Nazwy logiczne

Tabela i każda z jej kolumn mogą mieć obok nazwy także nazwę logiczną. Nazwa logiczna to ta, którą czytają ludzie, na przykład Customer Name dla CUST_NM. Sama nazwa jest nazwą fizyczną, czyli tą, którą zapisują Schemat SQL i Generator kodu.
Widok nazw decyduje o tym, którą z nich wyświetla kanwa ERD: nazwy fizyczne, nazwy logiczne czy obie – zobacz sekcję Widok nazw.
Nazwa logiczna może też dać swojej tabeli lub kolumnie nazwę fizyczną generowaną na podstawie słów i terminów z karty Słownik – zobacz sekcję Generowanie nazw fizycznych.
Kolumnę można powiązać z domeną, czyli nazwanym typem danych przechowywanym w arkuszu Domains na karcie Słownik, takim jak Name dla VARCHAR(100), a wtedy kolumna ma typ danych tej domeny – zobacz sekcję Komórka domeny.
Schemat SQL może wpisywać każdą nazwę logiczną do pustego komentarza – zobacz sekcję Nazwy logiczne jako komentarze.

Widok nazw

Są trzy widoki, a każdy z nich wyświetla nagłówek i wiersze tabeli na swój sposób:

• Widok Physical Names, czyli widok nowego diagramu, nie wyświetla żadnej nazwy logicznej. Nagłówek pokazuje nazwę tabeli oraz, gdy włączona jest opcja View Option → Table Comment, jej komentarz, a każdy wiersz pokazuje swoje komórki w kolejności kolumn.
• Widok Logical Names wyświetla nazwę logiczną w miejscu każdej nazwy: w nagłówku i w każdym wierszu tam, gdzie w kolejności kolumn stoi pozycja Name. Komórka typu w wierszu może przedstawiać domenę kolumny, jak opisano poniżej.
• Widok Both Names wyświetla nazwę logiczną obok nazwy. Nagłówek pokazuje nazwę logiczną, potem nazwę, a na końcu komentarz, a każdy wiersz zyskuje komórkę Logical Name, którą kolejność kolumn domyślnie umieszcza tuż przed pozycją Name.

W miejscu pustej nazwy logicznej, także takiej, która składa się tylko ze spacji, wyświetlany jest przyciemniony zamiennik. W widoku Logical Names jest nim nazwa wyświetlana w jej miejscu albo tekst zastępczy table lub column, gdy nazwa również jest pusta. W widoku Both Names jest nim tekst zastępczy logical.

W widoku Logical Names kolumna powiązana z domeną z nazwą, zapisaną w arkuszu Domains na karcie Słownik, pokazuje w komórce typu nazwę tej domeny zamiast swojego typu danych. Każda inna kolumna pokazuje tam swój typ danych.
Gdy włączona jest opcja View Option → Domain, domena ma własną komórkę, a komórka typu zachowuje typ danych, więc żaden wiersz nie pokazuje domeny dwa razy – zobacz sekcję Komórka domeny.

Każda tabela jest tak szeroka jak komórki, które wyświetla w danym widoku, więc przełączenie widoku zmienia rozmiar tabel i na nowo rozmieszcza ich łączniki. Żadna tabela się nie przesuwa.
Przy powiększeniu 70% i mniejszym tabela zwija się do swojej nazwy – zobacz sekcję Powiększanie i pomniejszanie. W widoku Logical Names pokazuje nazwę logiczną albo, dopóki jej nie ma, przyciemnioną nazwę. W widoku Both Names pokazuje nazwę logiczną, a pod nią w osobnej linii nazwę, albo samą nazwę, dopóki nie ma nazwy logicznej.

Kontrole Słownika mogą wyświetlać nazwę logiczną lub nazwę kolorem czerwonym albo bursztynowym tam, gdzie ją zgłaszają – zobacz sekcję Oznaczenia na kanwie.

Przełączanie widoku

Widok można przełączyć w czterech miejscach, a każde z nich wymienia widoki Physical Names, Logical Names i Both Names z zaznaczonym bieżącym widokiem:

• Przycisk Name View na pasku narzędzi kanwy, między czterema notacjami relacji a trybem zen. Pokazuje nazwę bieżącego widoku ze strzałką w dół, a jego podpowiedź brzmi Name View. Kliknięcie otwiera listę nad paskiem narzędzi, a wybór pozycji ją zamyka.
• Pozycja Name View w menu kontekstowym kanwy, tuż po pozycji View Option: podmenu z trzema widokami. Po wyborze pozycji menu pozostaje otwarte.
• Ta sama lista na pasku narzędzi karty Wizualizacja w trybie Flow, po menu wyświetlania wierszy – zobacz sekcję Pasek narzędzi.
• Pozycja Name View w palecie Szybkie wyszukiwanie, tuż po pozycji Tab, wyświetlana tylko na karcie ERD. Jej podmenu otwiera się z podświetleniem na bieżącym widoku.

