Nazwy logiczne

Tabela i każda z jej kolumn mogą mieć obok nazwy także nazwę logiczną. Nazwa logiczna to ta, którą czytają ludzie, na przykład Customer Name dla CUST_NM. Sama nazwa jest nazwą fizyczną, czyli tą, którą zapisują Schemat SQL i Generator kodu.
Widok nazw decyduje o tym, którą z nich wyświetla kanwa ERD: nazwy fizyczne, nazwy logiczne czy obie – zobacz sekcję Widok nazw.
Nazwa logiczna może też dać swojej tabeli lub kolumnie nazwę fizyczną generowaną na podstawie słów i terminów z karty Słownik – zobacz sekcję Generowanie nazw fizycznych.
Kolumnę można powiązać z domeną, czyli nazwanym typem danych przechowywanym w arkuszu Domains na karcie Słownik, takim jak Name dla VARCHAR(100), a wtedy kolumna ma typ danych tej domeny – zobacz sekcję Komórka domeny.
Schemat SQL może wpisywać każdą nazwę logiczną do pustego komentarza – zobacz sekcję Nazwy logiczne jako komentarze.

Widok nazw

Są trzy widoki, a każdy z nich wyświetla nagłówek i wiersze tabeli na swój sposób:

• Widok Physical Names, czyli widok nowego diagramu, nie wyświetla żadnej nazwy logicznej. Nagłówek pokazuje nazwę tabeli oraz, gdy włączona jest opcja View Option → Table Comment, jej komentarz, a każdy wiersz pokazuje swoje komórki w kolejności kolumn.
• Widok Logical Names wyświetla nazwę logiczną w miejscu każdej nazwy: w nagłówku i w każdym wierszu tam, gdzie w kolejności kolumn stoi pozycja Name. Komórka typu w wierszu może przedstawiać domenę kolumny, jak opisano poniżej.
• Widok Both Names wyświetla nazwę logiczną obok nazwy. Nagłówek pokazuje nazwę logiczną, potem nazwę, a na końcu komentarz, a każdy wiersz zyskuje komórkę Logical Name, którą kolejność kolumn domyślnie umieszcza tuż przed pozycją Name.

W miejscu pustej nazwy logicznej, także takiej, która składa się tylko ze spacji, wyświetlany jest przyciemniony zamiennik. W widoku Logical Names jest nim nazwa wyświetlana w jej miejscu albo tekst zastępczy table lub column, gdy nazwa również jest pusta. W widoku Both Names jest nim tekst zastępczy logical.

W widoku Logical Names kolumna powiązana z domeną z nazwą, zapisaną w arkuszu Domains na karcie Słownik, pokazuje w komórce typu nazwę tej domeny zamiast swojego typu danych. Każda inna kolumna pokazuje tam swój typ danych.
Gdy włączona jest opcja View Option → Domain, domena ma własną komórkę, a komórka typu zachowuje typ danych, więc żaden wiersz nie pokazuje domeny dwa razy – zobacz sekcję Komórka domeny.

Każda tabela jest tak szeroka jak komórki, które wyświetla w danym widoku, więc przełączenie widoku zmienia rozmiar tabel i na nowo rozmieszcza ich łączniki. Żadna tabela się nie przesuwa.
Przy powiększeniu 70% i mniejszym tabela zwija się do swojej nazwy – zobacz sekcję Powiększanie i pomniejszanie. W widoku Logical Names pokazuje nazwę logiczną albo, dopóki jej nie ma, przyciemnioną nazwę. W widoku Both Names pokazuje nazwę logiczną, a pod nią w osobnej linii nazwę, albo samą nazwę, dopóki nie ma nazwy logicznej.

Kontrole Słownika mogą wyświetlać nazwę logiczną lub nazwę kolorem czerwonym albo bursztynowym tam, gdzie ją zgłaszają – zobacz sekcję Oznaczenia na kanwie.

