektorze Display Language. Jeśli język wyświetlania zmieni się, gdy paleta jest otwarta, lista przełącza się na ten język, zachowując wpisany tekst i bieżące podmenu.

Edytory tylko do odczytu

Edytor z atrybutem readonly nie wyświetla żadnego polecenia, które zmieniłoby diagram, zamiast wyświetlać je przyciemnione.
Na karcie ERD zachowuje Tab, Name View, Database, Export ze wszystkimi trzema pozycjami, Toggle Explorer, Theme i Display Language. Pomija Import, Import and Add, wiersze ponownego generowania nazw, New Table, New Memo, New Table Group, Group Selected Tables, cztery typy relacji i Auto Layout.
Pozostałe karty wyświetlają to, co w każdym edytorze. Gdziekolwiek są wyświetlane, Tab, Name View, Database, Bracket, Language i oba style nazw zmieniają tylko ten ekran i nigdy nie są zapisywane – zobacz sekcję Edytory tylko do odczytu w Ustawieniach.
Jeśli edytor przejdzie w tryb tylko do odczytu lub znów umożliwi zapis, gdy paleta jest otwarta, lista jest rysowana ponownie z tym, co edytor wtedy oferuje, i przeszukiwana ponownie pod kątem wpisanego tekstu. Podmenu, którego wiersz zniknął, ustępuje poziomowi najwyższemu.

Prefiksy #, @ i : przeszukują diagram jak w każdym edytorze, a przejście zaznacza to, na czym ląduje, jak opisano w sekcji Przeszukiwanie diagramu. W edytorze tylko do odczytu to jedyny sposób, w jaki cokolwiek zostaje zaznaczone: naciśnięcie na kanwie niczego nie zaznacza, a kliknięcie, które nie przesuwa widoku, czyści to, co zaznaczyło przejście – zobacz sekcję Edytory tylko do odczytu.

Przeszukiwanie diagramu

Rozpocznij wyszukiwanie prefiksem, aby przeszukać diagram zamiast poleceń: # dla tabel, @ dla kolumn, : dla komentarzy i notatek lub ?, aby wyświetlić listę prefiksów. Prefiks działa na każdej karcie. Liczy się tylko jako pierwszy znak, przy czym spacje przed nim są pomijane. Spacja po nim jest opcjonalna, więc #users i # users oznaczają to samo wyszukiwanie, a znaki pełnej szerokości ＃, ＠, ： i ？, które wpisuje japoński lub chiński edytor metody wprowadzania, również się liczą.
Gdy na najwyższym poziomie pole wyszukiwania jest puste, wiersz pod nim pokazuje cztery prefiksy; kliknij jeden z nich, aby go wpisać. Gdy prefiks jest aktywny, na końcu pola wyszukiwania widać nazwę jego zakresu: Tables, Columns, Comments & memos lub Help. Usuń prefiks, aby wrócić do poleceń.

Prefiks # wyświetla tabele, każdą z napisem Table obok. Wiersz nazywa swoją tabelę tak, jak robi to Widok nazw, na przykład Accounts (users) w widoku Both Names, a tabela bez nazwy do pokazania jest wyświetlana jako unnamed. Gdy po # nic nie ma, tabele są we wszystkich widokach posortowane według nazwy, nigdy według nazwy logicznej. Tekst po # jest dopasowywany w sposób rozmyty, jak powyżej, do nazwy i nazwy logicznej każdej tabeli niezależnie od tego, co pokazuje widok, więc #accounts wyświetla users nawet w widoku Physical Names. Tabele, których nazwa lub nazwa logiczna zawiera ten tekst, pojawiają się jako pierwsze. Nazwy grup tabel i nazwy indeksów nie są przeszukiwane z żadnym prefiksem; funkcja Znajdź i zamień przeszukuje jedne i drugie.

Prefiks @ wyświetla kolumny, a obok każdej z nich – jej położenie, na przykład users.email · Column. Tekst po @ musi występować w nazwie lub nazwie logicznej kolumny, bez uwzględniania wielkości liter i niezależnie od tego, co pokazuje Widok nazw; to dopasowanie nie jest rozmyte. Każda nazwa, która go zawiera, ma własny wiersz: dopasowanie nazwy logicznej pokazuje nazwę logiczną z napisem users.email · Logical name obok, więc kolumna, której nazwa i nazwa logiczna zawierają ten tekst, jest wyświetlana dwa razy. Tekst przed pierwszym znakiem . zawęża wyszukiwanie do tabel, których nazwa lub nazwa logiczna go zawiera: @users.em wyświetla kolumny zawierające em w tabelach, których nazwa lub nazwa logiczna zawiera users, @users. wyświetla kolumny tych tabel, a @.em przeszukuje wszystkie tabele. Własna nazwa logiczna tabeli nie tworzy wiersza w wynikach @; znajduje ją #. Gdy po @ nic nie ma, każda kolumna jest wyświetlana raz, pod swoją nazwą.

Prefiks : wyświetla komentarze tabel, komentarze kolumn i notatki, nigdy nazwy ani nazwy logiczne. Każdy wiersz pokazuje fragment tekstu wokół dopasowania z napisem users · Table comment, users.email · Column comment lub Memo obok. Tekst po : musi występować w komentarzu lub notatce, bez uwzględniania wielkości liter, tak jak w przypadku @. Gdy po : nic nie ma, wyświetlane są niepuste komentarze i notatki. Gdy View Option → Memos ukrywa notatki, prefiks : nie wyświetla żadnej notatki.