Wszystkie cztery ustawiają ten sam widok. Górny pasek narzędzi nie ma do tego przycisku.

Przełączenie widoku zachowuje zaznaczenie i nie jest rejestrowane w historii cofania.
Fokus z komórki, której nowy widok nie wyświetla, przechodzi na komórkę wyświetlaną w jej miejscu: nazwa i nazwa logiczna zastępują się wzajemnie, tak jak typ i domena. Edytor otwarty w tej komórce się zamyka. Włączenie lub wyłączenie opcji View Option → Domain przenosi fokus w ten sam sposób.
Gdy blokada Name View jest włączona, tak jak w nowym diagramie, przełączenie zmienia tylko twój ekran, a plik zachowuje widok z chwili zablokowania. Przy wyłączonej blokadzie plik zapisuje widok, na który przełączysz – zobacz sekcję Blokada.

Wpisywanie nazwy logicznej

Widok Physical Names nie wyświetla nazw logicznych, więc aby wpisać nazwę logiczną na kanwie, przełącz na widok Logical Names lub Both Names:

• W widoku Logical Names komórki nazw w nagłówku i w wierszach zawierają nazwy logiczne, więc w tym widoku nazwy fizycznej nie można edytować na kanwie.
• W widoku Both Names komórki nazw logicznych zawierają nazwy logiczne, a komórki nazw – nazwy fizyczne.

Komórkę nazwy logicznej edytuje się jak każdą inną komórkę: zacznij klawiszem Enter lub dwukrotnym kliknięciem – zobacz stronę Edycja tabel. Edytor otwarty na pustej nazwie logicznej pokazuje jako tekst zastępczy to, co wyświetlała komórka: nazwę w widoku Logical Names, a tekst logical w widoku Both Names.
Wpisywany tekst trafia tylko do nazwy logicznej. Gdy po zmianie nazwy logicznej edytor się zamknie (Enter, Tab, Escape lub kliknięcie w innym miejscu), na jej podstawie generowana jest nazwa fizyczna jako osobny krok cofania po twoim wpisywaniu. Nazwa fizyczna wpisana samodzielnie pozostaje bez zmian – zobacz sekcję Generowanie nazw fizycznych.

Klawisz Tab i skrót Shift + Tab przechodzą po kolei przez komórki wyświetlane w danym widoku – zobacz sekcję Klawisz Tab:

• W widoku Logical Names kolejno: nazwa logiczna nagłówka, potem jego komentarz, a potem komórki każdego wiersza w kolejności kolumn, z nazwą logiczną w miejscu nazwy.
• W widoku Both Names kolejno: nazwa logiczna, nazwa i komentarz nagłówka, a potem komórki każdego wiersza w kolejności kolumn, domyślnie zaczynając od komórki Logical Name.

Skrót Alt + Enter (Windows/Linux) lub ⌥ + Enter (Mac) dodaje kolumnę i ustawia fokus na jej komórce nazwy, którą w widoku Logical Names jest jej nazwa logiczna.

Kolumna klucza obcego dodana przez relację kopiuje razem z typem nazwę logiczną i domenę swojego klucza – zobacz sekcję Relacje identyfikujące.
Kopiowanie kolumn do arkusza kalkulacyjnego i wklejanie kolumn z niego korzystają z komórek wyświetlanych w danym widoku, łącznie z komórkami nazwy logicznej i domeny – zobacz sekcję Kopiowanie/wklejanie kolumn.

Uzupełnianie nazw terminów

Podczas wpisywania w komórce nazwy logicznej, w nagłówku lub w wierszu, lista pod komórką proponuje terminy, których nazwy zaczynają się od wpisanego tekstu, bez uwzględniania wielkości liter i spacji przed nim. Termin to cała nazwa logiczna przechowywana w arkuszu Terms na karcie Słownik wraz z nazwą fizyczną i domeną, które nadaje. Lista pokazuje do ośmiu terminów posortowanych według nazwy, z wyróżnionym wpisanym tekstem. Dopóki żaden termin tak się nie zaczyna, lista się nie pojawia.