Przełączanie widoku

Widok można przełączyć w czterech miejscach, a każde z nich wymienia widoki Physical Names, Logical Names i Both Names z zaznaczonym bieżącym widokiem:

• Przycisk Name View na pasku narzędzi kanwy, między czterema notacjami relacji a trybem zen. Pokazuje nazwę bieżącego widoku ze strzałką w dół, a jego podpowiedź brzmi Name View. Kliknięcie otwiera listę nad paskiem narzędzi, a wybór pozycji ją zamyka.
• Pozycja Name View w menu kontekstowym kanwy, tuż po pozycji View Option: podmenu z trzema widokami. Po wyborze pozycji menu pozostaje otwarte.
• Ta sama lista na pasku narzędzi karty Wizualizacja w trybie Flow, po menu wyświetlania wierszy – zobacz sekcję Pasek narzędzi.
• Pozycja Name View w palecie Szybkie wyszukiwanie, tuż po pozycji Tab, wyświetlana tylko na karcie ERD. Jej podmenu otwiera się z podświetleniem na bieżącym widoku.

Wszystkie cztery ustawiają ten sam widok. Górny pasek narzędzi nie ma do tego przycisku.

Przełączenie widoku zachowuje zaznaczenie i nie jest rejestrowane w historii cofania.
Fokus z komórki, której nowy widok nie wyświetla, przechodzi na komórkę wyświetlaną w jej miejscu: nazwa i nazwa logiczna zastępują się wzajemnie, tak jak typ i domena. Edytor otwarty w tej komórce się zamyka. Włączenie lub wyłączenie opcji View Option → Domain przenosi fokus w ten sam sposób.
Gdy blokada Name View jest włączona, tak jak w nowym diagramie, przełączenie zmienia tylko twój ekran, a plik zachowuje widok z chwili zablokowania. Przy wyłączonej blokadzie plik zapisuje widok, na który przełączysz – zobacz sekcję Blokada.

Wpisywanie nazwy logicznej

Widok Physical Names nie wyświetla nazw logicznych, więc aby wpisać nazwę logiczną na kanwie, przełącz na widok Logical Names lub Both Names:

• W widoku Logical Names komórki nazw w nagłówku i w wierszach zawierają nazwy logiczne, więc w tym widoku nazwy fizycznej nie można edytować na kanwie.
• W widoku Both Names komórki nazw logicznych zawierają nazwy logiczne, a komórki nazw – nazwy fizyczne.

Komórkę nazwy logicznej edytuje się jak każdą inną komórkę: zacznij klawiszem Enter lub dwukrotnym kliknięciem – zobacz stronę Edycja tabel. Edytor otwarty na pustej nazwie logicznej pokazuje jako tekst zastępczy to, co wyświetlała komórka: nazwę w widoku Logical Names, a tekst logical w widoku Both Names.
Wpisywany tekst trafia tylko do nazwy logicznej. Gdy po zmianie nazwy logicznej edytor się zamknie (Enter, Tab, Escape lub kliknięcie w innym miejscu), na jej podstawie generowana jest nazwa fizyczna jako osobny krok cofania po twoim wpisywaniu. Nazwa fizyczna wpisana samodzielnie pozostaje bez zmian – zobacz sekcję Generowanie nazw fizycznych.
Gdy współpracownik lub agent kodujący zastępuje diagram, podczas gdy komórka nazwy logicznej jest otwarta, edytor komórki pozostaje otwarty, dopóki nowy diagram nadal zawiera tę tabelę lub kolumnę, a twój Widok nazw nadal wyświetla tę komórkę. Ponowne wczytanie diagramu do edytora, jak robi to aplikacja Obsidian, gdy plik zmienia się poza nią, od razu zamyka edytor komórki. W obu przypadkach zamknięcie generuje nazwę fizyczną tylko tam, gdzie tabela lub kolumna zawiera wpisaną przez ciebie nazwę logiczną, i nigdy z nazwy logicznej, którą przyniósł nowy diagram.