Prefiksy @ i : wyświetlają swoje wiersze w kolejności, w jakiej przechowuje je dokument: tabela po tabeli, komentarz każdej tabeli przed jej kolumnami w kolejności kolumn, a notatki na końcu. W wynikach @ wiersz nazwy logicznej kolumny poprzedza wiersz jej nazwy.
Położenie podane obok wiersza @ lub : we wszystkich widokach zawiera nazwy tabeli i kolumny, nigdy ich nazwy logiczne.

Prefiks ? wyświetla pozycje Tables, Columns i Comments & memos, a tekst po ? je filtruje. Wybranie jednej z nich zastępuje zawartość pola wyszukiwania jej prefiksem i pozostawia paletę otwartą.

Lista z prefiksem zawiera wszystkie dopasowania, niezależnie od ich liczby. Prefiks, którego wyszukiwanie nic nie znajduje, pozostawia listę pustą, bez żadnego komunikatu.

Wybranie tabeli, kolumny, komentarza lub notatki zamyka paletę i przełącza na kartę ERD, jeśli jesteś na innej karcie.
Kanwa przewija się do wybranego elementu, chyba że jest on już dobrze widoczny – zobacz sekcję Dokąd prowadzi przejście. Następnie tabela jest zaznaczana jako jedyna i przenoszona na wierzch. Jeśli fokus nie znajdował się już w tej tabeli, trafia na pierwszą komórkę jej nagłówka: jej nazwę, a w widokach Logical Names i Both Names – jej nazwę logiczną.
Notatka jest zaznaczana jako jedyna i przenoszona na wierzch. W przypadku kolumny lub komentarza tabela, do której należy, jest zaznaczana jako jedyna i przenoszona na wierzch, a fokus trafia na komórkę zawierającą tekst. Tam, gdzie widok nie wyświetla tej komórki, fokus trafia na komórkę wyświetlaną w jej miejscu: nazwa logiczna znaleziona w widoku Physical Names prowadzi do nazwy, a nazwa znaleziona w widoku Logical Names – do nazwy logicznej. Komentarz ukryty przez opcję widoku tabeli prowadzi do nazwy obok niego, a w widoku Logical Names – do nazwy logicznej.
Żadne przejście nie rozpoczyna ani nie kończy rysowania relacji.

Aby użyć opcji Match Case, Match Whole Word lub Use Regular Expression albo zamienić tekst, skorzystaj z funkcji Znajdź i zamień na górze Eksploratora.

Gdy żadne polecenie nie pasuje

Jeśli na najwyższym poziomie, bez prefiksu, żadne wyświetlone polecenie nie zawiera wpisanego tekstu, bez uwzględniania wielkości liter, za poleceniami pojawiają się trzy wiersze: Search tables for "…", Search columns for "…" i Search comments & memos for "…", każdy z odpowiednim prefiksem w roli ikony. Wybranie jednego z nich wstawia ten prefiks przed wpisanym tekstem, więc users zmienia się w #users, a paleta pozostaje otwarta z tymi wynikami.
Jeśli wyszukiwanie nie znajdzie żadnego polecenia, nad listą pojawia się komunikat No commands match, a lista zawiera wtedy tylko te trzy wiersze. Jeśli znajdzie tylko polecenia, które nie zawierają tego tekstu, pojawiają się one jako pierwsze: na karcie ERD bez zaznaczonej tabeli tekst tables wyświetla przed trzema wierszami polecenia New Table, Database oraz, jeśli jest dostępne, New Table Group. Gdy zaznaczona jest tabela, polecenie Group Selected Tables, jeśli jest dostępne, zawiera tables, więc te trzy wiersze się nie pojawiają.
W podmenu wyszukiwanie, które nic nie znajduje, pozostawia listę pustą, bez żadnego komunikatu.

Wyszukiwanie po koreańsku

Wyszukiwany tekst zawierający znaki hangul jest dopasowywany także na poziomie liter, w poleceniach, w podmenu i przy każdym prefiksie.
Na każdym etapie, przez który przechodzi koreański edytor metody wprowadzania, nadal znajdowany jest wiersz, do którego zmierza wpisywany tekst, więc ㅅ, 사, 상, 사요 i 사용 znajdują 사용자. Wyszukiwany tekst złożony wyłącznie ze spółgłosek początkowych jest dopasowywany do spółgłosek początkowych sylab, z pominięciem spacji: ㅅㅇㅈ znajduje 사용자, a ㅈㅁ znajduje 주문 내역. Zbitka spółgłoskowa, którą edytor metody wprowadzania w systemie Windows składa z dwóch spółgłosek początkowych wpisanych jedna po drugiej, taka jak ㅄ, liczy się jako dwie spółgłoski (ㅂㅅ), natomiast spółgłoska podwojona, taka jak ㄲ, pozostaje jedną literą. Tekst zapisany w postaci rozłożonej, tak jak nazwy plików w systemie macOS, jest dopasowywany tak, jakby był złożony.
Najpierw pojawiają się wiersze, których cały tekst odpowiada wyszukiwanemu tekstowi litera po literze lub spółgłoska początkowa po spółgłosce początkowej, potem wiersze, które się od niego zaczynają, a następnie wiersze, które go zawierają. Przy prefiksach @ i : wiersze zawierające wyszukiwany tekst w postaci, w jakiej go wpisano, pojawiają się przed wszystkimi tymi wierszami, w kolejności dokumentu. Wyróżnienie obejmuje całe sylaby, więc 상 podświetla 사용 w 사용자.