• Na początku nic nie jest podświetlone. Klawisze ↑ i ↓ przesuwają podświetlenie, przeskakując z jednego końca listy na drugi, a podświetlony termin pokazuje klawisz Enter.
• Klawisz Enter na podświetlonym terminie wpisuje jego nazwę jako nazwę logiczną i kończy edycję. Jeśli nazwa fizyczna nie została wpisana samodzielnie, w tym samym kroku cofania od razu generowana jest nazwa fizyczna na podstawie terminu, a kolumna otrzymuje też domenę terminu. Klawisz Enter, gdy nic nie jest podświetlone, kończy edycję i zachowuje wpisany tekst.
• Kliknięcie terminu wpisuje go w ten sam sposób i pozostawia edytor otwarty.
• Klawisz Escape, gdy lista jest widoczna, zamyka tylko listę, a kolejne naciśnięcie klawisza Escape kończy edycję.
• Klawisz Tab przechodzi dalej z tekstem w takiej postaci, w jakiej go wpisano, a nazwa fizyczna jest generowana na jego podstawie przy zamknięciu edytora.
• Gdy edytor metody wprowadzania składa znaki, strzałki i klawisz Enter służą do składania znaków.

To, co termin nadaje tabeli lub kolumnie, opisano w sekcji Generowanie nazw fizycznych.

Komórka domeny

Opcja View Option → Domain, domyślnie wyłączona, daje każdemu wierszowi we wszystkich widokach komórkę domeny w miejscu, które w kolejności kolumn zajmuje pozycja Domain, domyślnie tuż po pozycji DataType – zobacz sekcję Opcje widoku tabel.
Komórka pokazuje nazwę domeny, z którą powiązana jest kolumna, albo – w przypadku kolumny niepowiązanej z żadną domeną z arkusza Domains – przyciemniony tekst zastępczy domain.

Klawisz Enter lub dwukrotne kliknięcie otwiera nad komórką selektor: puste pole, którego tekstem zastępczym jest tekst komórki, pod nim pozycja None, a dalej każda domena z nazwą z arkusza Domains w kolejności w arkuszu. Podświetlenie zaczyna się na powiązanej domenie albo na pozycji None.

• Wpisywanie zostawia na liście tylko domeny, których nazwy zawierają wpisany tekst bez uwzględniania wielkości liter, usuwa pozycję None i podświetla pierwszą domenę. Klawisze ↑ i ↓ przesuwają podświetlenie.
• Klawisz Enter wiąże z kolumną podświetloną domenę, a kliknięcie – klikniętą. Oba sposoby nadają kolumnie typ danych domeny w jednym kroku cofania i kończą edycję. Pozycja None odłącza kolumnę od domeny i zachowuje jej typ danych.
• Wpisany tekst nigdy nie trafia do kolumny. Dopóki arkusz Domains nie ma żadnej domeny z nazwą, lista się nie pojawia, a klawisz Enter kończy edycję, niczego nie zapisując.

W widoku Logical Names przy wyłączonej opcji View Option → Domain komórka typu, która pokazuje nazwę domeny, otwiera ten selektor, a komórka, która pokazuje typ danych, otwiera edytor typu danych – zobacz sekcję Autouzupełnianie typu danych. Aby powiązać domenę z kolumną, która nie ma domeny, włącz komórkę domeny.
Powiązana kolumna ma typ danych swojej domeny i podąża za nim, gdy typ domeny się zmienia, a wpisanie innego typu w jej komórce typu danych odłącza ją od domeny – zobacz sekcję Domeny i typy danych.

Poza kanwą

Większość innych miejsc, w których pojawia się nazwa tabeli lub kolumny, również podąża za Widokiem nazw:

• Widok Physical Names pokazuje nazwę.
• Widok Logical Names pokazuje nazwę logiczną albo, dopóki nazwa logiczna jest pusta, nazwę – przyciemnioną tam, gdzie dane miejsce może ją przyciemnić.
• Widok Both Names pokazuje nazwę logiczną, a po niej nazwę: wyciszoną w wierszu tekstu, w drugiej linii w etykiecie w trybie Graf i w nawiasie tam, gdzie jeden tekst musi zawierać obie, na przykład Member (member). Tabela lub kolumna bez nazwy logicznej pokazuje samą nazwę.

Lista posortowana według nazwy, taka jak tabele w Eksploratorze lub wiersze # w Szybkim wyszukiwaniu, we wszystkich widokach pozostaje posortowana według nazwy, nigdy według nazwy logicznej.