Klawisz Tab i skrót Shift + Tab przechodzą po kolei przez komórki wyświetlane w danym widoku – zobacz sekcję Klawisz Tab:

• W widoku Logical Names kolejno: nazwa logiczna nagłówka, potem jego komentarz, a potem komórki każdego wiersza w kolejności kolumn, z nazwą logiczną w miejscu nazwy.
• W widoku Both Names kolejno: nazwa logiczna, nazwa i komentarz nagłówka, a potem komórki każdego wiersza w kolejności kolumn, domyślnie zaczynając od komórki Logical Name.

Skrót Alt + Enter (Windows/Linux) lub ⌥ + Enter (Mac) dodaje kolumnę i ustawia fokus na pierwszej komórce, którą rysuje jej wiersz. Przy domyślnej kolejności kolumn jest to jej komórka nazwy, którą w widoku Logical Names jest nazwa logiczna, a w widoku Both Names jej komórka Logical Name, więc możesz zacząć od nazwy logicznej – zobacz sekcję Dodawanie kolumn.

Kolumna klucza obcego dodana przez relację kopiuje razem z typem nazwę logiczną i domenę swojego klucza – zobacz sekcję Relacje identyfikujące.
Kopiowanie kolumn do arkusza kalkulacyjnego i wklejanie kolumn z niego korzystają z komórek wyświetlanych w danym widoku, łącznie z komórkami nazwy logicznej i domeny – zobacz sekcję Kopiowanie/wklejanie kolumn.

Uzupełnianie nazw terminów

Podczas wpisywania w komórce nazwy logicznej, w nagłówku lub w wierszu, lista pod komórką proponuje terminy, których nazwy zaczynają się od wpisanego tekstu, bez uwzględniania wielkości liter i spacji przed nim. Termin to cała nazwa logiczna przechowywana w arkuszu Terms na karcie Słownik wraz z nazwą fizyczną i domeną, które nadaje. Lista pokazuje do ośmiu terminów posortowanych według nazwy, z wyróżnionym wpisanym tekstem. Dopóki żaden termin tak się nie zaczyna, lista się nie pojawia.

• Na początku nic nie jest podświetlone. Klawisze ↑ i ↓ przesuwają podświetlenie, przeskakując z jednego końca listy na drugi, a podświetlony termin pokazuje klawisz Enter.
• Klawisz Enter na podświetlonym terminie wpisuje jego nazwę jako nazwę logiczną i kończy edycję. Jeśli nazwa fizyczna nie została wpisana samodzielnie, w tym samym kroku cofania od razu generowana jest nazwa fizyczna na podstawie terminu, a kolumna otrzymuje też domenę terminu. Klawisz Enter, gdy nic nie jest podświetlone, kończy edycję i zachowuje wpisany tekst.
• Kliknięcie terminu wpisuje go w ten sam sposób i pozostawia edytor otwarty.
• Klawisz Escape, gdy lista jest widoczna, zamyka tylko listę, a kolejne naciśnięcie klawisza Escape kończy edycję.
• Klawisz Tab przechodzi dalej z tekstem w takiej postaci, w jakiej go wpisano, a nazwa fizyczna jest generowana na jego podstawie przy zamknięciu edytora.
• Gdy edytor metody wprowadzania składa znaki, strzałki i klawisz Enter służą do składania znaków.

To, co termin nadaje tabeli lub kolumnie, opisano w sekcji Generowanie nazw fizycznych.

Komórka domeny

Opcja View Option → Domain, domyślnie wyłączona, daje każdemu wierszowi we wszystkich widokach komórkę domeny w miejscu, które w kolejności kolumn zajmuje pozycja Domain, domyślnie tuż po pozycji DataType – zobacz sekcję Opcje widoku tabel.
Komórka pokazuje nazwę domeny, z którą powiązana jest kolumna, albo – w przypadku kolumny niepowiązanej z żadną domeną z arkusza Domains – przyciemniony tekst zastępczy domain.

Klawisz Enter lub dwukrotne kliknięcie otwiera nad komórką selektor: puste pole, którego tekstem zastępczym jest tekst komórki, pod nim pozycja None, a dalej każda domena z nazwą z arkusza Domains w kolejności w arkuszu. Podświetlenie zaczyna się na powiązanej domenie albo na pozycji None.