Miejsca, które podążają za widokiem:

• Na karcie Wizualizacja kafelki trybu Przepływ – zobacz sekcję Nazwy na kafelkach – oraz etykiety i podgląd po najechaniu w trybie Graf – zobacz sekcje Odczytywanie grafu i Podgląd po najechaniu.
• Panel Właściwości tabeli: jego etykiety, a na karcie Indexes wiersze Columns i lista Index order – zobacz sekcję Indeksy.
• Wiersze tabel i kolumn w panelu Eksplorator oraz tabele wymienione pod każdą grupą tabel.
• Wiersze # w Szybkim wyszukiwaniu – zobacz sekcję Przeszukiwanie diagramu.
• Drzewo zmian i obie strony nakładki Podgląd różnic.
• Okno dialogowe Mapuj kolumny oraz podpowiedź <parent> has no primary key to copy, którą może pokazać pozycja Create new columns podczas rysowania relacji – zobacz sekcję Tworzenie relacji.
• Kopia wierszy, którą przeciąganie kolumn przenosi nad pustą kanwą i która pokazuje komórki nazwy i typu każdego wiersza tak, jak wyświetla je ten wiersz – zobacz sekcję Zmiana kolejności i przenoszenie kolumn.
• Kolumna Target arkusza Checks na karcie Słownik – zobacz sekcję Arkusz Kontrole.
• Wyeksportowany obraz.

Kilka miejsc zachowuje nazwy niezależnie od widoku: wiersze indeksów i kluczy obcych w Eksploratorze, grupa Keys na karcie Indexes we Właściwościach tabeli, pozycja New column: <name> w oknie dialogowym „Mapuj kolumny” oraz położenie podane obok wiersza @ lub : w Szybkim wyszukiwaniu.

Podgląd różnic, Podróż w czasie, podgląd Force funkcji Automatyczny układ i okno dialogowe Export image otwierają się z tym ustawieniem Widoku nazw, które właśnie widzisz, niezależnie od widoku zapisanego w pliku. Każde z nich zachowuje ten widok, dopóki jest otwarte.
Każde użycie funkcji Automatyczny układ oraz operacja Import lub Import and Add w formacie Schemat SQL, GraphQL, DBML lub AML rozmieszczają tabele z szerokościami, jakie mają one w twoim widoku.

Wyszukiwanie według nazwy logicznej

Nazwy logiczne są wyszukiwane przy każdym ustawieniu Widoku nazw, także w widoku Physical Names, w którym kanwa nie wyświetla żadnej z nich:

• Funkcja Znajdź i zamień przeszukuje je jako jeden rodzaj tekstu, Logical names, wspólny dla tabel i kolumn, a ten rodzaj jest włączony przy pierwszym otwarciu wyszukiwania. Zamiana nazwy logicznej generuje na jej podstawie nazwę fizyczną, tak jak jej wpisanie.
• W palecie Szybkie wyszukiwanie prefiks # wyszukuje tabelę według nazwy lub nazwy logicznej, a prefiks @ wyszukuje kolumnę według dowolnej z nich, przy czym obok dopasowania nazwy logicznej widnieje napis Logical name. Część z nazwą tabeli w wyszukiwaniu @, przed znakiem ., również pasuje do nazwy lub nazwy logicznej tabeli.

Przełączenie Widoku nazw zmienia sposób nazywania wyników, nigdy to, co zostaje znalezione.

Współpracownicy

W sesji wspólnej edycji nazwy logiczne i powiązania z domenami docierają do każdego edytora jak każda inna zmiana.
Gdy blokada Name View jest włączona, każdy edytor ma własny widok, a przełączenie widać tylko w edytorze, w którym je wykonano. Gdy jest wyłączona, przełączenie w dowolnym edytorze, który nie jest tylko do odczytu, przełącza wszystkie edytory – zobacz sekcję Blokada, w której opisano też, jak włączenie lub wyłączenie blokady wpływa na widok każdego edytora.
Gdy komórka z fokusem uczestnika jest komórką, której twój widok nie wyświetla, jego kolor pojawia się na komórce, którą twój widok wyświetla w jej miejscu: kolor z komórki nazwy w widoku Physical Names pojawia się na twojej komórce nazwy logicznej w widoku Logical Names i odwrotnie, a komórka typu i zastępująca ją domena odpowiadają sobie w ten sam sposób.

Agent kodujący działający przez serwer MCP ustawia nazwy logiczne i wiąże domeny niezależnie od widoku, który oglądasz, i nie ma narzędzia, które przełącza Widok nazw – zobacz sekcje Słowniki i Ustawienia.

Edytory tylko do odczytu

W edytorze z atrybutem readonly działa każdy selektor Widoku nazw, a przełączenie zmienia tylko ten ekran, niezależnie od blokady.
Nie można w nim edytować nazw logicznych ani domen, więc nie otwiera się lista terminów ani selektor domen, a żadna z pozycji Derive Physical Name Again i Derive Physical Names Again nie jest dostępna. Opcja View Option → Domain niczego w nim nie zmienia, tak jak żadna opcja widoku.