• Wpisywanie zostawia na liście tylko domeny, których nazwy zawierają wpisany tekst bez uwzględniania wielkości liter, usuwa pozycję None i podświetla pierwszą domenę. Klawisze ↑ i ↓ przesuwają podświetlenie.
• Klawisz Enter wiąże z kolumną podświetloną domenę, a kliknięcie – klikniętą. Oba sposoby nadają kolumnie typ danych domeny w jednym kroku cofania i kończą edycję. Pozycja None odłącza kolumnę od domeny i zachowuje jej typ danych.
• Wpisany tekst nigdy nie trafia do kolumny. Dopóki arkusz Domains nie ma żadnej domeny z nazwą, lista się nie pojawia, a klawisz Enter kończy edycję, niczego nie zapisując.

W widoku Logical Names przy wyłączonej opcji View Option → Domain komórka typu, która pokazuje nazwę domeny, otwiera ten selektor, a komórka, która pokazuje typ danych, otwiera edytor typu danych – zobacz sekcję Autouzupełnianie typu danych. Aby powiązać domenę z kolumną, która nie ma domeny, włącz komórkę domeny.
Powiązana kolumna ma typ danych swojej domeny i podąża za nim, gdy typ domeny się zmienia, a wpisanie innego typu w jej komórce typu danych odłącza ją od domeny – zobacz sekcję Domeny i typy danych.

Poza kanwą

Większość innych miejsc, w których pojawia się nazwa tabeli lub kolumny, również podąża za Widokiem nazw:

• Widok Physical Names pokazuje nazwę.
• Widok Logical Names pokazuje nazwę logiczną albo, dopóki nazwa logiczna jest pusta, nazwę – przyciemnioną tam, gdzie dane miejsce może ją przyciemnić.
• Widok Both Names pokazuje nazwę logiczną, a po niej nazwę: wyciszoną w wierszu tekstu, w drugiej linii w etykiecie w trybie Graf i w nawiasie tam, gdzie jeden tekst musi zawierać obie, na przykład Member (member). Tabela lub kolumna bez nazwy logicznej pokazuje samą nazwę.

Lista posortowana według nazwy, taka jak tabele w Eksploratorze lub wiersze # w Szybkim wyszukiwaniu, we wszystkich widokach pozostaje posortowana według nazwy, nigdy według nazwy logicznej.

Miejsca, które podążają za widokiem:

• Na karcie Wizualizacja kafelki trybu Przepływ – zobacz sekcję Nazwy na kafelkach – oraz etykiety i podgląd po najechaniu w trybie Graf – zobacz sekcje Odczytywanie grafu i Podgląd po najechaniu.
• Panel Właściwości tabeli: jego etykiety, a na karcie Indexes wiersze Columns i lista Index order – zobacz sekcję Indeksy.
• Wiersze tabel i kolumn w panelu Eksplorator oraz tabele wymienione pod każdą grupą tabel.
• Wiersze # w Szybkim wyszukiwaniu – zobacz sekcję Przeszukiwanie diagramu.
• Drzewo zmian i obie strony nakładki Podgląd różnic.
• Okno dialogowe Mapuj kolumny oraz podpowiedź <parent> has no primary key to copy, którą może pokazać pozycja Create new columns podczas rysowania relacji – zobacz sekcję Tworzenie relacji.
• Kopia wierszy, którą przeciąganie kolumn przenosi nad pustą kanwą i która pokazuje komórki nazwy i typu każdego wiersza tak, jak wyświetla je ten wiersz – zobacz sekcję Zmiana kolejności i przenoszenie kolumn.
• Kolumna Target arkusza Checks na karcie Słownik – zobacz sekcję Arkusz Kontrole.
• Wyeksportowany obraz.

Kilka miejsc zachowuje nazwy niezależnie od widoku: wiersze indeksów i kluczy obcych w Eksploratorze, grupa Keys na karcie Indexes we Właściwościach tabeli, pozycja New column: <name> w oknie dialogowym „Mapuj kolumny” oraz położenie podane obok wiersza @ lub : w Szybkim wyszukiwaniu.

Podgląd różnic, Podróż w czasie, podgląd Force funkcji Automatyczny układ i okno dialogowe Export image otwierają się z tym ustawieniem Widoku nazw, które właśnie widzisz, niezależnie od widoku zapisanego w pliku. Każde z nich zachowuje ten widok, dopóki jest otwarte.
Każde użycie funkcji Automatyczny układ oraz operacja Import lub Import and Add w formacie Schemat SQL, GraphQL, DBML lub AML rozmieszczają tabele z szerokościami, jakie mają one w twoim widoku.

Wyszukiwanie według nazwy logicznej

Nazwy logiczne są wyszukiwane przy każdym ustawieniu Widoku nazw, także w widoku Physical Names, w którym kanwa nie wyświetla żadnej z nich:

• Funkcja Znajdź i zamień przeszukuje je jako jeden rodzaj tekstu, Logical names, wspólny dla tabel i kolumn, a ten rodzaj jest włączony przy pierwszym otwarciu wyszukiwania. Zamiana nazwy logicznej generuje na jej podstawie nazwę fizyczną, tak jak jej wpisanie.
• W palecie Szybkie wyszukiwanie prefiks # wyszukuje tabelę według nazwy lub nazwy logicznej, a prefiks @ wyszukuje kolumnę według dowolnej z nich, przy czym obok dopasowania nazwy logicznej widnieje napis Logical name. Część z nazwą tabeli w wyszukiwaniu @, przed znakiem ., również pasuje do nazwy lub nazwy logicznej tabeli.

Przełączenie Widoku nazw zmienia sposób nazywania wyników, nigdy to, co zostaje znalezione.

Współpracownicy

W sesji wspólnej edycji nazwy logiczne i powiązania z domenami docierają do każdego edytora jak każda inna zmiana.
Gdy blokada Name View jest włączona, każdy edytor ma własny widok, a przełączenie widać tylko w edytorze, w którym je wykonano. Gdy jest wyłączona, przełączenie w dowolnym edytorze, który nie jest tylko do odczytu, przełącza wszystkie edytory – zobacz sekcję Blokada, w której opisano też, jak włączenie lub wyłączenie blokady wpływa na widok każdego edytora.
Gdy komórka z fokusem uczestnika jest komórką, której twój widok nie wyświetla, jego kolor pojawia się na komórce, którą twój widok wyświetla w jej miejscu: kolor z komórki nazwy w widoku Physical Names pojawia się na twojej komórce nazwy logicznej w widoku Logical Names i odwrotnie, a komórka typu i zastępująca ją domena odpowiadają sobie w ten sam sposób.

Agent kodujący działający przez serwer MCP ustawia nazwy logiczne i wiąże domeny niezależnie od widoku, który oglądasz, i nie ma narzędzia, które przełącza Widok nazw – zobacz sekcje Słowniki i Ustawienia.

Edytory tylko do odczytu

W edytorze z atrybutem readonly działa każdy selektor Widoku nazw: przycisk Name View na pasku narzędzi kanwy, pozycja Name View w menu kontekstowym kanwy i w Szybkim wyszukiwaniu oraz lista na pasku narzędzi trybu Przepływ.
Przełączenie zmienia tam tylko ten ekran, niezależnie od blokady: plik, współpracownicy i historia cofania zachowują widok bez zmian. Gdy edytor znów umożliwi zapis, wybrany widok pozostaje na tym ekranie do następnego przełączenia w nim albo, przy wyłączonej blokadzie, do przełączenia przez współpracownika lub ponownego wczytania dokumentu.
Nie można w nim edytować nazw logicznych ani domen, więc nie otwiera się edytor komórki, lista terminów ani selektor domen, a żadna z pozycji Derive Physical Name Again i Derive Physical Names Again nie jest dostępna.
Opcja View Option → Domain pokazuje lub ukrywa tam komórkę domeny tylko na tym ekranie, tak jak każda opcja widoku, a gdy edytor znów umożliwi zapis, wracają opcje widoku, które przechowuje dokument.